Bokt.nl

Citaat:

Bezoek.
‘Pap, je kan me niet altijd binnen houden, Ik heb ook nog sociale contacten…Ik heb ook vrienden en paarden. Mam zegt u er eens iets van!’
‘Sorry kindje je vader heeft het voor het zeggen.’ Zei mijn moeder heel schijnheilig , ze draaide zich om en liep weg.
‘Je moeder heeft gelijk, ik heb het hier voor het zeggen, dus je mond dicht en trainen!’ Zei mijn vader nu lichtelijk geïrriteerd.
‘Pap, ik moet ook trainen met Olivier.’
‘Dat doe je maar in je eigentijd.’
‘Dit is mijn eigentijd…’ Ik rolde met mijn ogen.
‘Jamie Shanin al flik je dat nog een keer!’
‘Dan wat!, wat dan, dan mag ik helemaal nooit meer naar buiten?Te laat dat gebeurd al!’ Ik werd heel boos op mijn vader ik rende naar buiten. Ik rende naar het weiland waar de paarden stonden. Ik floot en Olivier kwam zo als altijd aan gerend. Er stond iemand in het weiland maar ik kon hem of haar niet onderscheiden door het felle zonlicht, het was inmiddels Zomer. Ik sprong bij Olivier op zijn rug en hij galoppeerde naar de persoon toe, het was Cedric. Wie anders.
‘Hey Jamie, wat een heerlijk weer hé ? Ga je zo mee paardrijden?’ Vroeg hij heel onschuldig.
‘Graag ik haat mijn huis…echt op een dag ben ik hier weg Cedric dan ga ik de rest van het heelal verkennen. Ik ga dan naar de planeet Aarde.’ Ik keek omhoog waar de zon sterk was afgetekend.
‘Waarom dan Jamie… je woont hier al 12 jaar, waarom zou je weg willen. Waarom naar de aarde?’
‘Ach Cedric kom op niet zo veel vragen in een keer, tja 12 jaar wauw, bijna 13. Mijn ouders behandelen me als een kleuter. Ik mag niet meer paardrijden ik mag niet meer naar vrienden ik mag niet meer naar buiten het enige wat ik mag is eten drinken trainen slapen enzo….’
‘Ach zo erg zal het toch niet zijn?’
‘Nee dat mocht ik willen.’ Ik zweeg. ‘Waar zijn Roël en Rason?’
‘Ik weet niet, ik moest van Rason hier wachten maar ik weet het niet, ik wacht hier al een uur.’
‘Misschien een flauwe grap?’
‘Nee dat doet Rason niet.’
‘Nee tuurlijk heilige Rason, ohh nee als hij zijn handjes maar niet vies maakt, ohh mammie help me.’ Ik deed Rason heel overdreven na. Cedric schoot heel erg in de lach maar hij stopte ook vrijsnel.
‘Wat?! Ze staan zeker achter me hé?’
‘Ja!’ Werd er achter me geroepen en ze sloegen Olivier op zijn kont waardoor hij steigerde en ik er afviel. Olivier galoppeerde natuurlijk meteen weg.
‘Hahahaha wel blijven zitten hé Jamie! Whahahaha .’
‘Haha heel grappig hoor , het had ook verkeerd kunnen aflopen!’
‘Oh moet je weer vechten Jamie.’ Lachte Rason.
‘Rason doe nou niet, dat is echt niet verstandig hoor.’ Verluisterde Roël.
‘Inderdaad Rason dat ik niet zo slim, ik neem je uitdaging aan!’
‘Jamie doe nou niet, je weet wat er van komt als je vader er achter komt.’ Zei Roël, met wanhoop in zijn stem.
‘Ja Roël als hij er achter komt, maar dat komt hij niet.’
‘Dat hoop je!.’
‘Ja inderdaad, nou Rason kom op!’
‘Ik ben allang klaar hoor.’En hij knip oogde naar mij.
Ik rolde met mijn ogen en liep een rondje zo dat ik tegen over hem stond. Hij deed een paar stappen naar mijn en haalde uit , maar miste. Ik haalde meteen na hem uit, ik raakte hem in zijn zij. Hij klapte dubbel. Maar kwam snel overeind en trapte hard tegen mijn boven been. Ik bleef net staan. Ik probeerde hem te slaan maar het lukte niet hij was mij voor, hij sloeg me op mijn slaap. Ik ging onderuit. Het draaide voor me. Waarom was ik nou zo slap. Waarom kon ik hem nou niet aan. Ik stond op. Hij liep al weg hij dacht dat hij al gewonnen had. Dat maakte me boos. Boos genoeg om hem in zijn rug aan te vallen. Wat ik dus ook deed ik haalde hem hard onderuit en sloeg hem op zijn neus.
‘Zo die kreeg je terug, alsjeblieft.’
‘Ahhhg Jamie, ik maak je nog eens af,’
‘Was je dat dan al niet van plan hier voor?’
Ik draaide me om en floot nog eens, Olivier kwam aan gegaloppeerd ik sprong op zijn rug en we galoppeerde weg. Mijn hoofd bloede merkte ik toen er druppeltjes op Olivier zijn manen vielen. Argh misschien kwam mijn vader er toch nog achter. Ik reed met Olivier snel naar huis naar de achterdeur. Waar ik door heen glipte en naar mijn badkamer liep. Ik keek in de spiegel. Oei dat zou blauw worden… oliebol. Ik pakte een doek die ik nat maakte, ik depte de wond. Auw het deed nog al pijn. Het was een flinke snee. Ik deed er wat hecht pleisters op. Daarna deed ik mijn haar op nieuw in een nette vlecht over mijn schouder, en deed een schoon shirt aan. Ik liep de woon kamer binnen. Mijn ouders zaten aan tafel met nog een vrouw en een man die ik niet kende. Ik bleef in de deur opening staan ik wist niet of ik welkom was. Mijn moeder keek om en wenkte me om verder te lopen. Ik keen naar de grond, ik schaamde me voor die snee. Ik durfde al helemaal niet mijn vader aan de kijken,wat zou die er wel niet van vinden.
‘Dit is onze dochter Jamie.’ Zei mijn vader trots.
‘Goedendag mevrouw, meneer.’ Ik keek ze allebei aan.
‘Hallo Jamie.’ Zei de vrouw, ze stond op om me een hand te geven. Haar man deed het zelfde.
Ik gaf ze beleefd een hand. En ik schoof aan bij de tafel.
‘Jamie dit zijn de ouders van Yagque. Als het goed is komt Yagque straks toch?’
‘Ja als het goed is moet hij er zo aan komen.’ Antwoordde de vader van Yagque.
Zijn vader had het nog niet gezegd of er kwam een jongen binnen gelopen. Hij was lang voor zijn leeftijd. Hij was knap zeker. Hij had halflang heel donkerbruin haar , met een beetje krulletjes er door heen, en diepe blauwe ogen. Ik trok mijn wenkbrauwen op zo verbaast was ik.

