Het was even lastig, maar ik ben opnieuw begonnen met schrijven. Na een lange pauze van 2 jaar, heb ik mijn hobby opnieuw opgepakt. Na het eten begonnen, en voor mijn gevoel een half uur later zeer geschrokken van de verstreken tijd, 2 uur! Ik ben zeer benieuwd naar jullie mening, en of jullie spelfouten kunnen ontdekken. 
Citaat:
Verklarende woordenlijst:
Chayton – Valk, vogel.
Tse – Steen, Rots
Dibe – Schaap, veelgebruikt woord door Catori, die het gebruikte als scheldwoord.
Nigan – Voorop
Xela – Mijn huis in de bergen
Jolon – Valei van de dode eiken, veelgebruikt scheldwoord door Tse
Doba – Geen oorlog
Catori – Moed, Energie
Gedachtelood liet ik mijn vinger over de aalstreep van Chayton glijden. Chayton zelf leek ver in dromenland. “En, wat denk je ervan?” Vroeg mijn 2 jaar oudere broer Tse. Onverschillig haalde ik mijn schouders op, wetend dat Tse daar een hekel aan had. “Ik weet het niet, wij tweeën, helemaal alleen in de woestijn?” Ik schudde mijn hoofd, het idee was alles behalve aantrekkelijk. Het idee alleen al aan een trektocht deed mij rillen. Ik draaide me om en ondekte de teleurgestelde blik is Tse’s ogen. Het haalde mij niet over. “Nee, ik ga geen trektocht van dagen lang houden, in deze hitte.” Ik keek Tse wijfelend aan, wachtend op zijn antwoord. Zijn teleurstelling vloeide over in onverschilligheid, waarna hij zich omkeerde, en richting de oude boerderij liep. Met een knagend schuldgevoel hervatte ik de borstelbewegingen op Chayton’s valkkleurige vacht. Deze voelde dat mijn gedachten niet bij mijn handelingen waren, waarop hij besloot om de emmer, gevuld met kostbaar water, om te duwen. “Hè, dibe!” Ik vloog op de emmer af. Te laat. Met murmelende geluiden greep ik de emmer weg, en plante hem ergens ver weg van Chayton in het mulle zand. Ik had weinig zin meer in de borstelbeurt, dus leide ik Chayton naar de grote ovaalvormige paddock. Eenmaal gearriveerd liet het ondankbare dier zich direct in het zand zakken. “Dibe.” Mopperde ik, terwijl ik me omdraaide. Tijdens mijn zoektocht naar nieuw, vers water liep ik mijn vader Nigan tegen het lijf, deze was duidelijk geërgert. “Nigan,” zei ik lichtelijk verrast na de botsing, “De put is droog, Chayton heeft zijn water omgegooid, ik kan nergens meer nieuw water vinden.” Ik drong niet tot hem door. Nigan liep zonder antwoord door. Verdwaast vervolgde ik mijn zoektocht, om vervolgens tot de ontdekking te komen dat er écht geen water was. Een lichtelijk zorgelijk gevoel kroop naar binnen. Ik besloot mijn broers voorbeeld te volgen, en liep richting de oude boerderij, die de naam ‘Xela’ droeg. De hoop dat er water uit de kraan zou komen vervloog direct toen ik de knop omdraaide. De hoeveelheid water in de emmer was net genoeg voor één glas water. Een schuldgevoel daagde weer op, wetend dat dit ons laatste water was, nu licht golvend in een vieze emmer, nog net goed voor de paarden. Mijn broer stormde bij het horen van de kraan de keuken binnen. “Jolon!” Scheldde hij toen hij het water zag in de emmer. Met een wit wegetrokken gezicht probeerde ik de emmer uit zijn gezichtsveld te houden. “H-het spijt me!” hakkelde ik, wetend dat dit helemaal geen zin had. Mijn moeder had intussen ook de onrust gehoord, en was met haar kalme gedrag direct naar mijn broer gekomen, die rood aanliep. “Doba, rustig aan... Ze wreef even door Tse’s haar, en pakte daarna de emmer van mij over. Ze wierp even een blik naar mijn gezicht waarna ze naar mijn broer gebaarde dat hij naar boven moest gaan. “Luister Catori, we hebben tekort aan water, elke druppel dat verspilt wordt, is een dag dichter bij de ondergang. De complete stad en omgeving ligt zonder water. Dit was het laatste.” De woorden van mijn moeder waren direct, en lieten mij de realiteit zien. Ik slikte. “En nu?” Ik durfde het nauwelijks te vragen.
Geplaatst 
