Hoi

Toen ik vanmiddag naar huis fietste liet ik mijn fantasie erop los, en aangezien er recent iets in mijn familie gebeurt is wat met zinloos geweld te maken heeft ging het dus ook die kant op... Toen ik daarna mijn hond ging uitlaten heb ik het wat verder uitgewerkt in mijn hoofd en ik besloot het op te schrijven. En dit is eruit gekomen Ik schrijf niet erg vaak en zal vast nog veel te leren hebben, dus tips zijn welkom! Weet ook nog niet of ik het af ga schrijven, hangt een beetje van jullie reacties af denk. *edit* even in de titel erbij gezet dat het over zinloos geweld gaat.
Enjoy!

Eindelijk, vakantie! Het was maandag, de eerste officiële vakantiedag. Ik besloot een flink stuk met Summy, mijn hond, te lopen. Ik ging naar 'De Geheime Bomen'. Dat was een bosje vlak buiten het dorp, maar bijna niemand wist waar het lag en daarom was het er erg rustig. Vroeger speelde ik er altijd met mijn vrienden, maar tegenwoordig ging ik er vaak heen als ik wou nadenken omdat je er nooit werd gestoord. Ik liep de straat uit. Ik had ik mijn rechteroor een oortje, waar op dat moment 'Had Enough' van Papa Roach uit kwam. Ik zat helemaal in mijn muziek waardoor ik alles om me heen vergat. Tot ik voelde dat er iemand naar me keek. Ik keek op en zag op een paar meter afstand 3 jongens staan. Ze lachte alledrie naar me. Eentje floot, en een andere wenkte me. Mijn eerste indruk was goed. Ze leken me aardig. Niet van die nep gangsters die de kruis van hun broek bij hun knieën hebben hangen, naar neger muziek luisteren en regelmatig illegale dingen doen, maar meer... mijn stijl. Vredelievend. Meelevend. Gevoelig. Maar ook alternatief, zichzelf durven zijn, zich durven te onderscheiden en niet bang zijn voor commentaar van anderen. Dus ik liep naar ze toe. 'Hallo schoonheid' zei de ene die floot, 'lekker stukje aan het wandelen? Ik ben Dave. Dit hier is Ronald, maar we noemen hem Ro. En deze hier is Stefan. Wie ben jij?' stelde hij zichzelf en zijn vrienden voor. 'Hey, ik ben Lola. Ja, het is vakantie hè. Ik hou ervan om gewoon even lekker naar buiten te kunnen en gewoon na te denken.' Ik bekeek de jongens nog eens goed. Dave was redelijk klein; of beter gezegd, kleiner dan mij. Ik was zelf niet echt bepaald klein met mijn 1,81m. Hij had zijn zwarte haar in spikes gedraaid en in zijn wenkbrauw blonk een zilveren piercing. Hij droeg een zwart bikersjack met daaronder een spijkerbroek en een paar zwarte All Stars. Ro was breed en gespierd. Zijn bruine haar was in een stoere kuif naar boven gericht en ook hij had een piercings, alleen had hij ze als snake bite. Hij droeg een sweater met het logo van Bullet for my Valentine. Daaronder droeg hij een wijde zwarte broek met veel ringetjes en kettingen en een paar zwarte kisten. Maar Stefan viel me nog het meest op. Ik herkende hem, maar wist niet meer waarvan. Als ik naar hem keek kreeg ik een vreemd gevoel in mijn buik, maar tegelijk werd ik er rustig van. Hij straalde rust uit. Zijn donkerblonde halflange haar was in een leuk model geknipt. Hij had een erg knap gezicht en was lang, zeker 1,90m. Zijn mooie donkere ogen verraadde me dat hij me beter wou leren kennen. Hij droeg -net als mij- een stoer leren jack en zwarte fingerless gloves. Daaronder had hij een stoere spijkerbroek met op 1 dij wat kettingen. Onder die broek droeg hij een skate model van Vans. Dat waren mijn favoriete schoenen! Ik had ze zelf in het paars en in een vrouwenmodel. 'Ik was net op weg naar 'De Geheime Bomen', kennen jullie dat?' ze schudde hun hoofd. 'Het is er lekker rustig. Ik ga er graag heen om na te denken. Hebben jullie zin om een stukje mee te lopen?' vroeg ik. Ze knikte en zo liepen we naar 'De Geheime Bomen'. We hadden een leuk gesprek, en we wisselde onze telefoonnummers en msn uit. Toen wist ik dat het mis was.