Y-Wauw, ik liep naar binnen. Ik bleef verbaast in de deuropening staan. Tegen over mijn ouders zat ze dus. Dat was Jamie. Lang donkerblond haar in een lange vlecht over haar schouder. Ze had fel groene ogen, en mooie fijne maar toch volle lippen. Een mooi lang slank figuur. Maar er was een ding dat haar lichtelijk ontsierde, ze had een snee bij haar slaap en een blauwe plek op haar onderarm. Ze trok haar wenkbrauwen op toen ik naar binnen kwam.

Hij keek naar de snee, en de blauwe plek. Ik keek naar beneden en iets weg zo dat hij de snee niet meer zou zien, ik legde mijn hand op mijn blauwe plek om het te verbergen. Het was even stil, toen de moeder van Yagque begon te praten.
‘Zo Yagque kom jij er ook gezellig bij zitten?, Wat ben je laat jongen.’
‘Ja natuurlijk moeder, sorry ik moest de paarden nog afzadelen en voeren.’
‘Die jongen moet je ook niet bij paarden laten, je krijgt hem er niet meer vandaan.’
Ik keek op ik glimlachte. En hij bloosde. Hij had een mooie lichte maar vriendelijke stem die me erg aansprak. Maar toch was er iets aan hem dat ik niet vertrouwde.
‘Gaan jullie anders even naar buiten, naar de paarden, Jamie is ook gek van paarden dus dat komt wel goed uit.’Zei mijn moeder een beetje onzeker.
‘Ja dat is goed moeder.’ Zei ik zachtjes.


Y-Wauw haar stem zo melodieus…

‘Natuurlijk mevrouw.’ Zei hij.
Ik stond op, ik wachtte op hem tot hij naast me stond. Wow wat was hij lang vergeleken bij mij, zeker een kop groter. Ik keek verlegen naar beneden. We liepen naar buiten. Ik wist niet echt wat ik zeggen moest. Toen ik op keek zag ik 3 mooie paint horses staan als ik me niet vergiste.
‘Zijn dat paint hoses?’vroeg ik met ongeloof in mijn stem.
‘Ja zeker de ruin(=gecastreerde hengst) met de zwarte oortjes en de blauwe ogen is mijn vriendje.’
Ik keek bewonderend toe naar de paarden. Ik ging op mijn hurken zitten en wachtte af tot zijn paardje kwam.

Y-Ik wist niet waarom, maar ze ging op haar hurken zitten. En verluisterde wat dingen. Ze sloot haar ogen en zei nog een ding. Toen kwamen alle 3 de paarden naar haar toe! Normaal ontwijken ze altijd mensen. Ze opende haar ogen en stond heel rustig op. De paarden bleven gewoon staan. Ze kon ze gewoon aaien. Dit was wel heel wonderbaarlijk. Hoe deed ze dat.

‘Wat een lieve paarden zeg! Hoe heten ze ?’ Vroeg ik aan hem.
‘Mijne heet Linquen, Het paardje van mijn moeder heet Zoramac, Het paardje van mijn vader Kuelmno.’
‘Wauw aparte namen zeg, Haha mijn paardje heet Olivier.’ Ik floot een keer.
Olivier kwam aan gegaloppeerd. Ik begroette hem. Hij was zo mooi. Lange witte manen en een donkere koffie vos van kleur. Met z’n 1.70m. Ik aaide hem , wat een heerlijk paard was het toch. Toen vielen me de bloed druppels op. Volgens mij trok ik wit weg want Yagque vroeg of het wel ging.
‘Ehh ja het gaat wel, sorry. Nou dit is Olivier.’
‘Wauw wat is hij mooi.’Zei hij, Yagque stond met grote ogen naar hem te kijken.
Ik glimlachte het zag er wel grappig uit. Ik klom op Olivier zijn rug. Heerlijk om op zijn rug te zitten.
‘Jamie, hoe komt het dat er bloed spetters op zijn manen zitten en jij hebt een snee…’
‘Gevochten.’Mompelde ik, en ik keek beschaamd naar beneden.
‘Sorry, gevochten? Waarom zou een meisje van 12 gaan vechten en met wie?’
‘zucht Waarom niet? Als iemand mijn paard pijn, of maakt mij belachelijk… Met het broertje van de kroonprins van Xynok Rason.’
‘Ach dat kan natuurlijk ook…Niet echt slim…’
‘Nee maar ik loop het liefste in 7 sloten tegelijk, Hoe oud ben jij eigenlijk?’
‘Haha lukt je dat 7 sloten tegelijk dat vind ik knap, Ik ben 14.’
‘Niet liegen hé. Ik dacht dat je 16 was.’ Ik keek blozend weg.
‘Nee zeker niet 14 hoor.’
‘Weet jij toevallig waarom onze ouders elkaar ontmoeten?’
‘Nee dat wilde ik ook al aan jou vragen.
Ik stapte van Olivier af, mijn vader kwam aan gelopen, die mocht me niet zonder zadel en hoofdstel zien rijden. Dan zou hij woedend worden.
‘Jamie Shanin, wat heb ik jou gezegd over zonder zadel en hoofdstel rijden?’
‘Dat dat gevaarlijk en verboden is.’
‘Juist en wat deed jij mevrouw?’
‘Zonder zadel en hoofdstel op Olivier zitten.’ Ik keek naar beneden. Alweer.
‘Juist Dame, jij gaat nu naar je kamer.’
‘Ja vader.’

Y-Ik denk dat haar vader niet zo boos was omdat ik er bij was, maar ik zag het vuur in zijn ogen branden. Ik ben bang dat Jamie straks nog wat kan verwachten. Toen Jamie weg gelopen was, begroete haar vader mij nog.
‘Hallo meneer.’
‘Yagque lijkt het je leuk om vanavond met ons mee te eten?’
‘Als mijn ouders het goed vinden, natuurlijk meneer.’
‘Dat is erg fijn Yagque, Ik zal de stal meester roepen voor de paarden.’
‘Dat is goed meneer.’
‘Cedric!’ Riep haar vader.
Er kwam een jongen aan lopen die misschien net iets kleiner was, hij had een wat hardere uitdrukking. Hij had halflang stijl blond haar, En geelbruine ogen. Hij was gespierd en ook rond de 14/15 jaar.
‘Ja meester, wat kan ik voor u doen?’
‘Breng Olivier en de paarden van heer Yagque naar de stallen en verzorg ze.’
‘Ja meester.’
De jongen Cedric floot en Olivier kwam naar hem toe gelopen.
‘Hallo jongen hoe is het met jou?, hmm zal ik jou manen maar eens wassen…’ De andere paarden kwamen onrustig achter Olivier aan gelopen. Cedric keek me raar aan, met meerdere emoties leek wel, hij trok zijn wenkbrauwen op waarschijnlijk omdat ik nogal vragend naar hem keek.
‘Bedankt Cedric.’ Zei ik.
‘Yagque loop je met me mee? Dan kan je het nog even aan je ouders vragen.’
‘Ja dat is goed meneer.

