De trapper maakte een ondiepe kuil in het gras toen de fiets neerviel. De rode Paul Frank tas dreigde te vallen op het moment dat de bestuurder van de fiets opstond en de verhoging opklom. Het meisje, gekleed in afgetrapte gympen en een verkeerde maat kleding, liet zich met betraande wangen in het gras vallen. De stilte, die haar plotseling overviel, maakte haar rustig. De warme lentezon zorgde voor een aangename temperatuur en liet de akkers voor haar fantastisch oplichten. Maar dit pure natuurschoonheid bood geen zakdoek, geen troostende arm om haar schouders. De tranen vulde haar ogen en zochten hun weg naar beneden. Met haar mobiel in haar hand keek ze naar links, naar rechts, naar de grond, ze zocht een rustpunt. Een rustpunt in haar leven die haar een mantel van veiligheid zou bieden. Ze stond op, liep naar de schooltas en pakte er een pen en een afgedankt stuk papier hardhandig uit. De punten werden strepen, de strepen vormde zich tot woorden die ontpopte tot zinnen. Schrijven, haar hand vermoeid, haar geest vertroebeld. gaten ontstonden in het papier waar ze haar woede uitte. Toen het vogelgezang minder werd, en de zon haar weg naar beneden begon, stond ze op. Haar wangen zout, haar ogen rood. Het papier en de pen werden in de tas geworpen, bij de andere rommel die al gauw in de vergetelheid zou raken.
Haar schouders recht, haar kin omhoog en haar ogen vermomd tot een ijzerhard masker. Nee, ze mochten niet weten dat ze slap was. Dat ze het moeilijk vond om de verleiding van verlossing te weerstaan. Och nee, dat masker, die bescherming, waardoor iedereen vermoedde dat ze sterk was, mocht niet breken. Ze dacht aan haar ouders, aan haar moeder die iedere middag weer met een kop thee en een glimlach naar haar toe liep. Maar het zwart sloop ongezien naar binnen, geruisloos. En klemde zich vast aan alle hoeken van haar ziel. Haar geluk verdunde zich tot een kier met zwart licht. Een kier zo klein, dat het zoeken naar positiviteit, geluk, onmogelijk was. Maar dat was niet erg. Ooit, ver weg, zou de verlossing komen. Zou ze zich kunnen ontdoen van de verstikkende greep van het zwart.

Haar opgedroogde tranen kwamen tot beweging en voegde zich bij de nieuwe lading.

Straight from the soul, written with tears.