Bokt.nl

Citaat:

De uitdaging.
Mijn eerste dag weer op een school na een lange tijd, nou daar stond ik dan in mijn eentje met alle ogen op mij gericht, het was net of iemand had omgeroepen dat ik kwam, dat iedereen naar mij moest kijken. Maar niet met me mocht praten als of ik een gevaarlijke slang was. Misschien was dat ook wel zo, dacht ik ik liep naar de wc’s. Ik keek in de spiegel en zag me daar na een lange tijd weer staan aparte kleur ogen bleef ik maar denken dof groen in het duister maar als het licht er op scheen fel groen met een dikke grijsgroene rand er om heen. Ik heb donker blond lang krullend haar nou ja krullen op sommige plekken en op andere plekken juist weer slag het zat tussen krullen en slag in. Ik was eigenlijk wel groot voor mijn leeftijd. Dat vond ik eerlijk gezegd wel fijn. Ik was alleen tot ik de deur hoorde klappen, daar stond ze dan. Ik voelde woedde op laaien hoe had ze me weer gevonden?
‘Zo Jamie dat ik jou weer eens voor een spiegel zou zien staan, zeldzaam.’ En dat zei ze met een dergelijk arrogante stem ik kon haar wel wurgen.
‘Sodemieter op Qnna.’
‘Waarom? Ben je niet blij met mijn gezelschap?’
‘Nou eerlijk gezegd nee!, en wat kom je hier doen?’ Mijn stem werd bot en oppervlakkig en ik werd nog kwader nog even en dan.
‘Nou zal ik dat eens zeggen JOU WEER ACHTER SLOT EN GRENDEL ZETTEN!’
‘Een ding daar heb ik nog nooit gezeten, weet je nog ik was jou de vorige keer ook al te slim af… hoeveel?’
‘Hoeveel wat?’ Zei de nukkig.
‘Hoeveel man natuurlijk jij bent ook nog steeds niet de slimste!’
‘5 …5 man.’
‘Tss wat een belediging zeg.’ En ik sloeg zo de deur voor haar neus dicht en beende me een weg door de menigte, op zoek naar kalmte en rust. Mijn ogen schoten door de menigte maar er was nergens rust te vinden. Dat begon me op mijn zenuwen te werken. Ik wist niet wat ik moest doen ik zach dat veel mensen mij probeerden te mijden. Ik had het moeten weten als ik gefrustreerd raak dan zie ik er best wel een beetje, eigenlijk best angstaanjagend uit. Mijn ogen werden dan zo vel en ik had het zelf niet door dus ik probeerde me zelf te kalmeren met weinig effect helaas. En god dank werd er omgeroepen dat we naar de aula moesten komen. Ik was daar ontzettend blij mee mijn redding! Ik liep al kalmer naar binnen, ik zag dat mensen al dichter naast me kwamen lopen. Ik zag dat Qnna naar de linker rij stoelen liep met een groepje meiden. Ik vermeed ze en ging helemaal rechts zitten. Ik zat tussen 2 jongens ik denk van mijn leeftijd ongeveer.
‘Hey- zei de linker jongen naast me hij was lang niet slungelig maar niet echt gespierd, zijn haar was bruin een beetje koper bruin met grijze ogen- ben jij niet die nieuwe Jamie?’
‘Ehh…ja hoe weet je dat?’
‘O nou ehh ja een paar meiden uit de klas leken je te kennen en lieten een foto zien…’
‘Wie.’ Zei ik net iets te hard en ik had al door dat het vuur al weer brandde in mijn ogen.
‘Sorry…ik heb niet zo’n goede ervaringen met de meiden die ik ken.’
‘Qnna?’
‘Ja…maar als je blieft zeg maar niets erover, en vraag er ook niet over door.’ Ik hoorde mijn stem al smeken en ik denk dat hij dat ook al wel door had.
‘Oké is goed ik ben trouwens Marco.’
‘Aangenaam kennis te maken Marco.’ En ik probeerde zo vriendelijk mogelijk te glimlachen wat niet helemaal lukte door de woede die nog door mijn aderen stroomde. Toen zag ik al uit mijn ooghoeken de jongen rechts van me naar me toe bewegen en zijn hand uitsteken, Ik zag zijn hoekige gezicht met zachte bruine ogen en blonde krulletjes. Een aparte combi dacht ik op dat moment en ik draaide me al om om me zelf voor te stellen.
‘Hallo ik ben Jamie.’ Zei ik.
‘Dat weet ik- en hij kreeg een grijs op zijn gezicht- en ik ben kleine Petertje.’
‘Sorry?’
‘O sorry ja dat is mijn bijnaam van Peter naar kleine Petertje er zit nog een Peter in de klas en hij is heel lang vandaar.’
Ik keek hem begrijpend aan want de conrector begon te praten meneer O. G. Silencé.
‘Gegroet kinderen zoals jullie weten is het nu begin Juli en over 3 bijna 4 maanden is het weer zo ver het Halloween feest.’
Opeens begon de hele zaal te juichen en ik kroop in een, wat een lawaai ik had beter achterin kunnen gaan zitten.
‘Oké rustig ,rustig dit jaar worden het 6 meiden en 2 jongens uit de 3de die het mogen organiseren.´
Er klonk teleurstelling door de zaal voordat ik besefte dat ik in die klas zat, toen schrok ik. Ik ging nog dieper in de stoel zitten en ik kneep mijn ogen dicht maar daarvoor was het tegelijk toch weer te spannend en ik deed mijn ogen maar weer open. Ik zag Qnna naar mij grijnzen maar op een hele valse manier en ik wist meteen dat ze er iets mee te maken moest hebben. Ik kreeg mijn gelijk.
‘Kunnen Jamie, Qnna, Rason, - Bij die naam kon ik me niet meer bewegen- Tanasja, Natalia, Schamai, Amnala en Cedric op staan.’
‘Jamie,Jamie je moet opstaan!’ Hoorde ik in mijn rechter oor verluistert worden.
Ik schrok weer uit mijn wereldje. Ik stond op en volgde de rest naar een lokaal ik weet niet hoe lang het duurde maar ik moest denken snel maar slim. Het lukte me niet ik voelde alleen die woede weer op komen, ik begon langzamer te lopen. Ik wilde achter aan gaan lopen zo dat ik iets meer tijd zou krijgen. maar er kwam niets in me op ik was hele maal leeg . Toen kwamen we bij het lokaal aan ik stapte naar binnen. Ik ging zo ver mogelijk van de anderen vandaan zitten, Veel zin had het niet.
‘Hallo Rason.’ Dit probeerde ik zo ongeïnteresseerd mogelijk te zeggen maar of het lukte weet ik niet, al hoe wel ik hoopte zo dat hij de woede in mijn ogen kon aflezen.
‘Ha die Jamie waarom zo boos ,lief?’
‘Noem me geen lief.’ Ik hiel mijn kaken op elkaar. Ik ging verder van hem af zitten maar hij bleef naar me toe schuiven. Ik verstond niets van wat ze aan het overleggen waren. Daar kwam het voor dat ik er zelf erg in had. PETS! Er stond een rode hand afdruk op zijn wang.
‘Ik hoop dat je nu begrijpt wat ik de hele tijd bedoel!’
De rest stond langzaam op ,ik begon richting de deur te lopen.
‘Wacht eens even dat kan je niet maken.’
Ik keek om ik zag een iets wat kleiner een beetje mollig meisje staan met halflang blond stijl haar met zachte blauwe ogen. Ik draaide me weer om ik wilde verder lopen toen Cedric grijnzend achter me stond hij stapte naar me toe, boog zich naar me toe en verluisterde:
‘We hebben je strak over 3 maanden dan word het arrestatie bevel goed gekeurd, en in die tijd mag je niet weg.’
Ik stond verstard letterlijk aan de grond genageld ik voelde al hoe mijn hand naar mijn dolk gleed maar Cedric had het door hij pakte mijn hand en duwde mij de deur uit. Deed de deur weer dicht ik stond perplex. Ik was woest ze bekommerde zich alleen maar om Rason en ik ik werd de deur uitgezet er was een arrestatie bevel. Lekker dan ik zat nu echt in de puree, erger als eerst.
‘Waarom deed ze dat Rason?’ Hoorde ik het meisje vragen de zelfde als die mij aansprak.
‘Hmm…ik weet niet Amnala.’ Dat hoorde ik hem nadenkend zeggen. Zij heette dus Amnala maar hoe heet de rest? Ik had nu een paar opties ik kon naar binnen gaan hun namen vragen mezelf voor stellen en doen als of er niets was gebeurd, maar dan kan ik een klap van Qnna verwachten, niet zo erg eigenlijk. Of ik kon hier braaf blijven zitten en de boel niet afbreken maar dat was niets voor mij of mijn laatste optie was naar binnen stormen Rason nog en klap geven en dan hun namen vragen al hoe wel leek mij dat niet handig hoe graag ik het ook zou willen doen.
‘Oké dan gaan we toch maar voor die eerste optie.’ Zei ik tegen mij zelf.
Oké daar ging ik dan ik stapte naar binnen maar er gebeurde iets dat ik niet verwacht had, ik kon alleen maar ‘Auw’ Uit brengen ik voelde een stekende pijn in mijn buik, Ik keek op en ik zag Qnna staan met een grijns op haar gezicht.