Ik haat het als mijn vader boos word. Ik kan straks ook nog wel een uit brander verwachten. Ik stond onder de douche heerlijk warm. Even opfrissen.
‘Jamie sta je onder de douche?’ Hoorde ik mijn moeder zeggen.
‘Ja mam!’ Riep ik terug.
‘Yagque en zijn ouders blijven eten, kleed je netjes aan en doe eens iets leuks met je haar!’
‘Zal het proberen man!’
‘Niet proberen gewoon doen!’
Zucht…Ik haat het als ik netjes moet. Ik draaide de douche uit. En droogde me zelf af en trok ondergoed aan. Ik keek eens in mijn kleding kast, hmm wat moet ik aan, wat netjes is. Ik pakte een zwarte skinny jean, met een paars zwart gestreepte blouse, waar ik een paarse riem omheen deed. Ik deed lange zilver hangers in mijn oren en een zwarte met paars witte vlinder ketting om. Ik stond voor de spiegel. Juist ik moest iets leuks doen met mijn haar… onmogelijk. Ik kamde mijn haar, en kneedde er wat Mouse in om het pluizen tegen te gaan. Ik maakte een vlecht aan de rechter kant en maakte een staart waar ik de vlecht tussen stopte. Dit was vast wel netjes genoeg. Ik liep de eetkamer in, Van de andere kant kwamen mijn ouders binnen, met Yagque en zijn ouders. Wow wat zag hij er goed uit.


Y-Zo wat zag zij er goed uit, met haar lang gekrulde haar. En dat zwart paard zag er goed uit bij haar. Wauw met haar groene ogen. Ik liep achter haar ouders aan. Haar vader keek haar nog eens streng aan, ik had medelijden met haar.

Ik voelde me echt rot. Zeker toen mijn vader me nog eens kwaad aan moest kijken. Ik ging zitten waar ik altijd moest zitten. Yagque werd naast mij geplaatst. Dat vond ik niet zo erg. Maar ik durfde hem niet aan de kijken. Ik was blij dat de snee nog niet was opgevallen bij mijn ouders. Het was nogal stil aan de tafel. Alleen praatte onze ouders, wij luisterde alleen. Het eten werd gebracht en voor ons opgeschept. Mijn vader zei nog wat dingen waar ik niet op lette en wat ik niet hoorde, het zal wel onbelangrijk zijn geweest. Daarna gingen we eten. Toen gebeurde er een echte klassieker, uiteraard was ik zo stom om een deel van mijn bestek te laten vallen doen ik verongeluk Yagque zijn hand aan raakte.
‘Stom van me sorry.’Verluisterde ik.
Uiteraard wilde we allebei het bestek pakken. En we hadden een kopstoot.
‘Auw.’ Zeiden we allebei.
‘Ehh Jamie, je hoofd bloed weer.’ Zei hij zacht.
‘oliebol nee….damn. ehh.’ Ik pakte snel een servet en hield het tegen mijn hoofd aan. ‘Vader, moeder, Yagque en je ouders, mag ik me excuseren? Ik ben zo terug.’
‘5 minuten Jamie niet meer.’
‘Oké vader.’
Ik liep op een snel drafje naar de badkamer waar ik het weer schoon depte. Ik haalde de vorige hecht pleiters er af, en deed er nieuwe op. Daarna depte ik het nog even tot het stopte met bloeden, ik had nog 1 minuut dus ik had nog net tijd om terug te komen. Ik kwam weer rustig binnen gelopen.
‘Ah Jamie net op tijd ga zitten.’
‘Oké vader.’

Y-Ik snap niet waarom ze zo gehoorzaam was. Als ik haar was geweest was ik allang weggelopen. Ze had het niet heel makkelijk. Ze ging weer naast me zitten. Ze zag er bleek en beroert uit. Ik wist helaas niet wat ik zeggen moest. Hoe zou ik haar kunnen helpen.

Ik voelde me niet zo goed. Mijn hoofd deed pijn maar ik wilde niet onbeleefd zijn anders dan wist ik het wel. Ik ging weer netjes zitten, er kwam ook nog een toetje daarna zouden Yagque en zijn ouders weer vertrekken. Jammer mijn vader was nu wel aardig opzicht. Toen we klaar waren met eten stond mijn vader op.
‘Ik hoop dat u lekker gegeten heeft, ik weet niet of u nog iets wilt na drinken of dat ik meteen weer vertrekt?’
Ik sloot mijn ogen en ik bidde echt dat ze zouden nadrinken. Volgens mij had Yagque het door want hij keek me apart aan. Ik bloosde. Yagque keek naar zijn ouders die het blijkbaar begrepen.
‘Ja maar natuurlijk, ik hoop dat u ook eens bij ons langs komt.’
‘Natuurlijk natuurlijk! Dat lijkt ons geweldig.’Zei mijn vader heel enthousiast.
Ze liepen naar de gasten kamer. Ik liep de andere kant op naar de stallen. Blijkbaar had Yagque dat niet door gelukkig. Bij de stallen aangekomen ging ik bij Olivier zitten, die in zijn stal lag. Ik ging tegen hem aan liggen en sloot mijn ogen. Mijn hoofd deed zo’n pijn.
‘Gaat het Jamie?’Vroeg een bekende stem.
‘Oh hey Cedric ja met mij wel hoor.’ Ik keek weg. Ik bloosde, hij was altijd zo leuk.
‘Mag ik er bij komen zitten?’ Vroeg hij zachtjes.
‘Ja natuurlijk… wat ben je nog laat in de stallen.’
‘Ja ik moest van je vader de paarden doen, ook van de gasten.’
‘Ah oké weet jij wat ze hier doen?’ Vroeg ik heel nieuwsgierig.
‘Nee… ik weet het niet…’ Ik hoorde onzekerheid in zijn stem, volgens mij wist hij het wel.

C-Ze is zo lief en mooi…maar hoe kan ik dat vertellen. Ze ziet me toch niet staan. Wow is die snee van Rason, komt dat door hem? Wat moest ik zeggen. Al keek ik in haar mooie groene ogen werd ik sprakeloos.

‘Ja Cedric die snee is van Rason…Ik zag je al kijken.’ Zei ik met mijn ogen op Olivier gericht.
‘Oh oké hij heeft je flink te pakken gehad dan…’ Hij steek mijn zijn hand langs de snee, Ik pakte zijn hand en duwde hem terug.
‘Sorry…dat is nogal pijnlijk.’ Zij ik beschamend.
‘Nee ik had dat niet moeten doen…sorry.’
Er was een pijnlijke stilte. Ik wist niet goed wat ik zeggen moest. Ik stond op en klopte Olivier op zijn hals. Cedric stond ook op.
‘Ik ga maar eens terug…Voor mijn vader boos word.’
‘Dat lijkt mij ook slim inderdaad.’ Zij hij met mijn hoofd weg gedraaid.
‘Bedankt voor de gezelschap.’ Het voelde nog al ongemakkelijk. Ik gaf hem een kus op zijn wang. Daarna liep ik gauw weg. Ik liet een verbijsterde Cedric achter.

C-Is dit een droom, deed ze dat echt…Olivier bevestigde mijn vraag. Hij knikte met mijn hoofd. Ik was verbijsterd. Ik wil niet dat haar vaders plan doorgaat.