Opeens hadden Dave en Ro iets wat ik niet vertrouwde. Mijn intuïtie vertelde me dat ik moest vluchten, zo snel mogelijk. Maar het was al te laat. Ro pakte mijn armen en hield ze pijnlijk vast ze op mijn rug. Hij sloeg de riem van Summy uit mijn hand. Summy voelde dat het niet goed was en rende weg. Dave haalde een mes onder zijn jas vandaan en kwam dreigend op me af gelopen. 'What the-' zei ik, maar verder kwam ik niet. Met een pijnlijke steek voelde ik hoe het mes zich in mijn borstkas plantte. Ik schreeuwde het uit van de pijn. Mijn mond vulde zich met bloed. 'Gast, laat dat mes los! Ben je gek geworden? Laat los! Waarom? Wat heeft ze gedaan? Hoe kun je een onschuldig iemand neersteken? Je bent niet goed bij je hoofd! Moordenaar!' schreeuwde Stefan. Hij was het er duidelijk niet mee eens. Ondertussen had Dave het mes nog een paar keer in mijn borst gestoken, toen ik schreeuwend op de grond zakte. Het bloed spoot mijn mond uit als ik schreeuwde en ik was helemaal nat van het bloed uit mijn borst. Ik zag hoe Dave Stefan aanvloog. 'Luister goed. Jij gaat gewoon met ons mee en als je ook maar 1 woord tegen iemand zegt zorg ik er persoonlijk voor dat je een marteldood krijgt. Begrepen?' zei Dave terwijl hij het mes dreigend naast zijn hoofd hield. Maar Stefan dacht er anders over. 'Hufter dat je bent, hoe kun je? Waarom? WAAROM? Ben je weer dronken ofzo? Iets teveel spacecake gegeten? Of moest je-' maar Dave onderbrak hem. Niet door wat te zeggen, maar door het mes in Stefans been te steken. Trillend bleef het erin staan. Langzaam werd de blauwe stof van zijn broek donkerrood. Stefan schreeuwde het uit, helemaal toen Dave het mes langzaam weer uit zijn been trok. Toen zette hij de punt van het mes tegen Stefans keel. 'Je hebt het dus niet begrepen. Ik geef je nog een kans. Nog 1 woord en ik steek dat mes door je strot. Right here, right now. Eigen keus'. Stefan deed zijn best om niet meer te schreeuwen, maar ik zag aan zijn gezicht dat dat moeilijk was. Tranen stroomden over zijn wangen. Hij keek medelevend naar mij. Toen liep Dave weg, nadat hij het mes aan Ro gegeven had. Ik zag hoe Dave Stefan mee trok en hoe Stefan achter hem aan strompelde terwijl hij medelevend achterom keek. Ook zag ik hoe Ro naar me toe kwam. Hij gaf een harde trap in mijn maag en daarna boog hij mijn benen op een manier dat niet hoort te kunnen. Ik hoorde het breken en ik schreeuwde het weer uit van de pijn. Hij pakte mijn mobieltje en mijn iPod uit mijn zak. Toen bedacht hij dat mijn geschreeuw irritant was en gaf me een klap op mijn gezicht. Het was vol tegen mijn oog en ik begon nog harder te schreeuwen dan ik al deed. Ro zuchtte en schreeuwde 'bek dicht!', waarna hij een klap tegen mijn mond gaf. Dat hielp niet, maar van de pijn hield ik wel mijn ogen dicht. Ik voelde nog 1 steek in mijn borst, de pijnlijkste van allemaal, en toen was het over. De pijn was weg.