Citaat:

‘Dat deed pijn hé.’Dat was geen vraag.
Het eerste wat in mij opkwam was mij dolk afpakken. Toen ik hem wilde pakken merkte Cedric het, ik draaide me om maakte me klein trapte tegen ze schenen en draaide ik pakte mijn dolk weer af.
‘Kunnen we dit niet op een normale manier oplossen Qnna? bijvoorbeeld na school het park het 3de veldje van links dan lig jij straks op de grond te kramperen van die klap die je terug krijgt…, o ja geen wapens geen magie, één op één.’ Ik draaide me om en liep weer de deur uit maar nu heel snel naar de wc’s, dit was ik niet gewend onverwachts aangevallen worden nou ja in ieder geval niet zo. Ik werd echt misselijk zo hard was ze nog nooit geweest ik heb volgens mij een beetje te veel woedde opgewekt bij haar dat was ook niet de bedoeling, hoe al wel nou had ik tenminste eens een echt gevecht in plaats van handje klap.
De les uren gingen snel voorbij, het was te chaotisch om na te denken over cellen bij biologie dus ging ik maar tekenen en ik keek achter me ik werd aan getikt en ik kreeg een briefje door geschoven, met Qnna’s onhandige en rommelige handschrift:

Wie komt er mee kijken naar het gevecht na school?
Locatie: park derde veld aan je linker hand.
Wie gaan er mee?, om te zien hoe Jamie word in gemaakt?

Ik keek razend naar achteren, Qnna zwaaide heel schaapachtig naar me. De hele klas keek naar me. Zo te zien hadden ze allenmaal het briefje gehad .Ik verscheurde het. Toen de bel ging waren we eindelijk uit, Toen ik het schoolplein opliep hoorde ik achter me Rason schreeuwen waar ik al bang voor was.
‘Kom allemaal mee naar het gevecht tussen Jamie en Qnna!.’
Langzaam volgde er een lange rij ons. Ik voelde me steeds minder op mijn gemak,tot dat we er eindelijk waren liep ik door een paar bomen verder om andere kleding aan te trekken.
‘Ahh Jamie word nu al bang ze gaan nu al staan plassen.’ Werd er geroepen.
Maar na enkele seconde keerde ik terug in een sport T-shirt waardoor mijn buik ontbloot werd daaronder droeg ik een knie broek van goed mee strekkende stof. Ik begon al lappen om mijn handen te binden zo dat ik mijn handen niet zou beschadigen daarna deed ik mijn haar in een staart. Ik deed mijn schoenen uit en gooide mijn schoenen aan de kant. Qnna liep ook weg ze deed haar schoenen uit en deed haar haar in een staart maar had een dood normaal shirt aan met een knie broek. Daarna bond ze ook nog oude lappenstof om haar handen zodat die beschermd bleven.
‘Zelfde regels als thuis , Geen wapens – Ik gooide mijn gordel met mijn dolk weg- en geen ma…-ik hield mijn mond daar maar over. Één op één.’
‘Best Cedric? Geef jij het start sein?’ Vroeg Qnna.
‘Ja oké …Dames schud elkaar de hand en als je blieft vermoord elkaar niet.’Dat laatste zij hij met een nadruk.
‘Ahh toe Cedric mag het deze ene keer? ik moet haar nog wat betaald zetten.’zei ik.
Ik hoorde de menigte fluiten, joelen. Daar was Cedric’s start sein hij floot hard. We liepen om elkaar heen. Ze probeerde uit te halen maar het lukte niet ik was te snel daarbij ook het meest behendigst. Ik stond gemakkelijk achter haar. Ik haalde zonder enige moeite haar onder uit ,ik drukte haar op de grond. Dit was te gemakkelijk.
‘Jamie laat haar gaan.’ Riep Cedric’s stem.
‘Wat waarom?’ Ik stond op , draaide me om ,wat ik niet moest doen. Ik hoorde de menigte al toen ik die klap op mijn kaak voelde. Ik draaide me om pakte haar bij de benen gooide haar op de grond gaf haar een ongelofelijke dreun op haar neus die bloede goed. Ik stond op draaide me half weg ik bukte want zo als ik al verwachte sloeg ze weer, daarna draaide ik om haar heen trok haar om gaf een klap om haar kaak die in een keer paars kleurde. Ik lachte maar Rason kwam aan lopen. Hij nam Qnna mee.
‘En jij zeggen dat ik op de grond zou liggen hé, mooi niet Qnna je zal het nog altijd niet van mij winnen, vroeger niet nooit niet, geef het gewoon op!’
De menigte staarde me aan ik voelde al hun ogen prikken. Ik voelde aan mijn kaak het bloede ik veegde het af ik liep terug naar mijn spullen maar uit mijn oog hoeken zag ik dat Cedric aan kwam lopen, hij leek me niet al te blij. En daar kwam hij snel aangebeend met grote passen hij zag er best leuk uit zo als hij boos was hij was een kop groter dan mij, gespierd mooie diep blauwe ogen die ieder aansprak, hij had bruin haar half lang met een beetje slag. Daar stond hij voor me.
‘Zo, waar was dat voor nodig?’
‘Wat?’ vroeg ik met zo’n onschuldige mogelijke stem.
‘Die extra trap na.’
‘O ja die verdiende ze had ze maar geen mep moeten geven toen ik naar jou luisterde.’ Ik keek hem aan en zijn ogen naar mij hij bestudeerde me. Waarom wilde ik weten maar hij was me voor.
‘Je ziet er sexy uit zo.’ En dat zei hij net iets te verleidelijk.
Ik wilde mijn mond open doen maar ik deed hem weer dicht ik draaide me om.
‘Je achterkant is net zo sexy.’
Ik draaide mij om hij stond daar te grijnzen met zo’n scheve mysterieuze glimlach waar je helemaal van de wereld raakte.
‘Ik ehh… ga er maar eens vandoor.’ Probeerde ik zo normaal mogelijk te zeggen met mijn gezicht in een plooi al hoe wel merkte ik dat ik bloosde en dat hielp niet echt mee.
Hij boog zich naar mij en zei:‘Je kan goed vechten en je ben erg leuk als je vecht.’ Hij glimlachte naar me en ik voelde me nog roder worden.
‘Je bent listig Cedric maar hier trap ik niet in- ik draaide me om ik liep weg, pakte mijn spullen op- sorry Cedric.’fluisterde ik er achter aan.
Ik was bang dat ik hem gekwetst had maar ik keek niet meer om.