Heb ik het echt gedaan, was ik echt dapper genoeg?...ja dat was ik. Wauw ik was trots op mezelf maar ja hij zal me wel niet zien staan. Ik moest even uit mijn droom wereldje komen want ik kwam de gasten kamer heel stil binnen, ik ging op de bank zitten.
‘Jamie! Waar was je.’
‘bij de paarden vader, ik ging kijken of het goed met ze ging, voor onze gasten aan de terugreis zouden beginnen. We willen toch wel dat de paarden van onze gasten in een goede gezondheid terug gaan?’
‘Oké dan is het goed…doe dat nooit meer zonder toestemming.’
‘Sorry vader, dan zal ik voortaan doen vader.’

Y- Hoe kan ze zo beleeft blijven ik snap het echt niet.

‘Kan ik u iets te drinken aanbieden, vader moeder, meneer mevrouw, Yagque?’
‘Ja Jamie, een rode port voor mij en je moeder, en u?’
‘Het zelfde alsjeblieft Jamie.’
‘Voor mij thee alsjeblieft.’
‘Heb je er nog iets in?’
‘Honing alsjeblieft.’
‘Ik kom zo terug voor u.’
Ik liep naar de keuken waar ik 4 glazen rode port inschonk en 2 bekers thee met honing. Ik zette het op een dienblad, en liep rustig terug.
‘Alstublieft, meneer en mevrouw. Yagque, vader en moeder.’
‘Dankjewel Jamie.’ Antwoordde alleen Yagque en zijn ouders. Zelf nam ik plaats naast Yagque. Die dat blijkbaar niet zo heel erg vond want die ging dichter naast mij zitten. Ik voelde me niet zo op mijn gemak. Maar als nog was het wel fijn om gezellig gezelschap te hebben. Ik dronk zwijgend mijn thee op. Ik merkte dat Yagque telkens naar de staarde, dat maakte het een nogal ongemakkelijke situatie. Waar onze ouders het over hadden wist ik niet, ik was er niet helemaal bij. Ik staarde gewoon een beetje dood voor me uit in het haardvuur.
‘Ik vind het jammer dat ik straks weer weg ga met mijn ouders.’Zei hij plotseling.
Ik keek op ik bekeek zijn gezicht naar de emoties, maar er was niets van af te lezen. Ik opende me mond om iets te zeggen maar ik deed hem weer dicht.
‘Ja ik vind het ook jammer, Ik zal de gezelschap missen en dat mijn vader zo aardig doet.’ Antwoordde ik zo zacht dat hij het alleen kon horen.
‘Jamie, sorry hoor maar vind jij dat aardig.’
‘Voor zijn doen wel ja…Hoe denk je dan dat ik aan die blauwe plek op mijn arm kom?’
‘En die snee dan.’
‘Die is wel echt van het vechten met Rason.’
‘Ik vind dit niet kunnen hoor.’
‘Ja maar waar zou ik anders heen moeten niet waar?’
‘Nou…’ Hij zweeg.
Zijn en mijn ouders stonden op, blijkbaar gingen ze weg.
‘Yagque lieverd ga je mee?’Vroeg zijn moeder.
‘Ja moeder dat is goed.’
Ik stond tegelijk met hem op, om gedag te zeggen. Ik liep nog even met ze mee naar de paarden om te helpen opzadelen. Een maal bij de paarden aangekomen was het daar donker, ik vernam dat Cedric al naar zijn bed was gegaan. Ik zette het licht aan, en liep naar Olivier.
‘Hey schat, hoe is het er mee? Zin in een appeltje?’
Olivier hinnikte en knikte ja.
‘Ik haal er een voor jullie.’
Ik liep snel naar de zadel kamer waar ik 4 appeltjes haalde.
‘Mogen uw paarden ook een appeltje?’ Vroeg ik aan De vader van Yagque.
‘Maar natuurlijk Jamie.’
Ik gaf de paarden een appeltje die ze onder het zadeldelen nog lekker op aten. Ik zadelde samen met Yagque de paarden op, ik deed die van zijn vader en moeder en hij die van hem zelf. Ze hadden prachtige zadels en hoofdstellen met zilverbeslag ik keek mijn ogen uit zo mooi. Ik zadelde ze met beleid op. Ze bedankte me voor het opzadelen en mijn ouders voor de gast vrijheid. Ze stegen buiten op en reden weg. Toen de voorbij de eerste paar bomen waren in het bos, ging mijn vader te keer tegen mij.

Y-We zijn net voor bij de eerste bomen toen ik haar vader hoorde schreeuwen. Ik wilde niet weten wat daar nu gebeurde. Ik heb heel erg medelijden met haar. Het liefste keerde ik nu om om haar te helpen. Meters verder nu hoor ik nog het ijselijke gegil door merg en been. Ik moest er niet meer aan proberen te denken. Hoe moeilijk dat ook was.

Ik kroop langzaam mijn bed in. Ik wilde dit vergeten. De pijn de woorden, de ellende. Mijn kaak deed pijn, mijn arm en been. Ik kon amper lopen. Mijn vader mijn eigen vader nog wel. Ik ging in mijn bed liggen en deed mijn ogen dicht. Niet nadenkend over wat er gebeurd was. Ik viel in een droom loze slaap.

Citaat:

