Geplaatst Hier een gedichtje wat ik heb geschreven, voor mijn oma. Ze is ondertussen al meer dan 8 jaar geleden overleden maar ik mis haar nog elke dag
Dit gedichtje heb ik een tijdje terug geschreven en ik zou wel willen weten wat jullie er van vinden! 
Ik heb trouwens nog niet zoveel dicht-ervaring ofzo en ik ben pas 13, dus het is niet perfect, haha.Die ene ster
In het duister van de nacht
Tussen de ontelbare sterren
Is er één ster die naar me lacht
Ik zie haar al van verre
Die ster, die is het helderst
Die ster, die geeft me kracht
Dat is die ene ster
Die mijn pijn verzacht
Ik zou haar zo graag willen vangen
Dan geef ik zonder enig verdriet
Gewoon een kusje op haar wangen
Oma, ik vergeet je niet.
Verder heb ik er niet zoveel op aan te merken 