Hallo Bokkers,
Ik ben alweer een hele tijd stukjes aan het schrijven. Grotendeels om het gewoon van mijn hart af te krijgen maar ook omdat ik er veel mensen in mijn omgeving mee kan helpen. Als jullie nog tips hebben.. ze zijn heel erg welkom!
Liegen
Wat is erger? Liegen om je beter te laten voelen of de waarheid te horen krijgen?
Persoonlijk ben ik voor de waarheid. Een gruwelijke hekel heb ik aan liegen. Zelfs een leugentje om bestwil is iets wat twijfels oproept. Liegen is een teken van onmacht..
Dat is een algemeen feit. Maar eigenlijk is dat heel licht en zwak uit gedrukt.
Liegen is voornamelijk het stukje van afstoten van geliefde mensen om je heen, omdat je denkt dat ze de waarheid niet aankunnen. De mensen die de leugens aan moeten horen zijn in dit geheel de mensen die worden weg geduwd. Meestal worden ze bewust weg geduwd van het persoon waar je dichtbij bij staat en veel om geeft.
Daarmee bedoel ik, het gemak en de stem loze berichten die verstuurd worden. De tijd die tussen het ontvangen van een bericht en het terug krijgen van een bericht maken het feest vooral nog groter. Wat ik hiermee wil zeggen is dat de tijd waarin even een belletje werd gedaan om te vragen hoe het was en hoe de dag was geweest, totaal verdwenen is.
Als je tegenwoordig belt, denken mensen dat er iets aan de hand is. Er word niet meer gedacht aan even elkaar stem horen. In sommige gevallen het verlangen naar de stem die door de telefoon klinkt. Dat is namelijk ouderwets voor de jeugd van tegenwoordig. Ik weet voor de volle 100% zeker dat er vroeger minder gelogen werd. Minder gelogen werd over waar iemand was, wat iemand deed en hoe relaties in elkaar zaten. Dit puur omdat je geen tijd had om de leugen voor te bereiden en hem over te denken. Toen der tijd had je geen sms, msn, ping, mail of iets dergelijks. Je had de telefoon en sprak iemand of zag iemand recht voor je staan.
Toen werd de waarheid misschien een tikkeltje verdraaid, maar ik zeker dat toen het liegen drastisch lager lag. Probeer maar is, om iemand recht voor ze neus een leugen te vertellen die tussen de 2 en 5 seconde bedacht en doordacht moet zijn. Lastig hoor
Tegenwoordig is de situatie totaal anders. Zo is er het gemak van de computer, van het internet waar iedereen de hele dag achter hangt en waar heel veel feitjes, gewoontes en gedachtes van mensen op te vinden zijn. Zo ook die van mij, dat geef ik eerlijk toe. Ik gooi me gedachte op internet, want ik denk dat sommige mensen lering uit de paasei kunnen halen.
Maar om even op het internet terug te komen. De dingen die mensen doen zij heel simpel terug te vinden op internet. Heerlijk eigenlijk! Want als je vermoed dat je voorgelogen word kan je gewoon even kijken of je gevoel klopt met de bevindingen op internet. Natuurlijk is dit geen eerlijke situatie. Maar als je gevoel zegt dat de voor je geschetste situatie niet klopt. Dan gaat iedereen automatisch zoeken naar mensen die je niet vertrouwd rondom het desbetreffende persoon. Iets wat tegenwoordig in nog geen 10minuten gebeurd is. Ik geef toe, het is achterbaks. Maar soms als je eenmaal die stap gemaakt heb om voor jezelf te gaan de detective te gaan uithangen. Voelt het als waardering voor hetgeen waar je je twijfels bij had. Je bent onbewust voor jezelf opgekomen. Op misschien een achterbakse en jaloerse manier. Maar je hebt ieder geval gedaan wat je gevoel zei. Je bent op zoek gegaan naar punten die niet kloppen en deze kan je verbinden met de punten die je op internet vind. Het is voor jezelf een stuk van de puzzel die opgelost is. Een stuk dat je zelf gelegd heb om op je gevoel af te gaan.
Uit ervaring kan ik zeggen dat het verschrikkelijk is om op zo'n manier je gevoel achterna te gaan. Maar uit dezelfde ervaring kan ik zeggen dat 3maal toch echt scheepsrecht is en je eigen gevoel klopt. Het enige is wat je moet doen als je eenmaal het puzzelstukje in handen heb, is wachten tot je de waarheid hoort. Wachten totdat je het stukje wat je gevoel en gedachte bezit kan toeleggen op de puzzel.
Ik zelf weet dat ik af en toe foute gedachte heb. Dat ik teveel op me gevoel af ga. Dat m'n gevoel soms de woorden van andere mensen keihard naar beneden haalt, ze verpletterd en uiteindelijk verdwijnen ze in het gevoel wat ik heb.
Misschien wel een gevoel dat ik ontwikkeld heb in de loop van de jaren. Een gevoel dat gekenmerkt is door ervaringen en pijnlijke momenten uit het verleden. Een soort zelfbescherming, om als er vermoed wordt dat er iets niet klopt, je gram te halen en te kunnen zeggen zie je wel. M'n gevoel heeft gelijk.
Het enige wat ik eigenlijk wou zeggen was dat liegen het zwakste is wat een mens kan doen. Je verlaagd je zo erg dat de persoon die jouw vertrouwde en de persoon die om je geeft, je niet meer zou kunnen aan kijken. Omdat leven in een leugen veel meer pijn doet om daar achter te komen dan onmiddellijk gekleineerd te worden door de waarheid! Het vertrouwen wordt verdient met vele daden, maar kan met één daad verloren gaan.
Dus kom op, vertel me de waarheid! Vertel me waar ik aan toe ben. Dan kunnen we verder, samen verder, verder waar we gebleven waren.