Blauwe plekken en spierpijn.
Auw, kreunde ik toen ik wakker werd. Alles deed zo’n zeer. Ik ging onder de douche staan. Om de stramme spieren en beetje los te krijgen. Vandaag werd ik 13. Jippie… Het enige dat ik kon verwachten was een pak slaag. Ik vlocht mijn haar in toen ik klaar was, en deed een oude spijkerbroek aan met een oud shirt en vest. Ik liep naar de paarden toe. Waar ik Cedric, Rason en Roël tegen kwam. Ik wilde me verbergen ik schaamde me voor mijn blauwe plekken, en mijn scheve loopje door mijn been. Ik draaide me om. En liep zo snel mogelijk weg naar achteren naar het luikje achter Olivier zijn stal waar ik door heen kroop. Daarna kroop ik lekker warm tegen Olivier aan. Ik viel weer in slaap. Olivier bleef lekker voor mij liggen toen ik sliep. Ik droomde over Cedric. Wat weet ik niet meer. Maar het was een fijne droom. Ik denk dat ik maar een uurtje geslapen had. Want ik werd wakker van een paar handen die me zachtjes wakker schudde. Ik opende mijn ogen en keek ik een paar bruin gele ogen. Ik deinsde achter uit toen ik besefte dat het Cedric was.
‘Sorry het spijt me, ik ga wel weg.’
‘Jamie rustig, een beetje zachtjes. Rason en Roël lopen hier ook ergens. Gefeliciteerd met je verjaardag.’ Hij gaf me zonder te vragen een kus op mijn lippen. Ik kreeg het warm van binnen, ik keek hem met grote ogen aan.
‘Dank je.’Zei ik en ik keek naar beneden.
‘Hoe kom je aan die blauwe plekken?’
Ik schaamde me ik durfde het niet te zeggen, ik keek weg. Cedric draaide mijn hoofd naar zijn gezicht toe zo dat ik hem wel moest aan kijken. Hij trok zijn wenkbrauwen vragen omhoog.
‘Laat maar Jamie ik weet het al.’ Hij stond op, en liep de stal uit.
‘Cedric, zadel mijn paard en die van Roël.’
‘Ja heer dan doe ik.’
Cedric zadelde zwijgend 2 paarden op.
‘Waar gaat u naar toe , als ik u vragen mag?’
‘Naar Jamie’s huis, haar ouders hebben ons uitgenodigd samen met mijn ouders, ze is nu 13 geworden en ze moeten een en ander dingen voor later bespreken snap je. Daarom was die jongen van gisteren en ook. Maar dat mag zij niet weten. Hoe zal ze wel niet regeren als ze weet dat ze word uitgehuwelijkt.’
‘Oké dank u heer.’
‘Oh ja haar vader is haar kwijt al zie je haar zou ik haar naar huis sturen, Qnna is er ook voor haar.’
‘Zal ik doen heer.’
Nadat ze weg gereden waren stond ik bevend op.
‘Nee dat kan niet…nee dat gebeurd niet, daar stem ik niet mee in!’
‘Ik denk dat je geen keuze heb, ik zou maar naar huis gaan.’
‘Hm ja dat is misschien wel het slimste idee.’
Ik liep de stal uit, naar mijn huis waar ik door de achterdeur naar binnen glipte. Toen ik mijn kamer in liep zat mijn moeder op mijn bed.
‘Eindelijk daar ben je. Ik heb hier kleren voor je neer gelegd schat, doe je die even aan dan zal ik je blauwe plekken verbergen.’
‘Ja moeder.’
Ik deed wat mijn moeder zei. Het was een zwarte legging met een kortte rok die zwart was met grijze en paarse strepen die horizontaal en verticaal liepen. Met een daar bijpassende shirt met half lange mouwen. Ik moest op de stoel gaan zitten voor mijn moeder, die met wat spreuken de blauwe plekken voor een paar uur verborg.
‘Zo vandaag je 13e verjaardag je weet wat dat betekend, speek beleeft. Doe geen domme dingen. En doe wat van je gevraagd word.’
‘Ja moeder dat zal ik doen.’ Zei ik gehoorzaam.
We liepen samen naar de grote balzaal van ons huis. Die rijkversierd was. Er was een grote ronde tafel in het midden geplaatst waar de raad zat, maar ook mijn vader waar nog een stoel vrij was voor mijn moeder. Verder waren er geen stoelen meer vrij. Waar moest ik zitten? Mijn moeder liep naar haar stoel, ik bleef maar een paar meter voor de tafel staan. Tot er tegen mij gesproken zou worden.
‘Jamie ga zitten.’ Werd er tegen mij gezegd, maar er was nergens een stoel. Tot ik ging zitten. Ik keek verbaast.
‘Magie Jamie, daar draait het toch om?’
‘Als u dat aan mij vraagt meneer dan ben ik het er niet mee eens, bij mij draait het er om dat iedereen harmonieus met elkaar leeft en dat er balans is. Al is het een mens of een dier.’
‘Dat is wat ik wilde horen, juist Jamie. Oké sta op, we gaan kijken hoe zeer jij de etiquette beheerst.’
‘Oké meester.’
‘Kwa spreekvaardigheid heb je het al onder de knie , je kan ook vernemen dat je daarvoor geslaagd bent.’
‘Dank u wel meester.’
Een heel uur lang werden er allemaal testen gedaan, of ik wel recht op liep of ik wil netjes thee kon inschenken en nog veel meer dingen. Ik werd er gek van. Eindelijk was het klaar. Ik was geslaagd voor alles, voor het ene net even beter dan voor het anderen. Daarna knipte de hoofd van de raad met zijn vingers en de stoel, en de tafel met stoelen verdwenen. Daar voor in de plaats verscheen er een hele grote mat.
‘Jamie nu gaan we kijken hoever je vecht kunsten al zijn. Je zal tegen Qnna vechten je vriendin dus ik denk en hoop niet dat het heel heftig word.’
‘Ga tegen over elkaar staan. Buig voor elkaar. En BEGIN!’
Het was raar om zo tegenover mijn vriendin te staan. Ik moest wel winnen om ook van deze test te slagen. Ik ademde een keer diep in en uit, om me klaar te maken. Toen kwam ze op me af. Ik kon makkelijk weg stappen. Zo dat ik makkelijk haar rechter arm kon pakken en hem om te draaien op haar rug. Van uit die positie kon ik haar makkelijk op de grond drukken. Ik wist niet goed wat ik nu moest doen dus ik keek op naar de meester. Hij klikte. Dus ik hielp Qnna weer overeind en boog voor haar. Daarna draaide we ons om naar de meester. En bogen voor hem.
‘Oké Jamie dat was uitermate snelle reactie en snel nagedacht heel goed. Jullie mogen gaan dames ga wat voor jullie zelf doen, wij zullen hier nog vergaderen.’
‘Dank u meester.’ Zeiden we tegelijk en we bogen nog een keer. Daarna keerde we ons om en liepen door de deur.
‘Dank je Qnna.’
‘Voor wat?’
‘Dat jij tegen mij vocht, vriendinnen toch?’
‘Ja dat is waar…ik hoop dat het je gelukt is .’ En ze knipoogde naar mij.
‘Echt heel erg bedankt, welke gave hoop jij te krijgen?’
‘Nou jou gave kan ik niet meer krijgen als je door ben, maar volgens mij ben je voor alles geslaagd dus voor het licht kan ik niet meer kiezen… hm vuur, water , aarde of lucht. Zelf denk ik aan vuur of aarde. Vuur omdat het veel macht uitstraalt maar aarde omdat je de paarden hoeven kan horen gaan, en omdat je dan echt voelt wat deze wereld nu doormaakt.’
‘Wauw Qnna ik wist niet dat je er zo over na dacht. Ik vind het wel jammer dat ik niet mag kiezen. Dat is wel weer jammer om de dochter van de koning te zijn… Van dit continent dan.’
‘Ja dat snap ik maar het lijkt mij ook wel gaaf, vecht lessen van de beste krijger van Xynok.’
‘Ja en de slechtste vader van Xynok.’
‘Sorry dat zeg je toch niet Jamie?’
‘Ja maar Qnna zou jij een vader willen die je bond en blauw slaat? Je ziet het nu niet van wegen een spreuk van mijn moeder…’
‘Tja daar kan ik je niet mee helpen. Maar ik heb nog iets voor je, voor je verjaardag.’
Qnna gaf me een klein doosje. Ik keek haar dankbaar aan. Ik maakte het heel voorzichtig open. Er kwam een ketting uit een goud ruitje met een blauw kristal in het midden, die wel leek te vonkelen.
‘Afrikaans opaal in combinatie met goud uit de mijnen van de Xynok’se elfen. Het zal je wonden altijd helen zolang je het bij je draagt.’
Ik omhelsde haar.
‘Dank je ik ben je zo dankbaar ik zou willen dat ik je iets kon terug geven.’
‘Dat doe je al , je bent mijn vriendin…En vertel mij eens over dat lekkerding dat hier gisteren was. Zo zo Jamie hoe kom je daar aan?’
‘Ik weet het niet, ik kwam na het douchen binnen en zijn ouders zaten met mijn ouders aan de tafel en toen kwam hij binnen. Hij is heel aardig en charmant maar iets voelt niet goed bij hem.’
‘Tja je gevoel moet je volgen. Mag ik hem dan hebben.’
‘Ha ha ja hoor ga je gang…Qnna toch, als je maar van Cedric afblijft.’
‘Hoezo? Vind je hem leuk.’ Vroeg ze heel nieuwsgierig.
‘Ja…’ Zei ik blozend.
‘Maak je maar geen zorgen hoor, maar denk je dat je ouders en de raad dat goed zullen vinden?’
‘Nee dat denk ik niet helaas.’
‘Oej dat is dan lastig.’
‘Ja vertel mij wat, ik heb je advies nodig Qnna, ik ga waarschijnlijk volgend weekeind naar Yagque die jongen.’
‘Oeh leuke naam. Eh ik ga voor je nadenken. Weet Cedric dat je hem leuk vind?’
‘Ja dat denk ik wel.’
‘Hoezo denk? Jamie wat heb je gedaan, je maakt me veel te nieuwsgierig weet je.’
‘Ik gaf hem een kus op zijn wang toen ik terug naar huis ging.’Zei ik met een nerveuze zucht tussendoor.
‘Oeh Jamie durfde je dat…wow dapper hoor.’
‘Ha ha ja eigenlijk wel, ik was ook verbaast van me zelf. Maar jij vind Yagque dus wel leuk.’
‘Nou nee ik ken hem niet dus dat kan ik ook niet zeggen. Ik vind Rason wel wat…’
‘Echt wauw dat had ik dus nog nooit verwacht.’
‘Nee dat geloof ik inderdaad, maar Jamie ik ga naar mijn kamer in moet nog wat dingen regelen voor mijn eigen testen.’
‘Ja tuurlijk heel veel succes he!’
‘Dank je wel.’
Nadat ik naar buiten was gelopen liep ik gelijk door naar de paarden stallen. Eigenlijk hoopte ik stiekem dat ik Cedric zou tegen komen, maar ik wilde ook heel graag rijden met Olivier. Toen ik binnen kwam was Olivier weg, hij zal wel in het land staan. Dus zo gezegd zo gedaan liep ik naar buiten naar het weiland. Ik zag Olivier staan ik vloot maar hij kwam niet hij draaide zich om, ik zag er nog net iemand van hem afstappen. Ik liep er snel naar toe, toen ik zag dat het Cedric was kalmeerde ik alweer.
‘Je mag het gewoon vragen hoor als je op Olivier wilt rijden.’ Zei ik nonchalant.
‘Oh ik ehh… sorry ik ga wel weg.’ Hij schrok nog al toen ik dat zei.
‘Nee joh wacht maar ik haal Olivier zijn zadel en hoofdstel wel even dan kan je echt rijden.’
Toen ik dat zei begon hij te glunderen. Hij liep met me mee. Van uit de zadel kamer pakte ik een zwart western reinig(= een takt van de western sport) zadel, en een zwart hoofdstel die met zilver beslag waren bewerkt. Ik nam het mee naar het weiland, samen met poetsspullen en een dek. Eerst poetsten we samen Olivier daarna zadelde ik hem op.
‘Zo moet ik er eerst even opstappen of durf je het aan?’
‘Nou laat eens zien wat jullie allemaal kunnen.’
‘Oké, komt voor elkaar. Heb je zin in wat lol Olivier?’
Olivier hinnikte dus ik stapte op.
‘Maar we moeten eerst even warm lopen hoor anders is het niet zo goed voor zijn spieren.’
‘Ja tuurlijk geen probleem Jamie.’

