Bokt.nl

Citaat:

------------------
Mon Nov 01 2010 00:00:21 GMT+0100 (West-Europa (standaardtijd))

Diane - Hoofdstuk 1
"Mam, ik ben even de hond uitlaten." roept Diane naar de keuken waar haar moeder aan het koken is. "Prima, maar zorg wel dat je voor half zeven thuis bent, anders ben je te laat voor het eten." Diane glimlacht en roept dan Doris bij zich. "Kom je mee uit?" zegt ze tegen hem, terwijl ze hem een riempje omdoet. Ze moet altijd namelijk wel een stukje door de woonwijk heen voordat ze op een loslaatplaats uitkomt. Het is grappig vindt ze, dat hij zo houdt van uitgaan, het blijft voor hem echt iets leuks om te doen. En dus trekt ze haar jas aan, laat Doris netjes op de mat wachten en trekt dan ook haar schoenen aan, gewoon makkelijke laarsjes, niks ingewikkelds, waarom zou ze ingewikkeld nemen als het ook makkelijk kan? En dan is ze zover. Ze pakt de riem van de grond, doet haar sleutels in haar zak en vraagt Doris naast te komen. Kwispelend gaat hij naast haar zitten, en ze doet de deur open zodat ze naar buiten kan. Doris wil eerst naar buiten maar dat mag niet, dat heeft ze op de hondenschool geleerd en dus roept ze hem weer terug naast haar. Hij komt braaf en dan kan ze zelf naar buiten stappen met de hond schuin achter haar, perfect, denkt ze, precies zoals het moet. En ze twijfelt geen seconde dat het een heerlijke wandeling gaat worden.
Terwijl Doris aan het rondsnuffelen is controleerd ze of de sleutel uit de deur is en dan trekt ze de deur dicht, ondanks dat er iemand thuis is wil ze toch niet aan hoeven bellen of kloppen, dat vindt ze gewoon niet prettig en daarom doet ze het maar op deze manier. Het werkt overigens prima, en daarom hoeft haar gewoonte ook niet veranderd te worden, het zou toch lastig zijn als het een keer gebeurd dat de sleutel nog aan de binnenkant van de deur zit en er is niemand thuis, dan krijgt niemand de deur meer open. En zo denkt en droomt ze verder. Doris is ondertussen wel klaar met snuffelen en kijkt haar aan van, Baas, gaan we nog? En Diane denkt dat hij helemaal gelijk heeft en ze loopt met hem het hek door, naar buiten, de woonwijk in.
Al snel komen ze een andere hond tegen, een Beagle, van een straat verderop. Hij lijkt weer eens te zijn weggelopen want hij loopt los en de baas is nergens te bekennen, de Beagle, Joris genaamd, wil maar al te graag spelen met Doris, dus zo loopt ze naar de eigenaar toe een straat verder, die al druk bezig is met zijn hond te roepen. Licht geirriteerd, dat wel, maar ja, dat is ook niet zo raar. Joris loopt ontzettend vaak weg, hij krijgt het gewoon maar niet voor elkaar dat hij gewoon naar hem luisterd. Maar ja, hij is ook eigenlijk niet consequent genoeg als hij buiten aan het lopen is met hem, dat heeft ze al zo vaak gezien. Hij houdt ook gewoon ontzettend van dat eigenwijze karakter dat bij de Beagle hoort. Zelf houdt ze ook heel erg van het karakter dat bij het ras van Doris hoort, een poedel, gehoorzaam te maken maar op zich ook prima zelfstandig. Het is dus soms nog wel een hele klus om hem netjes te laten luisteren en er zijn ook heel wat cursussen tegenaan gegooid. Allemaal glansrijk geslaagd overigens, dat wel, maar puppycursus, beginnerscursus, basiscursus, 4 richtingen, gehoorzaamheid en nu zijn ze bezig met de behendigheid. Ze zitten nog wel in de beginnersklasse maar het gaat goed en Doris vindt het geweldig. In dit geval is dat ongeveer het belangrijkste, daarvoor doen ze de cursussen uiteindelijk ook na de basiscursus, na de basiscursus luisterde hij namelijk al prima. Hij vond het leuk en deed zijn best, en dat is alleen nog maar beter geworden, het is echt bijzonder hoe hij van een pup via een typische puber naar nu een brave en goed luisterende twee-jarige is gegaan, het is gewoon ontzettend leuk om dat te zien, maar het is nog veerl leukere om daarmee te lopen. Zeker op het losloopgebied dat 10 minuten wandelen van haar huis ligt. Ze moet regelmatig als hij aan het spelen is met een andere hond hem even bij zich roepen zodat de andere hond geen reden meer heeft om niet te luisteren naar zijn of haar baas, want het gebeurt maar al te vaak dat wanneer ze nog aan het spelen zijn, die andere hond absoluut geen zin heeft om al naar zijn baas te gaan, die weten heel goed dat de lol dan afgelopen is met de andere hond en dat vinden de meeste honden toch niet interessant genoeg om te doen. De baas is gewoon niet interessant genoeg dan.
Dat stadium zijn zij gelukkig al lang voorbij, haar hond vindt het leuk om te komen en ze maakt er ook vaak genoeg nog een moment van spelen van. Daardoor komt hij eigenlijk altijd, maar het heeft ook met het ras te maken, want een poedel heeft nou eenmaal een behoorlijk will to please en hij houdt ervan om te leren, wat ook echt een heel erg groot verschil maakt. Toch blijft het een dier, en een slimme hond nog ook, dus je mag er eigenlijk nooit 100 procent van uit gaan, maar ja, dat vergeet zelfs de beste weleens.