Citaat:

Ik kleedde me om ,ik ging naar mijn huisje die ik gekraakt had. Het stond afgelegen maar er was een camping vlak bij waar ik kon douchen enz. dat was precies wat ik nu ging doen ik was er echt aan toe. Ik stond eindelijk onder de douche maar ik bleef over het arrestatie bevel na denken. Ik wist niet of het gewoon en list was, Want daar waren ze erg goed in in listen bedenken en iemand daar in te laten trappen. Dus ik deed mijn hoofd achterover ik liet het warme water over mijn gezicht stomen wat fijn aanvoelde. Ik wilde me nergens meer zorgen over maken maar dat was nog zo makkelijk nog niet, ik moest bedenken wat ik morgen deed als ik op school kwam . Waarneer ik Qnna weer zag en de rest. Mijn kaak was aardig blauw geworden- ik grinnikte zachtjes over hoe Qnna er wel niet uit zou zien. Ik stapte onder de douche vandaan en voelde een koud briesje langs mijn rug gaan ik rilde, ik kleedde me snel aan. Ik liep terug naar mijn hutje. Eigenlijk was het helemaal niet zo arm zalig als dat het er uitzag. Ik had stroom een bed .Ik had het helemaal opgeknapt van binnen eigenlijk was het best sfeervol en gezellig. Ik liep naar mijn boeken kast toe die ik inmiddels al aardig weer had aangevuld daarna stak kaarsen aan, ik pakte mijn boek waar ik in schreef wat ik gedaan had vandaag en hoe mijn gezicht er uit zag. Ik had al weer bijna 3 bladzijdes vol geschreven. Ik rekte me zelf uit pakte een van mijn vele tekenblokken waarmee mijn tafeltje vol lag, ik deed mijn ogen dicht en begon te tekenen wat er in mij opkwam, er kwam niet veel uit behalve een apart tekentje die mijn hand bleef herhalen, het was mooi en sierlijk heel anders dan mijn handschrift. Uiteindelijk viel ik in slaap en droomde, droomde over een witte vogel een zwaan waarvan de vleugels waren vast geketend. waardoor zij alleen maar kon lopen, ik wilde haar helpen maar als ik in de buurt kwam rende zij weg en ik hoorde de kettingen achter haar aan slepen, ik kon niet sneller rennen. Ik kon niet rennen ik zat vast met mijn voeten vast getapet, ik wilde ze los maken maar het tape pakte ook mijn handen en tapete door tot het mijn hals, mijn nek , mijn mond bereikte, ik kon niet ademen ik kon het niet ik werd benauwd. Ik liep aan ik werd rood voelde ik, ik kon me niet verzetten ik wilde HELP schreeuwen maar er kwam geen geluid uit mijn mond niets kwam uit mijn mond hele maal niets. Ik schrok wakker ik kon weer ademen.

Citaat:

De kennismaking.
Het schoolplein was nog vol toen ik aan kwam maar ik merkte al dat ik te laat was. Alle kinderen liepen naar binnen maar te gehaast om op tijd te zijn. Ik liep snel naar binnen ik had mijn boeken al in mijn tas, ik rende half naar het lokaal toen ik half struikelend de klas in liep toen iedereen me weer aan keek. Ik wist alleen niet of het deze keer was doordat het pas de tweede dag was of dat het door gisteren kwam. Ik liep langzaam naar mijn tafeltje en alle ogen volgde mij of in ieder geval mijn blauwe plek ik zag dat Qnna er ook was. Ze zag er niet uit. Ik voelde dat er een valse grijns op mijn gezicht kwam toen ik haar aan keek dus ging ik maar snel zitten. Ik kreeg een briefje van Marco door geschoven met daarop:

Hey,
Ik was er niet bij wat is er nou gebeurd op het
Veldje?
Heb jij Qnna echt uitgedaagd en haar gevloerd?
Vrgr Marco.

Ik krabbelde snel wat op de achterkant-

Hey,
Er is gebeurd wat er is verteld waarschijnlijk,
Ik heb Qnna haar verdiende loon gegeven vals
Kreng kijk maar naar mijn kaar ik leg het straks
Uit na de les.
Vrgr J.
- ik schoof het terug naar achteren. Hij werd doorgegeven naar Marco , ik zag uit mijn ooghoeken hoe hij naar mijn gezicht probeerde te kijken , ik schoof expres iets op voor hem. Ik hoorde zijn potlood al weer over het papier krassen, het papiertje werd al weer doorgegeven naar mij:

Wow wat een plek zeg ik wacht buiten wel op het school
Plein zie je straks.
Marco.
Ps. Wat ziet zij er trouwens uit zeg!