J-Echt prachtig hoe zij met paarden om kan gaan… Ik ben echt jaloers. En straks mag ik op dat machtige paard rijden, niet te geloven.

‘Zo zo wat sta je te dromen Cedric, waar denk je aan?’
‘Oh aan niets hoor, laat eens wat zien.’
‘Ha ha oké Olivier het is jou beurt!’
Toen ik dat zei ik Olivier uit zijn dak, hij danste op zijn achter benen en sprong in het rond. Hij galoppeerde zo hard als hij kon, en gleed onder uit met zijn achterbenen zo dat hij hijgend voor Cedric stopte. Die met grote ogen naar ons staarde. Ik lachte om zijn blik, het was gewoon geniaal. Ik stapte voor hem af en gebaarde dat hij kon op stappen. Hij twijfelde eerst zag ik. Maar toen stapte hij toch op. Eerst zat hij er heel onverzekerd op maar zo dra ik er naast kwam staan en een rondje met hem mee liep rechte hij zijn rug en zat trots in het zadel. Ik vond het er grappig uit zien maar het paste wel het plaatje.
‘Hij is wel groot zeg als je op hem zit…’Zei Cedric zacht.
‘ha ha ja hij is zeker groot, maar het is een echte knuffel beer…eh… paard.’
‘Gelukkig maar, hij doet geen gekke dingen toch als hij los loopt, met mij er op?’
‘Nee hoor alleen als ik het zeg.’
‘Zou ik dan een stukje alleen mogen lopen?’
‘Ja natuurlijk gewoon de teugels los laten en denken welke kant je op wilt.’
‘Oké ik doe mijn best.’

Citaat:

‘Zo zo wat sta je te dromen Cedric, waar denk je aan?’
‘Oh aan niets hoor, laat eens wat zien.’
‘Ha ha oké Olivier het is jou beurt!’
Toen ik dat zei ik Olivier uit zijn dak, hij danste op zijn achter benen en sprong in het rond. Hij galoppeerde zo hard als hij kon, en gleed onder uit met zijn achterbenen zo dat hij hijgend voor Cedric stopte. Die met grote ogen naar ons staarde. Ik lachte om zijn blik, het was gewoon geniaal. Ik stapte voor hem af en gebaarde dat hij kon op stappen. Hij twijfelde eerst zag ik. Maar toen stapte hij toch op. Eerst zat hij er heel onverzekerd op maar zo dra ik er naast kwam staan en een rondje met hem mee liep rechte hij zijn rug en zat trots in het zadel. Ik vond het er grappig uit zien maar het paste wel het plaatje.
‘Hij is wel groot zeg als je op hem zit…’Zei Cedric zacht.
‘ha ha ja hij is zeker groot, maar het is een echte knuffel beer…eh… paard.’
‘Gelukkig maar, hij doet geen gekke dingen toch als hij los loopt, met mij er op?’
‘Nee hoor alleen als ik het zeg.’
‘Zou ik dan een stukje alleen mogen lopen?’
‘Ja natuurlijk gewoon de teugels los laten en denken welke kant je op wilt.’
‘Oké ik doe mijn best.’
‘Dat weet ik wel zeker hoor, probeer gewoon recht op de blijven zitten, en je handen en benen stil houden Olivier doet de rest wel’.
Samen reden ze door naar de stallen terug, ze zwengelde wat rond maar ze waren een leuk stel zo samen.
‘Ehh Jamie? Hoe moet ik af stappen?’
‘Wacht maar! Olivier ‘’down’’ alsjeblieft.’
‘wow wat doet hij nu!’ Zei Cedric geschokt.
‘Haha let maar op dan kan je makkelijk afstappen.’
Olivier ging door zijn achterste benen zodat hij op zijn kont zat, Cedric stapte af.
‘Wow dat was wel eng eigenlijk.’
‘Haha ja dat vond ik de eerste keer ook.’ Zei ik lachend.
We liepen met Olivier naar de stallen waar we heb afzadelde en wat lekkers gaven. Toen we naar buiten liepen sprong ik op zijn rug en hij liep al automatisch naar de weide.

