[VER] De tijd glijdt voorbij...
Moderators: Essie73, NadjaNadja, ynskek, Polly, Telpeva, Muiz
Pagina 1 van de 1
- Amandavd
- Berichten: 12389
- Geregistreerd: 04-05-06
- Woonplaats: Limburg
[VER] De tijd glijdt voorbij...
Geplaatst door de TopicStarter : 19-12-10 11:05
-------------
Het is even stil.
Geen geluid om me heen, geen mens die me stoort, geen dier dat me hoort. Als ik naar buiten kijk zie ik alleen maar een wereld vol sneeuw. Prachtige laag van sneeuw, waar ik het liefst door heen zou willen rollen, sneeuwballen gooien met vrienden en lachen, want god, wat hou ik van lachen.
De sneeuw staat voor de winter, wat betekent dat de zomer allang achter ons ligt, en de lente staat te wachten totdat het mag beginnen. De tijd gaat zo snel, de jaren gaan voorbij, minuten zijn seconden, maanden zijn weken, en jaren lijken wel dagen. Sinterklaas is terug naar huis, de kerstman is in aan het pakken en onderweg. Het vuurwerk staat op knallen en het nieuwe jaar kan bijna niet meer wachten. De veulens rennen door de wei met hun leeftijdsgenootjes in plaats van mama, die misschien net als zovelen weer mama wordt komend jaar. Verjaardagen worden gevierd, zijn voorbij of komen er aan...
En hier zit ik dan, terug te denken aan vorig jaar. Wat deed ik toen om deze tijd? Ik weet het al bijna niet meer, ik probeer niet te blijven hangen in het verleden. Wat gebeurt is gebeurt, verdriet kun je niet terugdraaien, herinneringen vervagen en liefde blijft niet altijd hangen. Je kan wel verder gaan ook al sleep je soms bagage mee. Ook ik denk wel eens terug, terug in de tijd naar momenten waar ik van geleerd heb, momenten waar ik van genoten heb, en momenten waar ik liever nooit meer aan denk.
En juist die momenten blijven me het meeste bij, die momenten waarop de weg zo donker werd, dat ik bijna niet meer verder wou. Momenten die mijn hart tot op de bodem hebben geraakt, momenten die zich vastgebeten hebben en vervolgens met een harde ruk alles verwoesten. De momenten waar ik op tussen de stukjes van mijn gebroken hart op de grond heb gezeten, huilend om van alles en nog wat. En langzaam aan zet ik alles weer op zijn plek, bont en blauw, gekneust en geschaafd, en probeer ik het te lijmen met alle momenten waarop ik genoten heb.
Momenten waar ik nog steeds om moet lachen, momenten waar mijn hart een sprongetje maakte, momenten waarop ik huil maar dan van vreugde. Momenten die ik voor altijd wil bewaren, momenten die ik zelfs nog weet wanneer ik oud en dementerend ben...
En dit is een moment waarop ik me realiseer dat het goed gaat, hier en daar een obstakel in de weg, maar die neem ik gewoon.
Obstakels in de weg, we kennen ze allemaal wel. Je krijgt een slag en je staat weer op, om vervolgens nog een slag te krijgen, en nog een, en nog een, totdat je niet meer op wilt staan. Je wilt niet nog een slag krijgen, je wilt alleen maar verder komen door niks te doen. Maar zo werkt het niet, you take a down and you take a bigger higher.
Het enige wat je kan doen tegen de obstakels, is ze harder neerslaan dan dat ze jouw tegenhouden. Je moet vechten, de kracht uit je moment van zwakte halen. Het leven is nu eenmaal kort, of je het nu 10 jaar of 80 jaar beleeft, het ene moment sta je te koken en het volgende ben je er misschien niet meer. Zwartgallig of niet, maar het is wel de waarheid.
We genieten te weinig, we klagen te veel, we blijven hangen terwijl even verderop het geluk staat te wachten. Je neemt een kans en je mist, je pakt de overwinning een moment later.
Het gaat er om dat de tijd niet stil blijft staan, al doen wij het misschien wel. Wij staan in de file op weg naar huis, terwijl de klok blijft tikken en tikken, en langzaam alles verkort. De file is niet erg, zolang je daarna maar doorrijdt. Verloren tijd haal je niet meer in, destemeer moet je dus genieten van de tijd die je wel hebt.
Ga door, move on. Stop niet, want je tijd stopt ook niet.. Even stilstaan mag maar blijf niet hangen.
I've dealt with my ghosts, and I'm still facing my demons, slowly being content with the past I regret, I found strenght in moments of weakness, and peace with myself is on the way.
Hou niet vast aan je angst, frustratie, boosheid en verdriet, grijp de liefde, zet je tanden in de toekomst en hou vast aan alles wat je liefhebt.
Ik hang al te lang in het verleden, maar dat is voorbij. Het leven wacht al zolang geduldig op me.
I'm moving on, and so should you.
Laatst bijgewerkt door Mireille op 19-12-10 11:36, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: [BLOG] > [VER]
Reden: [BLOG] > [VER]
- guccio
-
- Berichten: 2104
- Geregistreerd: 18-02-04
- Woonplaats: in 't zeeuwse land
Re: [BLOG] De tijd glijdt voorbij...
Geplaatst: 19-12-10 11:08
- Leonyr
-
- Berichten: 2558
- Geregistreerd: 02-10-09
- Woonplaats: Zuid Holland
Geplaatst: 19-12-10 19:24
- Amandavd
- Berichten: 12389
- Geregistreerd: 04-05-06
- Woonplaats: Limburg
Geplaatst door de TopicStarter : 19-12-10 19:29
casperzot schreef:Mooi geschreven op precies het juiste moment van het jaar. Hoeveel mensen denken nu wel niet terug aan het afgelopen jaar, bedenkend wat ze allemaal wel niet gemist hebben. En wat het ergste is? Dat ze het gewoon opnieuw doen. Ik heb hier een tijdje geleden ook over geschreven, het blijft je echt bezig houden.
Raar is dat he? Ik schrijf al een paar jaar blogs, meestal 1 x in de week ofzo, en toch raar hoe sommige thema's zo vaak voorkomen...
- Amandavd
- Berichten: 12389
- Geregistreerd: 04-05-06
- Woonplaats: Limburg
Pagina 1 van de 1