Een lief klein meisje,
een lach van oor tot oor,
zing met heldere stem,
liedjes, de hele dag door.

Haar blauwe ogen stralen,
haar blonde haren in de wind,
energie voor 10,
wat een heerlijk kind!

Iedereen vindt haar aardig,
ze kent geen pijn en haat,
en elke dag opnieuw,
met haar glimlach over straat.

Het is mijn fotoalbum,
waar ik zo graag naar staar,
want op alle foto's,
zie ik haar.

Ze is nu veel ouder,
en veranderd bovendien,
waardoor het moeilijk is,
om deze foto's terug te zien.

Ze verlangt zo naar vroeger,
nu doet alles pijn,
en het enige wat zij wil,
is net zo als vroeger zijn!

Ik ben benieuwd wat jullie van deze vinden,
mijn lerares Nederlands vond hem mooi alleen moest ik letten op het ik/zij ofzo.