Vanochtend kreeg ik te horen dat mijn allerliefste opa plotseling overleden was. Hij was wel ziek, maar hij was juist weer aan de beterende hand. Niemand had het verwacht. Door al deze gebeurtenissen, besloot ik een gedicht te gaan schrijven voor het gedichtentopic, waar heel toevallig het onderwerp macht was, en ik me helemaal machteloos voelde. Dus zo is dit gedicht eruit 'gerold'. Ik wilde het toch even met jullie delen.
Machteloos
Moet ik toekijken,
Het laten gebeuren.
Kon ik maar terug in de tijd
maar een keertje,
Gewoon heel even.
Om nog even bij je te zijn
je zeggen hoeveel ik van je houd,
en dat ik je niet vergeten zal.
Maar machteloos
sta ik hier naast je vol verdriet,
en raak ik je koude hand aan,
die eens zo vertrouwd was.
Machteloos.