Ik draaide me om en knikte een keer met mijn hoofd en nu wachten tot de les was afgelopen.
‘Oké ik hoop dat jullie het nu een beetje begrijpen, nu mogen jullie paragraaf 4.7 lezen en daarna maken in het werkboek dan deel ik ondertussen nog de samenvattingen uit het cijfer telt 3x.’Zei onze leerraar Geschiedenis.
‘Wat nee dat is niet eerlijk!!’ Werd er door de klas geroepen.
‘Wat is er dan niet eerlijk … John?’ John was een nog al brutale jongen uit de klas waar ieder meisje nou ja de meeste uit de klas op verliefd zijn, Het was een echte patser.
‘Nou weet u hier voor, voor dat we die samenvatting moesten maken zei u dat het maar 2x telde dus ja snapt u?’
‘Nou nee, een keer meer of minder hé , we hebben overlegt 3x geen gezeur.’
‘Ahh kom op meneer ik heb het niet zo goed gemaakt.’
‘Ja dat is zachtjes uitgedrukt John dat had je hiervoor moeten bedenken.’
Na dat hij dit gezegd had keek John de rest van de les met een zuur gezicht voor zich uit hij had het laagste cijfer van de klas een 3.2 en dat telde 3x mee ik had eigenlijk best wel medelijden.
Triiing.
Yes eindelijk ging de bel en het was pauze heerlijk een broodje eten. O nee ik had overleg met de rest. Dom van me dat ik dat nog vergeten was. Ik liep met tegenzin naar het Atrium. Ik liep naar binnen zo te zien waren ze al begonnen maar er was nog een plekje vrij waar ik ging zitten iedereen staarde alweer naar mij.
‘Ehh… zullen we opnieuw beginnen ?, ik ben Jamie..’ Ik stak mijn hand uit.
‘Dit is geen stijl voor jou Jamie.’ Cedric kwam binnen lopen.
‘Weet ik maar wat moet ik dan zeggen? , zo Qnna mooie blauwen plekken moet je kijken ik heb er ook een!. En dan weer een klap op mijn kop krijgen nee dankje oké?’
‘Wat jij wilt maar dat anderen vind ik meer stijl voor jou.’ En Cedric kwam naast mij zitten.
‘Mag ik in misschien jullie namen nog wel weten?’ En mijn ogen gingen langzaam de kring rond.
‘Ik ben Tanasja.’ Het was een meisje van gewone lengte en met half lang rood geverfd kroes haar. Verder reageerde niemand. Nou ja ik kom er van zelf achter dacht ik bij mij zelf. Nu zag ik pas dat er een groot vel papier lag met een schets van een bal zaal er op.
‘Zo dus jullie zijn al aan het bedenken hoe we het gaan versieren.’ Ik stelde maar geen vragen want ik wist wel wat er gezegd zou worden.
‘Ehh… Qnna die lijnen zijn niet evenwijdig de bovenste is 3 graden lager.’
‘En wat boeit mij dat ik doe het op mijn manier.’Zei ze bitz tegen mij.
‘Nou het mag wel wat vriendelijker, ik probeer alleen maar te helpen, als jullie mijn hulp niet nodig hebben dan ga ik wel.’ Ik was al te laat voor Marco.
‘Ga maar.’ Antwoordde Qnna.
Daar ging ik dan ik sloot de deur achter me en ik hoorde Qnna’s uitbrander tegen mij meteen. En ik bonsde hard tegen de deur zo dat ze wist dat ik er nog was, ik liep snel verder op zoek naar Marco. Uit eindelijk zag ik hem bij een tafeltje zitten in de hoek en ik ging bij hem zitten. ‘Zo wat wilde je weten?’ Vroeg ik aan Marco die op keek.
‘Nou ehh… zeg maar alles…’ Zei hij een beetje beledigd omdat ik zo laat aan kwam zetten.
‘Oké het is een lang verhaal zeg maar, maar ik vertel het in het kort oké anders eindigt het pas over drie dagen.’
‘Tuurlijk.’ Zei hij nog even beledigd.
‘Nou oké van het begin nou ja met ons aller eerste overleg voor het feest hadden Rason en ik ruzie en Cedric zetten mij naar buiten en ik ging een tijdje later weer naar binnen en ik wist niet dat Qnna achter de deur stond die sloeg me in mijn buik waardoor ik haar uitdaagde voor een gevecht na school… maar ze had blijkbaar een beetje te veel vertrouwen gekregen van die klap in mijn buik… waardoor ze onverzichtig werd en ik had haar al snel op de grond…maar Cedric blies af dat ik haar los moest laten ik draaide me om wat ik niet moest doen toen sloeg ze me op mijn kaak en toen werd ik pas echt heel kwaad, ik gooide haar op de grond en sloeg haar op de neus en ik stond op en ze probeerde me weer van achteren te slaan maar ik was haar voor en dat zie je nu aan haar kaak.’
‘Dat was het zeg maar?’ Vroeg hij al wat geïnteresseerder.
‘Ja nou ja de laatst les stuurde zij voor het gevecht dit.’ En ik gaf hem het briefje dat Qnna aan mij had gegeven na dat de hele klas het had gekregen.
‘Nou ja waar slaat dat nou weer op…, ze heeft trouwens overal rond verteld dat ze jou expres liet winnen.’
‘Marco ik moet ff weg dank je voor het luisteren.’ Nu was ik weer woedend , ik liep terug naar het lokaal. Ik gooide de deur open .Ik liep regelrecht naar Qnna toe die al verschrikt op keek en me in mijn ogen aan keek, ik zag al dat Cedric op mij af kwam lopen ik probeerde hem te ontwijken ik balde mijn vuisten al.
‘Jij jij verrader zeggen dat je mij liet winnen jij o.’Ik perste mijn kaken op elkaar. Ik haalde uit maar ik raakte niets Cedric had me weg getrokken ik verzette me maar het had geen zin hij was te sterk het had geen zin maar ik probeerde het toch maar hij dat maakte zijn greep alleen nog maar erger. Hij loodste me naar de deur maar dat wilde ik niet op een een of andere manier lukte het me toch dus liep ik op Qnna af en raakte haar op haar junkbeen die meteen kleurde daarna draaide ik me om. Ik zag Cedric kijken , ik liep langs hem de deur uit. Ik liep blindelings de lange gang door met de trap omhoog ik wist niet waar ik naar toe liep ik voelde mijn hand kloppen en zag dan hij bloede zo hard was de klap ik liep en liep toen ik botste pront tegen Cedric op botste die op eens voor me stond hoe kreeg hij dat voor elkaar ik keek het niet ziende aan.
‘Mooie klap…maare je hand bloed ik denk dat je daar wel iets om moet doen… ze is niet blij met je nu heeft ze een gehele blauwe rechter kant..’ hij grinnikte. ‘Kom dan lopen we ff naar de wc’s.’ We liepen samen naar de wc’s hij ging met mij de meiden wc’s binnen ook al wist ik niet of dat wel verstandig wat nou ja. Ik hield mijn hand onder de kraan het prikte maar het waren gelukkig hele oppervlakkige wondjes dat viel dus wel weer mee. Ik graaide met mijn ene hand in mijn tas naar de lappen stof die ik gisteren had gebruikt en wikkelde het om mijn hand. ‘Ehh…Cedric zou jij er misschien een knoop in willen leggen dat kan ik nu niet echt.’
‘Tuurlijk kom maar dan leg ik er een knoop in… zou je je hand om willen draaien dan kan ik er bij.’ Cedric legde er heel voorzichtig een knoop in ik wist niet dat hij zo voorzichtig kon zijn en ik grinnikte een beetje in mij zelf.
‘Wat is er?’ Vroeg hij.
‘O nou ik wist niet dat jij zo voorzichtig kon zijn.’
‘Ik kan nog wel iets, maare ik ga maar terug naar hun ze zullen zich wel afvragen waar ik blijf, de leerraar bedoel ik ik zal wel zeggen dat je naar huis bent ga maar.’
‘Dank je Cedric.’ Natuurlijk in mijn woedde was de bel al lang gegaan, dom van me.

