Geplaatst Al een tijde dit liggen en plaats hem toch maar eens met de vraag wat jullie er van vinden.
Graag opbouwend commentaar
Citaat:Al badend in het zweet graai ik na mijn bedlamp, waar is die verdomde aan en uit knop nou toch....
Wel 2 keer ga ik het snoer langs maar vind hem niet.
En nog een keer ga ik het snoer langs, drie maal is scheepsrecht denk ik sarcastisch. De lamp verlicht gelijk een groot deel van de kamer. Met geknepen ogen van het licht bestudeer ik alles om mij heen. Al vrij snel kan ik fatsoenlijk kijken en realiseer ik mij dat mijn pyjama vastgeplakt zit aan mijn lichaam , als plakband op een stuk papier. Iets achtervolgde mij, ik heb gerend en gegild, zo hart gegild. In een reflex vliegen mijn handen naar mijn keel, er was pijn zoveel pijn en bloed. angstvallig bestudeer ik mijn handen. Handen trillende handen waar alleen zweet aan zit.
Ik rol me op mijn zij, als iets mij achtervolgde kan dat nog wel eens onder mijn bed zitten. Met mijn warme lichaam ga ik op de rand van mij bed liggen en laat mijn hoofd langzaam zakken, totdat ik bijna bij de rand ben om onder mijn bed te kunnen kijken.
Ik sluit mijn ogen en haal een keer flink diep adem.
1 , 2 ,3 en dan niks. Ik ben niet achtervolgd? , hoe kan nou dan toch...
Voorzichtig stap ik mijn bed uit en loop de gang op.
Al zoekend na de lichtknop wennen mijn ogen aan de donkere gang en ook hier zie ik niks.
Zodra het licht aan is , stap ik de trap op.
rustig en alles onderzoeken loop ik trede voor trede na beneden.
Zo snel als de bliksem sta ik stokstijf stil. mijn adem stokt , en ik probeer mijn hartslag onder controle te krijgen.
Iets bespioneerd mij ik voel het , het volgt mij alweer.
Het geluid alsof het dichterbij komt , die kou die zoveel warmer word , maar het kippenvel dat op mijn armen blijft staan.
Het zwart voor mijn ogen wat niet meer veranderd.
Ik ben nu wel heel benieuwd wat er eigenlijk aan de hand was, dat onduidelijke eind heb je goed goed gedaan. Past goed bij de sfeer van verwarring/onduidelijkheid.