Geplaatst ''Een traantje valt omlaag,
Een traantje van ontroering.
Een traantje dat wil zo graag,
Een traantje vol van bedoeling.
Een traantje komt naar boven,
Een traantje door alle liefelijkheid
Een traantje, ik kan het niet geloven,
Een traantje door die bijzondere tijd
Een traantje die je zag,
Die jullie voor mij opvingen.
En door dat traantje een hele grote lach,
Vol dankbaarheid van alle mooie dingen.''
Vorige week heb ik dit gedicht geschreven na een onvergetelijk mooie week, waarin weer heel veel bijzondere dingen zijn gebeurd.
Sommige dingen zijn zo moeilijk te omschrijven, maar heb het geprobeerd en soms werken emoties nog eens mee...
Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden. De laatste zin ben ik zelf nog niet helemaal over uit, misschien iemand tips?
Bedankt voor het lezen
bedankt. 