C- Hoe doet ze dat…Hoe ze met hem omgaat geweldig…Ik hoop dat ze de testen goed doorstaat, dan worden we een groep… Ik, Roel, Rason, Qnna en zij Jamie… ze zullen nog 3 andere meiden moeten zoeken… en Roel nog een rechterhand. Maar we zullen een hechte groep zijn. Ik zou willen dat ik haar diende en niet Rason. Ik zou alles voor haar doen, ik leef voor haar.

Wat is hij toch knap als hij zo staat te dromen, zo mysterieus… maar zo knap, breekbaar maar ook harde uitdrukkingen. Samen zijn we opgegroeid en samen zullen we verder opgroeien. We zullen een groep vormen, wij zullen de beschermers van Xynok’s worden, de beschermers van de vrede. We zullen op aarde de balans moeten behouden tussen de vampiers en weerwolven. Door de mens word het als mythe gezien. Maar ze houden zicht goed schuil. Alleen de onbelangrijke personen die niemand zal misschien worden afgeslacht. Vampiers en weerwolven zijn meedogenloos, maar ze kennen wel menselijke emoties, sommige hechten zich ook aan mensen. Vaak komen de geliefde er achter en gebeuren er vreselijke dingen. Die wij moeten voorkomen. Zelf heb ik nog nooit een vampier of weerwolf ontmoet ik zou wel willen. Ik wil ze begrijpen. Ik weet niet waar ik ze aan zou moeten herkennen. Zal het net zo als in Twilight zijn. Of juist op de traditionele manier of ik weet het niet.
‘Jamie, Jamie ?’ Cedric schudde aan mijn schouders, ik zat blijkbaar erg diep in mijn gedachten.
‘Hé oh sorry ik was even aan het na denken.’ Ik bloosde omdat ik hem had laten schrikken.’
‘Even? Jamie ik schok me rot!’
‘Sorry dat was niet mijn bedoeling, het spijt me!’ Ik keek beschaamd naar beneden.
‘Jezus Jamie daar ga je toch niet voor verontschuldigen, en al helemaal niet tegen mij! En wow ik dacht dat die blauwe plekken weg waren… ze zijn er weer…’ Hij keek me niet begrijpend aan.
‘Oké ik zal me toch nog honderd keer verontschuldigen , en mijn moeder had er een spreuk over uit gesproken zo dat de raad het niet zou zien.’ Ik keek weer naar de grond.
‘Wat dat is belachelijk, ze willen niet laten zien dat jou vader je mishandeld!’
‘Nee dat niet.’ Ik draaide me om. Er rolde een traan over mijn wang. Ik liep weg , ik liep nog even naar Olivier. Ik pakte zijn manen stevig vast. Ik kneep er hard in. Ik beet even op mijn tanden en veegde de traan weg, zo dat ik me weer waardig kon omdraaien. Cedric stond er een beetje verslagen bij.
‘Zal Qnna zijn geslaagd?’ Vroeg ik zacht, zo dat mijn stem niet zou trillen.
‘ik hoop het, dan zijn we een echte groep.’
‘Ja dat lijkt mij gaaf, dan moeten we wel veel trainen.’
‘Ja maar dat vind ik niet zo erg, zullen we terug lopen?’
‘Ja dat is prima hoor.’

C -Jeetje, wat moet ze wel niet alle maal meemaken…Ik hoop zo dat Qnna en Jamie slagen.

Samen liepen we terug naar het huis, mijn moeder stond me al op te wachten. Ze sprak de spreuk weer uit, en zei tegen Cedric dat hij naar binnen moest gaan en wat moest eten. Ik liep achter mijn moeder aan naar de Raad, onderweg kwam ik een hele blije Qnna tegen die zal wel geslaagd zijn, nu mijn oordeel nog. We liepen de grote zaal weer in waar de zelfde grote ronde tafel stond. Weer zonder stoel voor mij. Ik boog voor de raad, ik moest gaan zitten. Ik deed wat er gevraagd werd. Zo verscheen er weer een stoel, voor ik op de grond neer zou komen. Ik bedankte de hoofd van de raad. Ik wachtte tot er iemand iets zou zeggen, ze waren druk aan het overleggen. En er werd een vel papier doorgegeven. Waarschijnlijk voor de stemmen. Toen ze allemaal wat hadden opgeschreven, werd het doorgegeven aan het hoofd van de raad. Die de stemmen telde. Daarna keerde hij zich naar mij. En hij sprak.
‘Jamie, de stemmen zijn geteld. Ik kan je meedelen dat je bent…geslaagd. Nu is aan jou de taak om nog 3 andere wachters te vinden samen met Qnna. Vervul je je taken goed dan zal je beloont worden, Vervul je je taken niet of slecht dan zal je verbannen worden en aan de vampiers en weerwolven worden gevoerd.’
‘Ja meester, ik begrijp het. Ik beloof dat ik mijn taken juist zal uitvoeren. Ik zal de vrede en eer bewaren van Xynok en van mijn familie naam, ik zal de mensen beschermen. En ik zal een nieuwe groep wachters bij elkaar roepen.’
‘wij zullen jou belofte onthouden, en we zullen je er aan houden. Je hebt tot de laatste dag van de zomer waar neer de zon ondergaat, moet je een nieuwe groep wachters hebben.’
‘Ja meneer , dat zal ik doen.’
‘Dan mag je nu gaan.’