Citaat:

Ik liep naar de balie toe om me zelf af te melden. ‘Ehh… zou ik me mogen afmelden ik voel me namelijk niet goed.’
‘Tuurlijk… Naam , Klas?
‘Jamie Shanin en V3E.’
‘Beterschap.’ Zei de dikke balie juffrouw ze had een grote jampotjes bril op en kort blond haar met zwart grijze plukjes er tussendoor.
‘Doeg.’
‘Dag hoor en fiets voorzichtig.’
‘Zal ik doen.’
En ik fietste maar in rondjes door het park ik bleef rondjes fietsen. Ik wist niet wat ik anders moest doen en in huiswerk had ik geen zin. Na ongeveer anderhalf uur rond fietsen had ik geen zin meer en ging naar mijn huisje, ik gooide mijn tas op mijn bed en ging liggen. Ik viel in slaap in een rusteloze maar droomloze slaap.
Ik werd wakker er werd op de deur geklopt, ik liep nog een beetje slaap dronken naar de deur en vroeg wie daar was.
‘Cedric!’
Ik maakte de deur open en keek verbaast hij had zijn school tas mee en was op zijn fiets.
‘Ehh… hallo wat doe jij zo op eens hier het is 11 uur enne hoe weet jij dat ik hier woon?’
‘Haha na ten eerste ik kom je huiswerk ff brengen en ja het is nu al 10 over 11 en ik ja ik had je gevolgd om te zien waar ik het huiswerk moest afleveren…’ En hij glimlachte verlegen naar me.
‘Bedankt ehh… wil je misschien even binnen komen of ga je weer naar jou huis?’ En ik keek nogal dwaas naar de grond.
‘Ehh …ja gezellig.’ En hij kwam binnen gelopen en ik deed ze deur achter hem dicht.
‘Wil je wat drinken?, en sorry voor de rommel ik kon mijn Frans boek niet vinden vanochtend normaal is het hier altijd netjes.’
‘Ik ken jou en ik weet dat het normaal wel netjes is!, een glas water lijkt mij wel lekker, als je blieft.’
‘Wow ik heb jou nog nooit zo beleeft meegemaakt.’ En ik glimlachte breed naar hem terwijl ik heb een glas water gaf, en ik borg snel wat spullen op zo dat het al wat netter werd.
‘Ehh mag ik Wat vragen?’ Vroeg ik.
‘Ja natuurlijk zeg maar na ja eigenlijk vraag maar.’
‘Nou waarom blijf je toch bij Qnna enzo.´
´Om dat dat mijn opdracht is… ik moet hun helpen jou te arresteren en je te schaduwen… maar dat doe ik niet hoor!-hij zag mijn geschrokken gezicht toen hij dat zei- maar ja als ik die opdracht niet uit voer zal het gerapporteerd worden en dan ben ik ook niet bepaald blij, enne dat gevecht is ook gerapporteerd en ze zijn er niet zo blij mee, de raad.’
‘Ahh lekker dan ik had haar ook nooit moeten uitdagen maar ze vroeg er gewoon om!-ik voelde de boosheid al weer omhoog kruipen- en ze weet dat ik dat doe maar ik had niet verwacht dat ze daar achter die deur zou staan.’
‘Nee dat had ik eerlijk gezegd ook niet verwacht.’
‘Maar Cedric weet jij toevallig hoe het met mijn paardje gaat?’
‘Ja ik heb vorige week nog een brief gekregen het gaat goed met hem maar hij is niet te rijden hij is erg aan het protesteren, ik heb ook gezegd dat ze niet op hem mogen rijden.’
‘Dank je- en dat zei ik met echte dankbaarheid in mijn ogen en in mijn stem- maar wie zijn eigenlijk die andere meiden? Ik ken alleen Amnala en Tanasja maar wie zijn de anderen?’
‘Ten eerste het zijn de nieuwe beschermers… Aan Qnna is de gave van het licht geschonken en aan Amnala Water en aan Tanasja Aarde, En dan is er nog Natalia dat wat kleinere meisje met donker rood bijna zwart kort stekelig haar zij kreeg de gave van Lucht , En Schamai dat meisje dat kwa bouw en lengte wat op Qnna lijk ze heeft donker bruin stijl haar zij heeft de gave van Vuur gekregen…dat was het.’
‘Oké en jij en Rason?’
‘Ik niets en hij heeft het vermogen gekregen om de macht over draken te hebben.’
‘Jippie draken.’en ik begon te knarstanden.
‘Nog steeds niet je lieveling dieren hé?’
‘Ehh nee en ze behoren eigenlijk tot het soort reptielen.’
‘Sorry , maare ik ga maar eens het is al bijna kwart voor twaalf.’
‘Ohh haha joh maakt niets uit en oké.’ Ik stond op en liep al vast naar de deur toe. Cedric volgde me en pakte zijn vest. Ik hield de deur voor hem open en hij liep langs me en draaide zich om.
‘Doei , kom je morgen weer op school?’
‘Ja ik denk het wel.’
‘Oké.’ En hij draaide zich om en stapte op zijn fiets en reed weg maar zwaaide nog en ik zwaaide terug. Ik deed de deur weer dicht en pakte het huis werk dat hij op de tafel had gelegd en keek er in.
‘Ahh nee dit heb ik al honderd keer gedaan.’Kreunde ik. Maar ik begon het toch maar te maken. De minuten schenen voorbij te kruipen en uit eindelijk viel ik in slaap.
Ik droomde weer over de vast geketende zwaan maar deze keer schreeuwde zij uiteindelijk om hulp ze gebruikte mijn stem!
‘Help me.’ Verluisterde ze
‘Help me,’deze keer was het al harder
‘HELP ME! HELP ME HELP ME HELP ME!.’ Ze bleef het maar schreeuwen en ik kon er niet uit komen ik wilde helpen maar het lukte niet. Ik was zelf gevangen er kwam tralies voor mijn gezicht ik zag niets meer en de stem bleef om hulp roepen het werd zwart ik zag niets meer maar de stem bleef om hulp vragen.
‘Help me, Help me, Help me.’ De stem werd zwakker.

