Geplaatst 
Dit is mijn eerste topic van UK met een gedicht die ik geschreven heb.
Ik hoop op vele reacties
Het gedicht heet: Hoe kan het:
Hoe kan het dat er mensen zijn die lachen.
Hoe kan het dat er mensen zijn die huilen.
Hoe kan het dat mensen genieten.
Terwijl er niks te genieten valt?
Hoe komt het dat mensen verliefd zijn,
zonder zeker te weten of diegene de ware wel is?
Hoe kan het zijn dat mensen dansen,
terwijl ergens anders op de wereld een baby sterft?
Hoe weet je wat waar is en wat niet?
Wanneer kan je zeggen ‘ik ben verliefd’?
Is alles wel wat het lijkt,
of worden we weer voorgelogen?
Hoe vaak ben je in je leven wel niet bedrogen,
hoe vaak in je leven voel je spijt?
Hoe snel zou de tijd zijn omgevlogen,
wat raak je in die tijd wel niet kwijt?
Hoe vaak zegt iemand ‘ik ben eenzaam.’
Terwijl ergens in de straten iemand zwerft.
Hoe kan je zeggen dat je van iemand houdt,
als je nooit eerder echte liefde hebt gekend?
Hoe kan het dat we voelen wat we voelen.
Hoe kan het dat we denken wat we denken.
Is het wel echt, is het waar?
Hoe krijgen we dat toch voor elkaar.