Nadat ze de Beagle terug naar zijn baasje hebben gebracht is het park nog ongeveer drie minuten lopen en die paar minuten gebruikt Diane om de gehoorzaamheid nog even wat op te pakken, een keertje zit een tijdje naast, het hoort er allemaal bij. En hij doet het geweldig, wachten bij het oversteken, keurig netjes achter haar het hek door en dan zijn ze er, op de losloopplaats. En het is er weer heerlijk, het is er een beetje druk, maar niet bijzonder druk en er zijn zover ze op dit moment kan zien enkel maar leuke en gezellige honden. De mensen die ongezellige honden hebben zijn er ook bijna nooit op dit tijdstip, omdat dit toch een behoorlijk druk moment is, iets voor zessen. Mensen laten de hond uit terwijl hun partner kookt nadat ze terug van hun werk gekomen zijn.
Doris wordt losgeklikt en gaat al snel buurten bij één van zijn grote vrienden. Groot mag je bij hem letterlijk nemen, het is een duitse dog die zelfs voor een duitse dog groot is. Al snel zijn ze samen aan het rennen en Diane loopt naar de bazin van Yetro, de Duitse Dog, en al snel raken ze aan de praat. Yetro is nu al 8 jaar en hij begint nu toch wel wat strammer en langzamer te worden zegt Lieke, de bazin, "Maar als hij met andere honden mag spelen is hij weer net die pup zoals toen we hem haalden. Heerlijk, hij blijft echt gewoon geweldig." En Diane kan enkel knikken en denkt terug aan de tijd dat Doris nog een pup was, één kleine pluizebol was hij, die alleen maar wilde spelen. Een echte kleine wildebras. Na het enige tijd over de honden te hebben gehad wisselen ze van onderwerp. Lieke heeft iets ontzettend leuks gezien in de krant die ze vanmorgen gelezen heeft, namelijk een wedstrijd waarmee je 10 miljoen kan winnen. Iets waar zij op zich wel interesse in heeft maar eigenlijk geen tijd, want het blijkt te gaan om dat een zo goed mogelijk verhaal neer te zzetten en zo precies mogelijkj onderbouwt en zo origineel mogelijk. Degene wiens verhaal het beste onderbouwt is die mag zijn verhaal ten uitvoer brengen. en eigenlijk was ze wel tevreden met haar leven en had ze op dit moment niet echt een originele droom om uit te laten komen. Diane is er wel heel erg in geïnteresseerd, ze heeft wel minimaal 3 verschillende dingen die ze zou willen doen van 10 miljoen. Een ander type hondenstamboek opzetten, dat helemaal het uiterlijk en karakter en gezondheid heeft zoals ze dat wil, of een manege beginnen, met hele goede instructie en zeer hoge welzijn voor alle manegedieren, maar een kleine dierentuin lijkt haar ook helemaal geweldig, een soort van kruising tussen een dierentuin en een kinderboerderij. Met allerlei dieren van verschillende soorten en binnnen die soorten van verschillende rassen. Van die drie ideeën lijkt die laatste haar eigenlijk nog wel het leukste om te doen.
Ze komt weer terug bij de werkelijkheid en kijkt Lieke grijnzend aan. "Jij weet wat je gaat doen geloof ik." zegt Lieke tegen haar en ze knikt. "Het moet op 15 april ingeleverd worden uiterlijk, dus je hebt nog bijna 3 maanden de tijd. Dat gaat je lukken, dat geloof ik." Diane knikt, blij van vreugde, het lijkt haar heerlijk om op haar eigen boerderij te wonen met allerlei beesten om haar heen, maar ze moet het dus nog wel op gang gaan zetten en dat wordt nog een hele klus, daar is ze wel van overtuigd. Veel gaan wandelen met de hond wordt dan nog lastig, maar ze besluit direct dat Doris er niet onder mag komen te lijden, het kan niet zo zijn dat ze haar mogelijk toekomstige dieren voor laat gaan op haar zeker te weten huidige dier, haar prachtige en lieve Poedel Doris, die overigens weer eens gekamt moet worden merkt ze als ze haar vingers door zijn haren laat glijden als hij even langs komt voor een knuffel.

