Ik lees eigenlijk nooit verhalen, maar de titel sprak me aan en dus wilde ik het toch eens proberen. 
Je beschrijft heel mooi de hitte en verveling aan het begin en hoe het meer erbij ligt. Je bent goed in sfeer. Er zitten wel wat spelfouten in, maar die vind ik zelf niet zo irritant als het er niet veel zijn. Er kwamen tijdens het lezen wel een paar opmerkingen bij me op:
- Een vrouwelijke indiaan is een indiaanse - dat klinkt minder leuk, maar als je eerst een meisje/vrouw beschrijft en vervolgens vertelt dat de indiaan wegloopt, dan klopt dat niet.
- Je beschrijft dat Neva last heeft van de warmte en dat iedereen de koelte van de tipi's heeft opgezocht - waarom zij dan niet?
- Als zij naar het meer gaat voor verkoeling en dat zo dichtbij ligt, waarom doet de rest dat dan niet? Dat hoeft natuurlijk geen 30 regels uitleg te betekenen, maar het gebeurt nu wat willekeurig, je snapt niet echt waarom je personages iets doen en dus kun je ook niet echt 'in' de personages komen. Een verhaal/roman bestaat niet uit wat een personage doet, maar uit waarom hij dat doet.
- Die 500 meter staat wat vreemd. Ik weet niet precies in wat voor metrische stelsels indianen rekenden, maar mijn gevoel zegt dat het natuurlijker staat als je schrijft dat ze een heuvel (of tien
) en een bos door moet om bij het water te komen, of als je bijvoorbeeld schrijft dat Neva het niet ver vind, maar haar jongste broertje de wandeling nog niet volhoudt. Tijd en ruimte kun je ook op andere manieren beschrijven dan in meters en seconden, en vooral als je over een natuurvolk/vroeger schrijft, maakt dat het wel geloofwaardiger. Plus dat je er weer mooie sfeertekeningen in kwijt kunt. Een minuutje met de scooter is anders dan een lome wandeling of een korte, frisse galop!