Love is just a lie?!
Where to start, nowhere to go.

Hij zei dat hij van mij hield ik dacht dat wij wat hadden ik trapte er in. Zijn mooie praatjes ik dacht echt dat ik speciaal voor hem was. Maar het was een leugen.
En nu? Nou nu zit ik hier achter een raam hem terug te betalen wat ik hem heb gekost. Het was een stomme fout om hem te geloven. Ik dacht echt dat hij meende wat hij zei maar alles was gewoon verzonnen. Een ding weet ik zeker hij hield niet van mij.
Hij had mij gewoon nodig niks mooie reisjes naar mooie landen. Nee opgesloten zitten met zijn vrienden in een kamer. Gebruikt tegen mijn wil en nu nou laat ik het zo zeggen het is geen pretje.
Maar laat ik eerst vertellen hoe het begon. Anders word het zo onduidelijk.

Ik was een jaar of zestien dacht ik. Maar zo zeker weet ik het niet meer het is zo lang geleden.
Ik zat op de middelbare school ik was een gesloten meisje en niemand zei boe of bah tegen mij. Ik zat elke pauze alleen en zat altijd vooraan in de klas. Na school werd ik gepest en uitgescholden. Gevolgd naar huis en van mijn fiets getrapt.
Op een dag trapte ze mij zo hard dat mijn been helemaal blauw werd. Het deed eerst alleen pijn toen een dag later werd het blauw en toen paars.
Het deed zoon pijn dat ik er niet op kon staan.
Ik zei tegen mijn moeder dat ik gevallen was ik vertelde haar nooit iets. Ik durfde dat niet ik was bang dat ze bezorgd werd. Elke dag als ik op school kwam was ik weer bang, bang dat er iets ging gebeuren bang dat ik weer geslagen ging worden.
School was een hel ik wist gewoon het gewoon even niet meer. Tot die nieuwe jongen op school kwam.
Hij was zo lief tegen mij hij negeerde mij niet hij noemde mij lief en leuk, inplaats van dom en lelijk. Hij was zo lief voor mij en ik begon hem leuk te vinden.
Een keer toen we bij hem thuis waren vroeg hij mij verkering. Ik vond het zo lief dat ik ja zei mijn eerste vriendje kan je het geloven.
Ik was zo blij dat ik zingent naar huis fietste, toen ik op school kwam de volgende dag had hij een ketting voor mij. Echt zo lief ik dacht dat ik droomde ik kneep mijzelf even. Maar het deed pijn dus het was echt.
Het leek of ik in de hemel wandelde hoe kan het dat ik met een jongen zoals hij krijg? Dat was dus de vraag maar ach ik dacht laat ik mijn nek er maar niet over breken. Daar komt alleen maar narigheid van. Ik kreeg elke dag cadeautjes maar ik zocht er niks achter.
Mijn moeder vond het maar raar dat ik elke wel iets nieuws had maar ze vroeg er nooit naar.
De volgende dag was zaterdag eindelijk weekend dan kan ik de hele dag met mijn vriendje doorbrengen. Het was zo prettig om bij hem te zijn maar ergens voelde het niet zo vertrouwt als het moest.
Maar dat gevoel probeerde ik te onderdrukken. We gingen naar zijn huis een film kijken super romantisch. En toen hadden we gezoend en het voelde zo fijn het was alsof ik alles vergat. Hij wilde wel verder maar ik wouw dat niet en hij had er respect voor zei hij. Onder weg naar huis voelde ik mij alsof ik in de hemel was beland. Ik fietste al zingend door de straten. Tot ik door kreeg dat ik gevolgd werd.
Ik wist niet wie het was en ik durfde niet achterom te kijken.
Zou het mijn vriendje zijn hij wist niet waar ik woonde. Maar hij zou het ook kunnen vragen.
Ik ging steeds sneller fietsen en die man achter mij ook zijn schaduw kwam dichter bij. Mijn hart ging sneller kloppen, hij stopte zou hij moe zijn? Ik fietste door en ging de bocht om. ik deed de poort open en zetten mijn fiets in het schuurtje.
Ben thuis riep ik, mijn moeder reageerde geïrriteerd. Ik liep naar boven en ging op bed liggen. Ik staarde naar het plafond een saai kaal wit plafond. Ik droomde weg en ging met mijn gedachte naar een fijne mooie plek. Terwijl mijn ouders beneden ruzie maakten.
Ik droomde over hoe fijn ik het had met mijn vriendje. En over hoe gelukkig ik met hem was. Ik hoorde de scherven van de vaas die kapot tegen de muur werd gegooid. Ik ging boven aan de trap zitten en hoorde mijn moeder huilen en mijn vader schreeuwen.
Hij riep ik doe nooit iets goed hier en jij geeft ons geld alleen maar uit. Ik was bang voor een scheiding bang dat ze uit elkaar gingen. Ik hoopte dat ze het goed gingen maken, maar dat gebeurde vast niet. Ze bleven alleen bij elkaar voor mij en mijn kleine zusje. Ze werd wakker van het geschreeuw en ging naast mij zitten. Ze vroeg of het nog goed kwam.
Ik stelde haar gerust met het feit dat alles goed komt zolang je er maar in geloofd.
Ze vroeg of ze vanavond bij mij mocht slapen natuurlijk mocht dat.
Toen ze eindelijk sliep kon ik ook rustig gaan slapen. Mijn moeder kwam binnen en kuste ons op het hoofd en zei dat alles goed kwam. Ik was blij dat ze dat zei en viel rustig in slaap. De volgende ochtend was de tafel super mooi gedekt net zo mooi als kerst ochtend.
Mijn moeder had eitjes gekookt broodjes gebakken.
Het rook allemaal zo lekker ik kreeg er honger van mijn vader kwam fluitend naar benenden. En zei goedemorgen. En hij kuste mijn moeder ik dacht oké dit is vreemd, maar het voelde wel goed. Alles leek goed te gaan, toen ik op school kwam gaf mijn vriendje mij een kus. En gingen wij naar de les. De les was zo slaap verwekend het leek wel uren te duren. De leraar praatte maar over de Griekse mythologie ik dacht dat die bel nooit ging.
Eindelijk de bel ging we hadden nu aardrijkskunde. Het ging over Europa maar ach dat hadden we op de basisschool al gehad.
Hij bleef maar praten en nog meer praten. Over hoe interessant Europa was en over de Europeeseunie. Ik dacht mens houd je mond het duurt allemaal te lang. Over vijf minuten gaat de bel maar die vijf minuten waren net vijf uur.