Citaat:

Een oude vriend.
De derde dag op school, weer een mislukte dag is was dood op door gister avond ik kon geen stap meer verzetten. Maar de mensen keken niet meer zo erg naar mij en dat vond ik toch wel fijn, mijn blauwe plek werd al meer maar het was nog wel gevoelig bij Qnna was het nog wel erg te zien. Ik liep het aardrijkskunde lokaal is en bij het naar binnen lopen kregen wel gekleurde kaartjes ik had een donker groene gekregen met een nummer 2 er op geschreven, Ik zocht naar een groepje van vier tafeltjes met een groen blaadje er op het groepje tafeltjes stond ongeveer in het midden van de klas en en zaten al 3 jongens, Marco zag ik en John en nog een jongen die ik nog niet kende hij was lang en slank hij had een spits gezicht met halflang blond haar dat zijn spitse gezicht een beetje bedekte.
‘Hallo, jullie hebben ook een donkergroen kaartje?’
‘Ja zeker.’ Zei de blonde jongen, die me bestudeerde, en lachte geheimzinnig.
‘Je kent me niet meer hé Jamie?’
‘Hé sorry?’ Vroeg ik.
‘Nee dus misschien herinner je dit ff denken hoor het was op een zondag en jij had ruzie met Rason toen ik aan kwam lopen en ik riep wat naar Rason, die toen om keek en ik gooide hem in de fontein.’
‘Nee dat meen je niet! Roël?! Echt ahh wat leuk om je weer te zien dat is lang geleden.’ En we omhelsde elkaar.
‘Joh waar heb je al die tijd gezeten wat ben je gegroeid en wat heb je met je haar gedaan?’
‘Ja na ja ik heb het geknipt, als ik nog een paarden staart had had je me dan nog herkend?’
‘Vast wel!, hoe is het met je merrie heeft ze een gezond veulen gekregen?’
‘Ja zeker het is een merrie veulen ze lijk precies op haar moeder en ze groeit als kool.’
‘Ehh sorry wij zijn er ook nog en wij spreken geen paards.’Zei John nog al beledigd.
‘Ohh sorry het spijt me.’Zei ik snel, maar wel wat beledigd door het woord paards.

‘Oké klas de nummers een en twee maken een paar en de nummer drie en vier, En dan worden er ruitjes blaadjes uitgedeeld en dan mogen jullie een doorsnede van de twee hoogste beren ter wereld tekenen dus ga maar zoeken.’

‘Ik heb nummer 2.’ Zei ik en ik keek in het rond ik hoopte dat ik bij Roël kwam ik wilde zo graag bij praten.
‘Ik heb nummer 1 gezellig Jamie kunnen we bij praten.’ Zei Roël en ik keek nog al dankbaar.
We zochten samen de bergen en we kwamen op de Mount Everest uit dat die het hoogste was en daarna de Chimborazo van af de zeespiegel gemeten.
We waren druk aan het tekenen toen Roël er op eens wat tussen door gooide.
‘En doet mijn broertje wel een beetje aardig tegen je?, ik heb het gehoord van het gevecht tot nu en van het arrestatie bevel enzo…trouwens je hebt een paar mooie klappen uit gedeeld zeg.’zei hij grijnzend.
‘Ehh dat vat ik maar op als een compliment, ehh oké vertelde hij het wel eerlijk… Rason bedoel ik.’
‘Dat denk ik wel want hij vind je nog steeds leuk ook na die klap die je hem gaf.’
‘Sorry hoor maar die verdiende hij…’
‘Ja hij moet ook niet zo opdringen maar hij heeft die opdracht ook maar gekregen hé en hij vind het vreselijk om het te doen.’
‘Hmm… En jij ?’
‘Nee ik ben hier om het in de gaten te houden nadat ik het gehoord had van het gevecht ben ik hier na toe gereisd voor de zeker heid.’
‘ahh…ik ben klaar jij ?’
‘Ja ik ook, maar wat is je plan ga je vluchten of ja…’
‘Ik weet het nog niet het is pas over ongeveer drie maanden dus ja ik zie wel, ik heb nog geen plan maar dat komt vast wel.’
‘Nog een vraagje hoor voor dat je vertrok riep je dat alles Qnna’s schuld was kan je me dat uitleggen?’
‘Nee na ja ik kan het wel maar dat wil ik niet en dat doe ik ook niet.’
‘Oké.’ Zei hij als laats.
‘Sorry, ik wil gewoon niet dat Rason het weet ik ik voel me er nogal rot over van wat er is gebeurd tussen Qnna en mij we waren altijd zulke goede vriendinnen maar het is overgewaaid en ze heeft nieuwe beschermers gevonden, dat was eerst mijn taak en daar baal ik van.’ Ik zat met mijn handen in mijn haren ik loog niet ik baalde er echt van.
‘Ja dat snap ik het zou jou taak worden…daarom ben ik hier ook om je op te vrolijken en om mijn broertje in toom te houden, hij heeft ruzie met Cedric trouwens…’
‘Hoezo om mijn op te vrolijken?, en waarover hebben ze dan ruzie?’
‘Dat zie je wel naar school, en dat weet ik niet of het zo handig is omdat te vertellen.’
‘Waarom zeg je het dan?’
‘Om je nieuwsgierig te maken.’
‘Nou dat lukt wel.’
Ondertussen werden onze blaadjes op gehaald.
‘Waar zijn de jongens eigenlijk nu?’
‘Ik weet niet ik hoorde dat ze niet op school zouden zijn de eerste 2 uur waarom weet ik niet.’
‘Oké daar kom ik straks snel genoeg achter.’ Verluisterde ik.
‘Doe geen gekke dingen hoor.’
En hij pakte zijn tas is de bel was gegaan. Ik liep de deur uit achter Roël aan haar de volgende verdiepen naar Duits waar ik dus totaal geen zin in had, de leraar die Duits gaf gaf eigenlijk geen Duits het enige waar hij over praatte waren beroemde Duitse films. En over een hamster die hij kwijt wilde, hij had hem al op zijn brommer mee genomen en ik de droger gestopt en nu zou hij hem nog een hele dag voor de ventilator proberen te zetten zijn kinderen mochten het niet weten het moest er uit zien als een natuurlijke dood, geweldig dacht ik ik verveelde me dood!. Maar toen klonk het woord waar ik me zo op verheugde.
‘Auf Wiedersehen.’
Yes en we mochten gaan. Ik liep de deur uit richting de kantine lekker eten of toch niet ik bleef verstijft in de rij staan daar kwamen Rason en Cedric binnen en Roël liep om hun af, ze schudden elkaar de hand en gingen aan een tafeltje zitten vlak bij mij. Ik haalde wat op en ik liep er langs om naar een leeg tafeltje te zoeken maar Roël riep al of ik er bij kwam zitten. Ik liep er al na toe.
‘Oké ja gezellig, ehh waar waren jullie?’ En ik keek naar Rason en Cedric.
‘Dat gaat je helemaal niets aan!’ Zei Rason heel bot en chagrijnig.
‘Zo met het verkeerde been uit bed gestapt!?’ Vroeg na ja ik zei het eigenlijk.
‘Ja dank zij hem!.’ En hij keek heel kwaad naar Roël zijn broer.
‘Wow waarom is het nu ineenkeer mijn schuld!?’
‘Ja jij moet haar zo nodig leuk vinden!’ EN hij keek nogal kwaad naar mij en ik dacht dat het beter was al ik maar zou gaan en ik stond dus stilletjes op en liep weg naar een andere lege tafel. Ik hoorde ze zelfs nog 3 tafels verder op ruziën wat was ik ook blij dat er twee jongens om mij ruziede en iedereen kon mee genieten… ik dacht echt bij me zelf als je blieft laat me weer bij Duits zitten!!! Waar hij over zijn hamster praatte. Ik had het niet door maar de meiden waren bij me komen zitten en ik had het nog niet door tot dat Qnna me uit mijn gedachte hielp.
‘Zo Jamie, had je het al gehoord van het bevel?’ vroeg ze op een achterdochtige toon, met opgeheven kin.
‘Hoezo wat is er met het bevel?’ Vroeg ik nieuwsgierig.
‘HA dat zou jij wel willen weten hé! Daar zul je snel genoeg achter komen!’
‘Moet je of zo nog een klap voor je kop om je wakker te schudden!’
‘ZO zo worden we brutaal ha waarom zou je al mijn vriendinnen zijn er en je weet wat ze nu kunnen.’ Zei zo zo arrogant dat ik er zo ontzettend kwaad werd dat ik mijn vuist al ophief.
‘Waarom zouden ze hun krachten gebruiken waar iedereen bij is?’vroeg ik met mijn kaken op elkaar.
‘Laat je vuistje maar zakken geloof me dat zullen ze doen voor mij.’Ze grijsde en ze hield haar kin weer opgeheven.
Ik draaide me op en beende me een weg door de scholieren naar de tafel van de jongens en ik stond kwaad aan de kop van de tafel.
‘Dat dat jullie dat deden stelletje onbeschofte ehh ehh ik o jongens wat zijn jullie toch een stelletje arrogante eikels als je wilt vechten zegt dat dan gewoon in plaats van met het bevel te kloten!’schreeuwde ik zo wat en er keken al veel mensen onze kant op.
‘Als jij dat wilt best!’Siste Rason.
‘Waarneer en waar!’siste ik tegen hem.
‘Ehh jongens doe dat nou niet.’zei Cedric aarzelend.
‘Bemoei je er niet mee zorg dat mijn uitrusting klaar is!’ Zei Rason met zijn kaken op elkaar tegen Cedric. Maar Roël keek alleen maar met zijn open mond toe terwijl zijn ogen ieder volgde.
‘Je zou geen domme dingen doen!’ Zei hij op eens.

