ik heb heel lang getwijfeld, maar ik ga nu toch iets plaatsen.
ik vind het gewoon fijn om te dichten, en ik kan mijn emoties er goed in kwijt,
maar nu is de vraag, klinkt het ook ergens naar?
ik heb dit gedichtje gemaakt omdat veel mensen mij belachelijk maken omdat ik zoveel om mijn pony'tje geef.
Je mooie ogen,
donker als de nacht
laten voor mij de zon schijnen
juist als ik het niet verwacht.
Nooit wordt het geaccepteerd,
dat ik van jou hou
dat jij mijn kleintje bent,
maar wat moet ik nou zonder jou?
De keren dat jij me aan het lachen maakte,
een warm gevoel van binnen gaf,
zijn voor altijd in mijn hart gesloten,
en niemand pakt dat af.
wees een beetje lief voor me alsjeblieft

bij het plaatsen van dit topic kwam ik er pas achter dat ik geen titel voor mijn gedicht heb
daarom maar even zo, tot ik een goeie titel verzonnen heb.

