Geplaatst Ik ben melissa(13jr).
Ik heb verschillende gedichtjes geschreven (:
Sorry voor t groffe taalgebruik
Zouden jullie willen stemmen welke t beste is?
#1.
Voorbij zijn de jaren dat ik dacht dat wij vrienden waren.
Je was me keihard aan het afdanken,
Dus stop nou maar met janken...
Je hebt me gekloot en tegen me gelogen,
Dus droog die facking tranen in je ogen.
Ik heb genoeg van al jou streken,
Je hoeft niet meer bij mij te komen smeken...
Al die dingen die jij zei zijn nep
Dus hou je klep....
#2.
Huilend val ik ‘s nachts in slaap....
Misschien klinkt het vaag maar ik ben bang voor hetgene dat komen gaat...
Bang voor de problemen die weer komen gaan.. Ik kijk in een zwart gat...
Dat zwart gat gaat alleen weg als jij in mijn leven komt.... Jij hebt mijn hart sneller doen slaan maar je ziet me niet staan....
Ik begin opnieuw, een nieuwe start.....
Hopend dat ik jou vergeten ga en een gelukkig leven leiden kan...
#3.
Ik ben geen klein meisje meer wat alleen maar jankt als ze haar poedersuiker voelt...
Ik hou me voortaan sterk, huil alleen nog maar uit bij echte vriendinnen...
Gooi me problemen er maar bij een paar mensen uit...
Die mensen vertrouw ik en hun zijn er voor mij zoals ik er ook altijd voor hun ben...
Jij was daar ook 1 van tenminste ik dacht dat ik je kon vertrouwen...
Al die tijd was ik daar voor jou...
maar als ik het dan eens poedersuiker had moest je naar je tante of verzon je weer een smoes...
Steeds weer trapte ik er in iedere keer opnieuw....
Ik dacht echt dat we vriendinnen waren...
Vaak genoeg hadden we ruzie.. .
Ik was altijd degene die sorry kwam zeggen en me schuldig voelde...
Mijn ogen hebben teveel gezien...
Mijn gedachte moet teveel verwerken...
Wat jij mij aan hebt gedaan zal ik niet vergeten...
Dat litteken zal vervagen maar weggaan zal het niet doen...
Nou kom je smekend naar me toe...hopend dat ik je sorry aanvaardde...
Nou ben ik eens degene die je sorry niet accepteert...
Het is over...
#4.
De stilte heeft me in zijn macht, hoe hard ik ook probeer het lukt me niet...
Er komt geen woord uit, er is teveel verdriet....
Ik ga kapot, word hier helemaal gek....
Ik vraag me af: ben ik hier wel op de juiste plek???
In de grote stad krijg ik bijna geen lucht...
Het liefst sla ik dan op de vlucht...
Niemand die echt weet wat er in mij speelt...
Niemand die het nog wat scheelt...
Niemand die wat om mij geeft....
Niemand die echt voor mij leeft....
Tot ik jou tegen kwam....
Het enigste wat ik nu nog van je heb is een schram...
Een schram op mijn hart...
Het helpt niet, ik maak geen nieuwe start...
Voor altijd zal dit litteken blijven....
Dit gevoel kan ik niet omschrijven....
Het lukt gewoon niet...
Er is teveel verdriet....
De puntjes hoef je niet op te letten dat is een aanwensel van mij (:
Hou er wel rekening mee dat k nog maar 13 ben eh ;d
Tips en commentaar is ook welkom