Citaat:

‘Zo je hebt dus weer een tong…’Ik was niet in de stemming om aardig te doen, en dat speet me wel.
‘Sorry .’ zei ik nog al snel en ik liep naar Rason toe die druk aan het overleggen was ik had nog nooit echt naar hem gekeken waarschijnlijk omdat hij mij weinig interesseerden nu nog steeds trouwens, maar hij was ongeveer net zo groot als mij en had net kort maar ook geen half lang zwart haar en grijze kille ogen die mij niet echt aanstonden, en gespierd was hij ook niet echt daar had hij Cedric voor…
‘En weet je het al?’
‘Hmm straks na school net als de vorige keer?’Zei hij met een kille grijns.
‘Is goed op het zelfde veldje? , wapens?’ Vroeg ik met volgens mij een nog al uitdagende grijs eens kijken hoe hij om kon gaan met een wapen , ik zag zijn grijns al weg glijden en boos en onzeker worden maar ik wist dat hij geen nee kon zeggen.
‘Nou ok…’ hij kon niet uitpraten want zijn broer kwam er tussen door en duwde mij op zij.
‘Nee dat doet hij niet je weet dat hij daar niet mee omkan gaan!’
‘Daarom vroeg ik het ook.’ Zei ik nog al onschuldig.
‘Ah leuk geprobeerd net als vroeger?’
‘Ja net als vroeger, ho wacht we hebben geen paarden!, dus niet net als vroeger.’
‘O ja dan ben jij nog niet buiten geweest.’
‘Hé wat nu werd ik ontzetten nieuwsgierig en ik wilde naar buiten lopen maar de menigte was de dik en de bel ging… nu nog een paar uur tot dat ik wist hoe hij paarden naar hier had gekregen en of het wel paarden waren.

De uren kropen voor bij het duurde veel te lang en we hadden vandaag nog wel 40minuten rooster maar het leken er wel 80. En de bel ging nu nog 1 uurtje en er gingen al weer briefjes door de hele school zag ik toen ik naar het Muziek lokaal liep en er begonnen al jongens naar me te roepen en te schreeuwen. Zo te horen kwamen er weer een heleboel mensen. Mijn blauwe plek was nog niet weg of ik ging al weer een uitdaging aan wat een stommeling was ik zeg niet te geloven, waarom was ik nou zo’n driftkikker en wilde ik altijd alles op lossen met vechten, die vragen stelde ik aan me zelf. Muziek was deze les wel leuk we moesten een stukje op de piano spelen voor een cijfer en ik vond piano altijd al een leuk instrument ik had ook een paarjaartjes gespeeld maar dat was al weer zo’n 4jaar terug. Ik haalde gelukkig een voldoende een dikke voldoende Yes een 8-daar was ik blij mee. Naar dat iedereen zijn cijfer had gehoord mochten we al gaan voor de bel. Zo kon ik snel naar buiten gaan om te kijken en om me al vast om te kleden. Ik rende naar buiten maar ik zag niets behalve een paar leerlingen. Er streek een vogel neer een duif een post duif hij of zij bracht me een briefje.

