Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-08-10 12:07

[VER]Gebroken Hart

Geplaatst door de TopicStarter : 31-08-10 12:07

(Even voor de duidelijkheid, het is eigenlijk een soort toneelstuk, en ik ben wel benieuwt hoe jullie het vinden. Het verhaal kan als schokkend worden ervaren.)

Monoloog 1.

Aran : Het is net als op andere ochtenden donker, pikdonker in de overhoor kamer. Er hangt nog een vochtige zweet lucht, dat zo verschrikkelijk stinkt dat menig mens zou flauwvallen bij 20 meter afstand.. Je hoort geschreeuw van iemand die in elkaar geslagen wordt en dan is het stil. Ik hoor hoe een bewaker tegen de schoonmaker schreeuwt dat die even het vuilnis buiten moet zetten en de vloer moet dweilen. Naja vuilnis, eerder een vuilniszak met daarin een vers in mootjes gehakt mens. Niet dat de schoonmaker het opruimt, die laat het lekker liggen rotten, of het word opgevreten door de rest van de gevangenen. Zo gaat dat in de Thaise gevangenis, de enige echte hel op aarde.

Monoloog 2.

Gwen: Ik word een kamer ingeduwt, en ik val op een keiharde vochtige stenen vloer.
De kamer is donker, pikdonker… Ik hoor hoe er op de lichtknop word geduwt en dan zie ik niks meer…. Het is zo licht dat het lijkt alsof ik droom, alsof ik in de hemel terecht ben gekomen. Maar dan knipper ik in mijn ogen en dan weet ik dat dit geen mooie droom is, maar een levens echte nachtmerrie. Ik doe mijn ogen dicht en probeer te herinneren waar ik ben… Voor me zie ik een hoe een meisje een rugzak vol met drugs dat over het vliegveld van Bangkok rent, ik hoor geblaf en het meisje kijkt achterom, in een flits zie ik hoe een grote bloeddorstige herdershond achter het bange meisje aanrent… De hond komt steeds dichter haar, en haar benen beginnen te wiebelen. Ze probeer de hond af te schudden, maar de hond is haar te snel af. Ik zie hoe ze voor de laatste keer achterom kijkt….Ik zie hoe de hond afzet, zich afzet en door de lucht op haar afvliegt. Ik knipper weer in mijn ogen en weet waar ik ben. Ik ben in een gevangenis, nee, ik ben in de enige echte hel op aarde: de Thaise gevangenis…

Scene 1.

Aran: -zegt wat in een vreemde taal-
Gwen: Ikkk veerstaa u nienieniet…

Monoloog 3.

Aran: Tegenover mij zit een vreemd meisje, ze praat raar, ze is niet aanwezig.. Ik vraag me af wat er in het hoofd van dit kind afgaat… Wat er in mijn hoofd afgaat is niet belangrijk, ik moet dienen als een robot, vragen stellen zonder emotioneel te worden. Ik heb een hart van steen, die zelfs niet met een bijl te breken is. Dat moet wel als je hier werkt. Anders ben je al dood van binnen als je hier 2 weken bent. Het is hier namelijk verschrikkelijk, de mensen die hier zitten zijn massamoordenaars, drugsmokkelaars, pedofielen, en noem maar op. Er hoeft hier maar 1 verkeerd woord te vallen en er vallen doden. Niemand ruimt de slachtoffers op, armen en benen liggen verstrooid door de gevangenis. Waarom ik hier ben gaan werken? Omdat in Thailand bijna de helft van de mensen werkloos is, dit was de enige baan waar ik nog terecht kon. Ik verdien me geld, ik ga niet dood van de honger. Maar dat is niet de enige reden: mijn vader en moeder zijn voor mijn ogen vermoord, verscheurt, ik weet nog precies hoe het ging.. Mijn vader en moeder waren niet rijk, mijn vader was boer en mijn moeder hielp mee. We hadden een kleine boederij en een stukje land van iemand gehuurt. Maar omdat mijn vader zo slecht verdiende kon hij de huur van het land niet meer betalen. Op een dag dat mijn vader en moeder op het land aan het werk waren en ik de geiten aan het melken was, kwam de eigenaar van het land met een paar van zijn maffia vriendjes bij ons op ‘bezoek’. Mijn vader gebaarde met zijn hand dat ik me moest verstoppen. Maar dat deed ik niet.. Vanachter een muurtje keek ik toe. De eigenaar van het land wilde geld zien, en wel nu. De man werd woest en zij dat ik en mijn moeder eraan gingen als hij niet snel de huur betaalde. Mijn vader smeekte ganade, en zij dat hij over een paar weken genoeg geld had om de huur te betalen. De man werd boos en gebaarde naar zijn ‘vriendjes’ dat vader en moeder dood moesten. Een man uit de groep maffiavriendjes trok zijn mes en gooide het recht in vader’s keel. Vader viel neer en liters bloed stroomde over het land. Mijn moeder gilde en zij was de volgende. O pappa……….O mamma…….. Maar de eigenaar van het land wou niet betrapt worden dat hij twee mensen had vermoord, dus sneed hij pa en ma in vijfen. En stopte ze in een oude graanzak en gooide ze in een rivier. Als wraak ben ik hier gaan werken en heb ik ze alle vier laten oppakken. Ik was toen 14, ze zijn dus al 10 jaar dood… Dat arme kind tegenover mij is 14, die moet vast net zo’n verschrikkelijke jeugd hebben als ik heb gehad. En het word nog veel erger..

Monoloog 4.

Gwen: Haar lippen bewegen, maar zeggen me niks. Alles om mij heen draait.. En draait, en draait. Ik heb zin om te slapen, in een warm bed, was alles maar zo als vroeger.. Toen mijn moeder me toestopte onder de warme lakens, en me verhalen vertelde over prinsessen en……. O mama… MAMA!? De drugsbende dwong mij om drugs te smokkelen over de grens, deed ik het niet, dan vermoorde ze mijn moeder.. Als ik ze verraad, worden ze opgepakt, maar dan schieten ze mama nog neer.. Ben ik stil, dan is de kans dat ze het overleeft groter.. Maar dan ben ik na 5 jaar dood…… Mijn vader werd voor mijn ogen neer geschoten, 5 dagen geleden… Het word zwart, en ik krijg een flash back… Lachend met z’n 3en stappen we het vliegtuig in, we gaan op vakantie naar Thailand! In het vliegtuig kijken we een film. Eenmaal in Thailand aangekomen, huren we een auto, en draaien een vrolijk Thais muziekje. We rijden op een lange weg, waar geen einde aan lijkt te komen.. We komen uit in een straatje, waar een negatieve sfeer hangt. Pappa stopt de auto en stapt uit, om de weg te vragen. Ik hoor een knal en zie mijn vader op de grond zakken, er spuit bloed uit zijn hoofd, mijn moeder slaakt een gil.. Ze sluren mijn moeder mee, en mij pakken ze grofhandig vast. Ze jatten al onze bezittingen, en toen………. Kwam ik in de hel terecht, en het word nog veel erger.