Citaat:

Ik liep heel rustig naar de deur, toen ik hem opende zag ik Cedric en Qnna staan. Ik glimlachte. Toen de deur gesloten was, rende ik naar Cedric en ik omhelsde hem.
‘Yes het is gelukt.’ Ik schrok van me zelf, ik omhelsde Cedric. Ik deed snel een paar passen terug , ik bloosde.
Cedric bloosde ook zag ik. Qnna had zich omgedraaid. Qnna liep verder richting de keuken, ik liep haar maar achterna. Cedric volgde ons naar de keuken. Hij had mijn moeder genegeerd toen ze zei dat hij wat moest gaan eten. Dus dat zullen we nu wel gaan doen. We liepen vrij ver uit elkaar, wat normaal ongebruikelijk was. Waarom moest ik nu weer zo stom doen! Ik verknalde het weer hoor. Toen we de keuken in kwamen stond er een heel feestmaal. We keken onze ogen uit. Zo te zien zaten Roel en Rason ons al op te wachten.
‘Waarom duurde het zo lang?’Vroeg Rason.
‘Nou de raad deed er nog al lang over om de stemmen te tellen, en ze moesten nog wat dingen uitleggen.’Antwoordde ik.
‘Nou ga zitten.’
We namen allemaal plaats aan de enorme tafel. Ik zat tussen een lege stoel en Cedric. Ik mocht op een een of andere manier niet op de lege stoel zitten waardoor er een ruimte tussen mij en Qnna ontstond. Qnna zat ook naast de lege stoel en naast Roel, blijkbaar was het jongen meisje omstebeurt.
‘Zo we moeten nog 3 vrouwelijke wachters vinden, en een mannelijke rechterhand voor mijn broer. Hoe gaan we dit aanpakken?’ Rason keek de tafel rond en zijn ogen bleven op de mijne rusten. Hij lachte zijn aller liefste lach die ik nog nooit had gezien. Ik was verbaast.
‘Nou eh, eerst hier op Xynok maar kijken en dan naar de aarde om misschien kandidaten vast te stellen?’ Zei ik onzeker.
‘Ja dat vind ik een redelijk voorstel.’Antwoordde Roel voordat Rason dat kon doen.
Toen stemde iedereen er op eens mee in. Waarom deden ze nu op eens zo vriendelijk. Ik snapte het niet echt.
‘Ik denk trouwens dat ik al wel een goede rechterhand heb ontmoet Roel.’ Zei zijn kleine broertje Rason.
‘Wie dan wel niet?’
‘Yagque.’
Ik schrok op, Yagque?
‘Oh die aardige jongen van gisteren toch?’
‘Ja dat klopt helemaal, trouwens ik heb hem uitgenodigd voor vandaag om met ons mee te vieren dat we zijn geslaagd met z’n allen.’ Na dat hij dit gezegd had gingen de deuren open en kwam Yagque binnen ik wist het al zonder te kijken, ik voelde zijn aanwezigheid. En weer vertrouwde ik het niet echt terwijl ik me wel op mijn gemak voelde. Ik wist nu waarom hij zou mijn man later moeten worden. Ik walgde van afschuw. Niet van hem maar van het idee dat mijn ouders mij dit aan deden. Maar ja wat kon ik er nou ik mee brengen. We stonden allemaal op toen Yagque vlak bij ons stond. We draaiden ons allemaal om naar Yagque en begroette hem. Hij keerde zich naar mij toe.
‘Zo schoonheid, hoe is het met jou?’ Toen hij dit zei pakte hij mijn hand en kuste hem.
‘Ik ehh, nou met mij goed, met jou?’ Ik wist absoluut niet wat ik zeggen moest, ik zag dat Rason en Cedric nog al rood aangelopen hun hoofden wegdraaide. Ik schaamde me een beetje. We gingen weer zitten, en er kwamen obers om het lekkere eten op te scheppen en om ons te bedienen. Daarvoor was die plaats bedoeld, hij was voor Yagque. Het eten was echt overheerlijk ik genoot er van en zo te zien de rest ook. Toen kwam het toetje heerlijk, crème brulé door een van de beste koks op Xynok gemaakt, eigenlijk geen crème brulé meer te noemen, omdat het zo lekker is.
‘Hm lekker toetje, eigenlijk wil ik iets lekkerder.’ Werd er in mijn oor verluistert.
Ik verstarde ik balde mijn vuisten en keek hem woest aan. Hij keek me lachend aan blijkbaar vermaakte hij zich evengoed wel. Maar ach de vorige keer was hij wel super aardig, dit was waarschijnlijk gewoon een geintje dus lachte ik maar terug. Hij lachte heel vriendelijk terug. De rest was ook heel erg vrolijk aan het praten. Eigenlijk was het best wel maf om zo hier met z’n allen te zitten ik was het niet gewend. Toen we allemaal klaar waren met eten liepen we weer naar de zelfde ruimte als waar ik gisteren zat met Yagque, zijn ouders en de mijne. We zaten al even toen ik Cedric zag gebaren dat die blauwe plekken weer terug kwamen, ik haalde mijn schouders op het maakte mij niet meer uit.
‘Kan ik jullie iets te drinken aanbieden?’Vroeg ik terwijl ik op stond.’
Er werd door iedereen wel ja gezegd en dingen op genoemd dus ik vroeg het omstebeurt zo dat ik 5 dingen moest inschenken. Yagque stond op en liep met me mee, blijkbaar ging hij helpen.

Citaat:

. We liepen zwijgend naar de keuken toe. In de keuken probeerde ik 5 glazen te pakken uit het bovenste kastje, ik zuchtte ik kwam er niet bij. Ik wilde me omdraaien naar Yagque of hij het wilde pakken maar voor ik het wist werd ik al omhoog getild. Ik pakte snel 5 glazen. Hij zette me weer heel zachtjes neer, ik draaide me om en keek hem met grote ogen aan.
‘Wow waarom ben jij zo ontzettend sterk?’ Vroeg ik verbaast.
‘Waarom ben jij zo licht als een veertje?’Vroeg hij mij lachend.
‘Hé ik stelde hier als eerst de vragen.’Zei ik lachend.
‘Ach vragen en geen antwoorden lastig hé.’ Zei hij mysterieus.
Ik zuchtte en draaide me licht geërgerd om, ik liep naar de koelkast om drinken te pakken. Er stond nog heel weinig dus we hadden ook weinig keuze lekker makkelijk. Ik pakte een pak fris en schok het in. Yagque floot een liedje dat mij heel erg bekent voorkwam. Zonder dat ik het doorhad neuriede ik het mee.
‘Zou je even willen helpen Yagque, dan kunnen we terug lopen.’
‘Natuurlijk voor jou alles.’
‘Oh nee zeker niet, voor Roel alles, tenslotte moet je Roel straks helpen.’
‘Jammer heb jij niet iemand nodig?’ Vroeg hij vleiend.
‘Nee, en al zou ik iemand nodig hebben zou ik dat niet willen. Ik heb Qnna en straks nog 3 meiden die mij moeten gaan helpen.’
‘Jammer, dan moeten we maar gaan hé?’
‘Ja dat lijkt mij een slim idee.’ Ik liep met 3 glazen naar de deur, Yagque pakte de andere 2. Zo liepen we terug naar de anderen.

Citaat:

‘Zo we hebben drinken voor iedereen!’ Toen ik dat zei liep ik langs en deelde drinken uit. We gingen samen op een bank zitten. Het voelde niet helemaal goed. Ik trok mijn benen op en sloeg mijn handen er om heen, zo dat ik met mijn kin op mijn knieën zat. Yagque kwam telkens dichterbij zitten. Ik keek een beetje ongemakkelijk naar Cedric misschien kon hij mijn hier uit helpen.