Geplaatst Mijn hart breekt langzaam in stukjes
Het begon met een scheurtje
Een kleine kras
Ik wou dat het weer kon zijn zoals het ooit vroeger was
Ik zal je op die manier moeten vergeten
Ik zal toneel moeten blijven spelen
Tot onze wegen, misschien wel voor altijd, zullen scheiden
Het moment waarop ik het niet meer aankan en ik je ga mijden
Nu ik dit schrijf bonkt mijn hart in mijn keel
Het word me eventjes te veel
Hoe kan ik, een meisje, nou verliefd worden op haar beste vriendin
Zoiets is gedoemd tot mislukken, dat zie zelfs ik in
Maar ik geef me over
Hou op met vragen
Die spanning die ik heb gevoeld
Moet wel zijn verzonnen
Hij heeft gewonnen
Ik ben nog maar een beginner en heb nog nooit iemand anders mijn gedichten laten lezen, opbouwend kritiek is dus welkom
maar hou het een beetje aardig 
Ik zal er bij het maken van andere gedichten opletten 