Mijn verhaal. HEt is nog niet helemaal af maar al een deel :
Citaat:
Where Are You!! ??
Deel 1
Nina Welsing is 15 jaar, Het was een mooie zonnige zomerochtend. Ze was op de manege.
Pieter, de baas van de manege kwam aanlopen. ‘hey Nina’ zei hij, ‘wat ben jij al vroeg’ zei hij.
‘goedemorgen Pieter’ zei Nina, ‘ik ben zo vroeg omdat mijn moeder naar de dokter moest met haar pijnlijke arm, ik heb vanmiddag toch les. Mijn moeder wilde eerst oma Truus bellen maar toen vroeg ik of ik al hier heen mocht komen! En dat mocht. Vind je het erg dat ik iets eerder ben Pieter’? Vroeg Nina.
‘Nee hoor, je kunt me mooi helpen met de beginnerlessen die dadelijk zijn’ zei Pieter.
‘Yep, o kijk Pieter, daar zijn al een paar meisjes, horen die bij de beginnersles’? Vroeg Nina.
‘Ja’ zei Pieter, ‘dat zijn ze, wil je ze helpen met poetsen en opzadelen dadelijk’ vroeg hij
‘Ja zeker’ zei Nina
‘kom maar mee, dan gaan we ze samen indelen:’ Zei Pieter en hij nam Nina mee naar de kantine waar zijn klapper lag.
‘Nina, Zaandam longeren, gisteren was hij een beetje kreupel, dan kan je even kijken of hij nog steeds kreupel is’ Vroeg Pieter zonder dat hij Nina aankeek.
‘Ja, is goed, dat doe ik wel, waar had je zijn halster ook alweer liggen’? Vroeg Nina
Zaandam had een heel apart hoofd, een veel breder dan alle andere paarden dus Pieter had het halster van Zaandam ergens anders neergelegd.
‘umm, die ligt in de zadelkamer in het opbergkastje’. Zei Pieter.
‘Okee, Ik ga hem wel even longeren’. Zei Nina en ze liep naar de zadelkamer om het halster te halen.
Daarna liep ze naar de stal van Zaandam om hem mee te nemen naar de bak, ze had ook al een longe en zweep meegenomen.
Toen ze bij de stal van Zaandam aankwam zag ze dat er een meisje bij Zaandam stond, volgens Nina huilde ze. Nina liep naar haar toe. ‘wat is er meisje’ vroeg Nina.
Het meisje schrok blijkbaar van Nina en draaide snel om, ze veegde haar tranen weg.
‘o umm..’ zei ze en voor Nina verder kon vragen barstte het meisje weer in tranen uit.
‘ik kan er niet meer tegen’ zei ze, Het meisje leek een jaar of 5 á 6.
‘waartegen’? vroeg Nina.
‘alles gaat mis, en door mijn schuld is Zaandam nu ziek aan zijn benen en gaat hij misschien dood’ huilde het meisje.
‘Maar meisje toch’ zei Nina en ze sloeg een arm om haar heen, ‘Zaandam gaat helemaal niet dood, hij is ook niet ziek aan zijn benen’ zei Nina geruststellend tegen het meisje. ‘En waarom denk je dat het jouw schuld is’? vroeg ze.
‘Omdat ik het laatste op Zaandam had gereden, toen was ik er nog afgevallen, het ging zo:
Zaandam is mijn lievenlings paard en Pieter zei dat ik op hem mocht rijden.
Maar dat ging niet zo goed, Zaandam schrok steeds bij de deur, de eerste keer bleef ik zitten maar de 2de keer kwam onverwachts, bij de 2de keer vloog ik eraf, Zaandam rende toen als een gekke door de bak en toen struikelde hij, hij knakte even door zijn been maar nu denk ik dat het erger is en dat komt allemaal door mij’ ze begon weer heel hard te huilen.
‘Het komt niet door jou’ zei Nina, ‘echt niet’? vroeg het meisje.
‘Nee want Zaandam is gewoon kreupel en volgens mij heeft Pieter je wel eens uitgelegde wat Kreupel is hé’ zei Nina
‘Ja’ antwoorden het meisje.
Nina Pakte Zaandam uit de stal. ‘Wat ga je doen’? Vroeg het meisje aan Nina.
‘Zaandam longeren’ zei Nina en ze klikte de longeerlijn alvast vast aan het halster.