Geplaatst Ik ben benieuwd naar wat je vind.
De trein dendert over het station, hakken klikken over de tegels. Elke ochtend, elke middag, elke avond. Toch vind ik het heerlijk, ik houd van het station. Ik kan er uren zitten, naar mensen kijken. Je zou het eens moeten doen, gewoon proberen, geloof me het is fantastisch.
Rustig loop ik naar mijn fiets. Een lange schooldag, ik moest tot tien over vier … Ik gaap en moet daardoor weer giechelen, ik kan me soms echt verschrikkelijk aanstellen. Maar rot is het wel, op maandag een dergelijke lange schooldag is niet echt een aanrader. Wetend dat ik daarna ook nog een halfuur met de train moet. Oké, ik wil niet dat je nu gaat denken dat ik zielig ben. Of stiekem wil ik het wel, maar wat maakt het uit? Het verandert niks en daarnaast ken je me niet eens. Hoewel, je weet maar nooit natuurlijk. Oh, wat een griezelig idee …
Ik doe de sleutel in het slot van de voordeur en draai hem om. De deur kraakt een beetje als ik naar binnen loop. Ik smijt mijn tas op de grond en hang mijn jas op de kapstok. Niemand thuis, zoals meestal. Ik loop naar de keuken en bekijk het briefje op tafel. Thuis rond zes uur. Ik gaap alweer, vroeg op bed vanavond dus, en kijk op de klok. Nog ongeveer veertig minuten. Vanavond kan ik alles voor school nog wel doen dus ik zet de televisie aan en laat me vallen op de bank.
Je moet weten dat alles anders liep. Niks meer gedaan aan school ... Ik had eerst niet echt de behoefte om het op te schrijven, maar nu achteraf kan ik er wel om lachen. Ongeveer na tien minuten belde mijn moeder, ze had nog een paar verplichtingen en zou daardoor pas om ongeveer negen uur thuis komen. Ik kon wel patat of pizza gaan halen zei ze. Ik zuchtte en zei dat het goed was. Ik deed het ritueel van toen ik thuis kwam opnieuw maar dan achterstevoren, de enige verandering was dat ik het briefje niet opnieuw las en mijn tas niet van de grond heb gepakt. Ik fietste naar de snackbar en liep naar binnen. Het was vrij rustig, er was maar een iemand binnen. Toen ik door had wie het was, wou ik eigenlijk gillend weg rennen. En over deze persoon wou ik het eigenlijk niet hebben omdat ik het afgesloten had. Ik was gewoon verder gegaan met mijn leven zonder die persoon, maar helaas begint nu alles weer op nieuw geloof ik …