Ondertussen is de tijd voorbij gevlogen, het is bijna 5 voor half 7 en ze moet dus rennen om op tijd thuis te komen, snel doet ze Doris aan de riem en als ze buiten het hondenpark is gaat ze rennen, het gaat haar lukken om op tijd te komen, het moet wel, anders krijgt ze op haar kop en mag ze Doris de volgende dag niet uitlaten. Heel flauw vindt ze dat, dat is niet terecht naar Doris of naar haar, zij doet het toch ook niet expres. Maar haar moeder zegt altijd: "Dat zou er nog eens bij moeten komen, grappemaker, gewoon op tijd zijn en anders niet uit laten, zo simpel ligt het." En dus moet ze rennen, stevig doorrennen zelfs, maar daar houdt ze wel van, en Doris ook, die rent vrolijk naast haar. Enkele seconden voordat het half zeven is rent ze naar binnen. "Ik ben thuis." roept ze, en haar moeder zegt dat ze over twee minuten gaan eten. Ze doet Doris de riem af en trekt snel haar jas en schoenen uit terwijl Doris op de mat aan het wachten is. Ze droogt zijn poten af met de handdoek bij de deur en dan mag hij vrij. Zij wast haar handen en gaat daarna aan tafel zitten, ze eten groentesoep, lekker zeg!

------------------
Mon Nov 01 2010 00:47:23 GMT+0100 (West-Europa (standaardtijd))

Tijdens het eten verteld ze haar moeder over de interessante wedstrijd waar ze van Lieke over gehoord heeft maar haar moeder reageert niet onverdeeld enthousiast. "Zodra je schoolwerk er onder gaat lijden of de zorg voor Doris dan zwaait er wat haar, zorg dat het allemaal in orde blijft. Anders mag je van mij niet meedoen." "Natuurlijk mam," zegt ze, "dat lijkt me toch ook helemaal logisch. Zonder school kom ik niet ver, en Doris staat altijd op de eerste plaats wat het de dieren betreft dus daar hoef je ook echt niet bang voor te zijn." "Gelukkig maar, en dan is het goed om te gaan doen, volgens mij kan je jezelf daar goed in ontwikkelen, je had het waarschijnlijk voor economie kunnen gebruiken als je dat vak had gekozen toen je naar de 4e ging. Maar ja, je hebt natuurlijk gekozen voor een ander pakket, eigen keus, dat zal ik nooit afschaffen, maar het blijft jammer. " Diane zucht diep, deze discussie hebben ze al zo ontzettend vaak gehad, op één of andere manier komen discussies altijd uiteindelijk op dit onderwerp uit, echt niet grappig. Maar ja, ze leert er mee leven en daar gaat het uiteinldeijk om, het kan allemaal zo ontzettend veel slechter dus zeuren doet ze bijna niet. Maar zuchten is toch wel haar favoriet, het geeft zo ontzettend aan hoe ze zich op zo'n moment voelt. Uiteraard heeft haar moeder een hekel aan de zucht, want die weet ook hartstikke goed wat het betekend. Het is gewoon een variant op jaaah mam, zeur toch niet zo ik ga het toch niet aanpassen zolang het niet echt moet en anders met zeer grote tegenzin. Maar ja, als ze dat letterlijk zegt dan wordt haar moeder, Meredith, boos, en dat is ook niet ideaal. Dus daar begint ze liever niet meer aan, dan maar zuchten en van haar moeder een geïrriteerde blik krijgen waarna ze haar ogen afwend. Moeders...

