Geplaatst 
Ik hoop dat jullie de tijd hebben om alles te lezen Ik zag hier aantal gedichten langskomen en heb mijn oude gedicht gevonden.
In groep 8 gemaakt rond kerst.
Op mijn school heb ik (met een ander gedicht) ook de gedichten wedstrijd gewonnen (Dus van de hele school) wat mij heel blij maakte
Het gaat over mijn verongelukte verzorgpony (In Memoriam al toppic geopent> gesloten wegens dat het mijn verzorgpony was en geen eigen)
Die net voor kerst helaas is heengegaan.
Een 5 jarige shet van 95 cm genaamt Nemo
Helaas bij het loslopen vast komen te zitten en zichzelf laten stikken. In een paar minuten tijd was het gebeurd..Eigenaar was achter de stallen bezig en hoorde een klap en toen ze er heen rende was het al gebeurd...
Zij heeft mij 2 weken lang niets vertelt en toen ik na 2 weken weer ging (Was erg druk dus kon niet eerder) werd het mij door een ander vertelt.
Later heeft (waarschijnlijk) de ''verteller'' de eigenaar gebeld hoe en wat en diezelfde dag kreeg ik een sms van de eigenaar dat ze het erg moeilijk had en daarom niets had kunnen vertellen etc toch heeft dat mij ook erg hard geraakt .. Dat ik op school leuk met kerst spulletjes maken bezig was terwijl mijn verzorgpony verongelukt was..
Maar hier het gedicht
Hoop dat jullie het mooi vinden. Het is in groep 8 gemaakt toen ik het de klas had vertelt mocht ik gaan schrijven vn de lerares Nemo
Nemo mijn kleine stoere pony wat deed je nou?
Je weet toch dat ik van je hou?
Waarom bleef je nou met je halster vast haken?
Ik wil je nog niet kwijt raken.
Vooral nu bij deze tijd.
Waarom moet het kerst nou zijn dat ons scheid?
Kerst moest toch vreugde geven?
Ho moet ik nu alleen door leven?
Waar je bent? Waarom je ging? Had je pijn?
Vele vragen waar geen antwoorden op zijn.
Nu ben je er niet meer.
Ik voel elke keer mijn tranen en verdriet weer.
Mezelf de schuld geven is het makkelijkste dat er is.
Dat is mijn manier dat ik kan zeggen dat ik je heel erg mis.
Als ik er nou maar eerder was geweest
Was deze stilte...pijn en verdriet er niet geweest
Dan had ik geen schuld of verdriet.
Maar ik was te laat of toch niet ?
Nee je leeft nog wel ja in mijn hart en in mijn dromen.
Als ik overlijd zal ik ook bij jou komen .
Dan zijn we voor eeuwig met zijn 2.
Samen met vleugeltjes met Gabriël mee.
Dag lieve stoere Nemo rust in vrede zonder pijn.
Voor mij zul je altijd dezelfde zijn.
Haha zit nu ik het weer hebt getypt toch een traantje weg te pikken
Jullie zien dat een x er iets met Gabriël staat.
Zelf ben ik niet echt Christelijk maar ik heb heel veel met kerst (Niet om de kerstman met kadotjes hoor :p
) en met de Engel Gabriël Dus vandaar
Over godsdienst hoef ik nou geen discussie over wel of niet gelovig zijn want daar is dit toppic niet voor