Kom naar het veld en je zult zien…

Ik pakte mijn fiets en croste naar mijn huis kleedde me om nam mijn dolk mee en rende naar het veld en daar stond hij Roël met mijn paardje die helemaal door het lint ging, ik rende naar hem toe en riep zijn naam ‘OLIVIER!! RUSTIG MAAR!’ Hij keerde zijn oren naar me toe en dacht na maar sprong om en rende in volle galop naar me toe. Hij maakte een sliding stop voor me en ik omhelsde hem. Ik was ziels gelukkig.’ Ik stapte achter uit en keek hem in zijn ogen hij deed een stap voor mij achter uit en ik lied zijn ogen weer los. Ik keek naar de grond en vroeg hem of ik hem mocht rijden. Hij draaide zijn rug naar me toe en ging door zijn voorbenen voor me en ik stapte op. En daar gingen we in volle galop over het veld. Ik hoorde Roël naar me roepen dat ik rustig aan moest doen alle mensen kwamen er aan we moesten rustig gaan stappen om onze energie niet te verbruiken. Ik zag dat Estrique al gebracht werd een jonge merrie Olivier was net iets ouder. En ook steviger gebouwd Olivier was een zweet vos gekleurd paardje met lange blonde manen en staart. Breed maar toch slank gebouwd met ronde gangen. En Estrique was een hele slanke kastanjer bruine merrie met lange zwarte manen en staart wat hakerige gangen maar wel gestrekte gangen. Ze werd hele maal gek met al die mensen ik voelde Olivier al zijn spieren al aan spannen om te gaan helpen.
‘Olivier kan je haar kalmeren voor nu ff dan ga ik met Rason praten.’ Olivier liet het me weten door er na toe te galopperen. Ik sprong er halve wegen af naast Rason.
‘Zo ben je er klaar voor?, je paard word alleen een beetje gek je hebt haar toch geen haver gegeven hé?’
‘Hoezo?’
‘Jij hebt ook geen verstand van paarden hé het is een jong bezie dat heeft ze niet nodig en zeker niet nu ze heel ergens anders waar alles uit balans word gebracht, na ja stap maar op Olivier is haar nu aan het kalmeren.’
‘Ha of een paard dat kan.’ Fluisterde hij.
Nou geloof me dacht ik paarden kunnen meer dan dat de meeste denken. En ik vroeg Olivier te komen, en sprong op zijn rug en we reden nu en een rustig hand galopje om elkaar heen.
‘En beginnen!’ Riep Cedric.
Er galoppeerde om elkaar heen en we kamen dichter bij elkaar dit hadden we al zo vaak gedaan de dans van de vijand. Rason kwam nog dichter bij en sneed mij af en liet Estrique steigeren voor mij, ik zag dat hij er moeite mee had dus ik lied Olivier zijn gang gaan en hij draaide om zicht een en ik sprong van Olivier af en lied hem gaan, ik lied nu mijn grootste wapen gaan. Ik zag dat Rason Estrique ook omdraaide en haar lied gaan hij sprong van haar af en ze schoot naar Olivier toe, deze dans duurde niet zo lang als de vorige in Xynok, maar nu stonden we er alleen voor ik bedacht me alle truckjes die ik nog niet bij hem had uit geprobeerd en dat waren er maar weinig want ik had hem al zo te grazen genomen of zo veel verschillende manieren en ik zag dat hij er op voorbereid was, om toe te slaan en zich te verdedigen hij had zijn huiswerk dus gedaan en ik grijsde. Hij keek mij verbaast aan en hij liep pas voor pas naar mij toe en ik deed het zelfde ik keek naar mijn handen ik had er voor de zekerheid maar weer stukken stof omheen gewikkeld hij dat ook gedaan. Hij hief zijn vuist om en probeerde me in mijn zij de slaan maar ik draaide weg ik probeerde het zelfde maar hij deed mij na en ik hoorde de mensen joelen. Ik haalde uit naar zijn knie met mijn voet en raakte hem hij zakte door zijn been maar hij raakte me op mijn sleutelbeen waar een pijnscheut door heen ging. Ik werd nu nog kwader en hij ook zijn grijze ogen spoten vuur.
‘Waarom wil jij alles op lossen met vechten Jamie?’ Vroeg hij aan me charmant maar toch kwaad.
‘Ik weet het niet het is al uit mijn mond voor dat ik het zelf besef.’
‘Mooi dom…maar waarom stoppen we gewoon niet?’
‘Om dat ik nooit stop in een gevecht weet je nog?’
‘Ja heelaas wel ja, je weet dat ik daar niet zo’n fijne herinneringen aan heb.’
‘Ja en dat is daar nou zo leuk aan ik het jou blijven herinneren en dat maar het fantastisch.’
Rason kwam op me af en haalde een paarkeer snel achter elkaar uit en ik verdedigde me en sloeg terug maar hij was sneller geworden na de laatste keer en ontwijken het en draaide om me heen en stond achter me, ik bukte ik hoorde hem uithalen maar hij miste. En ik probeerde met mijn been uit te halen en ik raakte hem in zijn zij ik hoorde hem kreunen van de pijn, tot ik een klap tegen mij linker oor voelde het was een harde dreun en ik viel op de gronden ik rolde uit automatisme weg ik was bang dat hij mij nog een schop na zou geven. Maar dat deed hij niet want toen ik op probeerde te staan zag ik dat hij ook lag en op probeerde te staan hij zat op zijn knieën met zijn handen in zijn zij. Ik probeerde op te staan maar het duizelde me nog in mijn hoofd maar ik wilde niet als tweede eindigen, dat vertikte ik dat hoorde niet bij mij ik was nog nooit als tweede geëindigd en dat zou dus vandaag ook niet gebeuren. Ik stond op maar viel bijna weer ik hoorde de menigte joelen en sommige kwamen dichter bij is zag Cedric en Roël ook aan lopen maar Rason stond al weer op zijn benen en hielp mij maar stapte daarna weer naar achteren zo dat het gevecht hervat kon worden. Ik stond weer op mijn benen en alles was weer helden en deze keer wilde ik uithalen maar hij was me voor en hij raakte mij in mijn maag waarop mijn reactie was dat ik naar hem uit haalde en hem volop in zijn gezicht raakt. Het was over hij lag lang uit en kreunend, Cedric en Qnna kwamen al aan gerend. Ik draaide me half om en keek nog uit mijn ooghoeken naar Rason die probeerde op te staan, zo te zien was het toch nog niet aan het einde, Ik werd van achteren met een karate slag schuin in mijn hals geslagen, En toen viel ik neer ik had verloren daar dacht ik op het laatste moment aan en het laatste wat ik hoorde was gejoel.
En daar was de zwaan weer vast geketend en wel… schreeuwend om hulp en ik was weer loos, maar deze keer waren ook mijn armen vast geketend. En ik werd wakker uit de nachtmerrie.