------------------
Mon Nov 01 2010 09:37:39 GMT+0100 (West-Europa (standaardtijd))

Na het eten besluit ze maar voor de tv gaan zitten met Doris naast haar en een aantal borstels en kammen. Want ze had immers al tijdens de wandeling buiten gemerkt dat zijn vacht toch al weer onderhoud nodig had. En zo begon ze te kammen terwijl ze een beetje vage series aan het kijken is. Eerst een tijdje politie op je hielen en daarna maar de strandwachten van mombay beach, of hoe dat ook geschreven wordt. Ze geniet van het kammen, het werkt rustgevend en ondertussen zit ze ook nog na te denken over die wedstrijd, hoe zou ze die voor elkaar moeten krijgen, al die prijzen opzoeken en zo, maar het gaat haar lukken, dat weet ze nu al. Of ze het gaat winnen is weer een ander verhaal, maar ja, dat weet je natuurlijk nooit van tevoren. Zo denkt ze maar voort en denkt ze maar voort, welke dieren zou ze kiezen, er kunnen er zo ontzettend veel gekozen worden, en van de dieren, dan weer welke rassen. Zou ze gaan voor de kleine konijnen, of juist de grote, zal ze vergunningen aanvragen voor echte wilde dieren, of neemt ze alleen maar dieren van de positieflijst, ze weet het eigenlijk gewoon niet, het kan allemaal immers en het blijft altijd wel een hele gfrote klus om dit op te gaan zetten. Maar daar heeft ze wel heel veel zin in. Ondertussen is zelfs het laatste programma afgelopen en roept ze naar haar ouders dat het journaal begint. Doris is bijna klaar met geborsteld worden en zij kijkt het journaal even mee, ze vindt het toch wel erg interessant om te zien wat er allemaal gebeurd in de wereld.
Na het journaal ziet ze een reclame, Wil jij die 10 miljoen? Dan moet je meedoen! Dat was de slogan, en mijn ouders keken ook mee want die vonden het toch wel bijzonder. Diana besloot naar boven te gaan, Doris was tijdens het journaal afgekamt en zij heeft eigenlijk nog wat huiswerk te doen, en school gaat voor zo'n toch wel ontzettend coole wedstrijd, het moet immers van school gaan komen en aangezien ze nu meestal zevens en achten staat wil ze haar cijfers niet laten versloffen zo net voor de examens, tja, dat is ook niet raar toch, denkt ze.
Ondertussen begint het te regenen, het ritme van de regen op het dak maakt haar een beetje slaperig maar toch gaat ze leren voor de volgende toetsweek. Vooral Duits vindt ze lastig, daar heeft ze nog gewoon te weinig gevoel voor ontwikkeld en dan lukt het gewoon veel minder, voor Frans en Latijn heeft ze dat wel, en met twee talig onderwijs moet ook het engels helemaal lukken. Ze vindt dat ook gewoon ontzettend leuk. Na het Duits gaat ze maar aan haar wiskunde werken, da is gewoon opgaves maken van oude exames maar ook daar gaat altijd toch best wel een hoop tijd in zitten. Pas om 10 uur is ze klaar en dan moet ze gewoon gaan douchen en naar bed, nog steeds regent het, wel iets zachter dan toen ze begon met haar schoolwerk, het is niet altijd even duidelijk meer te horen, maar het is er nog wel altijd. Arme Doris, net gekamt en dan al weer in de regen naar buiten, daar heeft hij echt een bloedhekel aan maar ja, pech gehad.
Hij wordt 's avonds trouwens nooit lang uitgelaten hoor, gewoon een rondje om het blok aan de riem, dan mag hij al weer naar binnen.
Diane gaat in bed liggen, lekker met haar warme dekens om haar heen dwaalt ze toch weer af naar die wedstrijd, 10 miljoen euro is wel een ontzettende grote hoop geld, wat zou ze eigenlijk wel niet allemaal voor elkaar krijgen ermee? Zou ze zebra's kunnen nemen, of kamelen, en hoeveel beesten en hoeveel land kan ze in totaal nemen? Het zijn allemaal dingen die ze zich toch wel afvraagd, en zo zakt ze langzaam maar zeker in slaap. Ondanks dat ze dacht dat ze nog een hele tijd wakker bleef, heeft ze haar ouders en Doris niet meer binnen horen komen, ze was al lang en breed diep vertrokken in de wonderlijke wereld van de slaap, de fantasie en de dromen.