Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-03-10 14:50

[VER] Ongeluk

Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-10 14:50

“Ongeluk”

“Beep beep!” Verschrikt open ik m’n ogen, terwijl ik knipper met m’n ogen om het felle licht te weren kijk ik om me heen. Het enige wat ik zie zijn witte muren en allerlei apparaten die zachtjes piepen. Slaperig draai ik mijn hoofd naar links en zie een vrouw slapend in een stoel zitten die er uitgeput uit ziet. Ze komt me bekend voor, maar ik kan me niet herinneren waarvan.
Terwijl ik zo om me heen kijk voel ik hoe mijn hoofd verschrikkelijk bonkt. Het lijkt alsof ik eeuwen geslapen heb en nu net wakker ben. Onder tussen zie ik naast het bed waar ik me bevind een kranten artikel liggen met een foto van een meisje wat mij ook erg bekend voor komt. Ze glimlacht naar me en ze heeft bruine ogen en zwarte krullen, naast haar staat hond afgebeeld waar haar hand rust. “17 jarige scholier aangereden op A7.” Is de titel van het artikel. Terwijl ik ondertussen probeer te gaan zitten hoor ik zachtjes een stem. ‘Iris? Je bent wakker!’ ik kijk naar de persoon die net nog in de stoel zat, ze heeft tranen over haar wangen lopen. Ik probeer te antwoorden maar krijg niks uit mijn mond. Het voelt alsof mijn keel dichtgeknepen wordt. Terwijl ik angstig probeer duidelijk te maken dat ik nauwelijks kan ademen zie ik hoe de vrouw de gang op rent en om hulp roept.
Na voor het lijkt uren open ik m’n ogen met nog vers in het geheugen wat er gebeurd was, ik zag mannen in witte jassen op me afstormen en voor ik het wist werd alles zwart. Nu voel ik me klaar wakker ik ga rechtop zitten, wat me ditmaal zonder veel moeite afgaat. Terwijl ik zit zie ik dezelfde vrouw opstaan en ik hoor haar zeggen dat ik rustig moet gaan liggen, maar dit wil ik niet. Ik wil weten wat ik hier doe. En sterker nog, weten wie ik ben! ‘Wie ben ik?’ mompel ik moeizaam terwijl de vrouw me gebaart te gaan liggen. ‘Sst Iris mama is bij je het komt allemaal goed.’ Fluistert ze zachtjes in m’n oor. Verschrikt begin ik te huilen. Ik realiseer me dat ik helemaal niet weet wie ik ben. Mijn naam is dus Iris, maar verder weet ik niks, niet waar ik woon, dat die vrouw mijn moeder is, helemaal niks! Ondertussen loopt er een man in lange jas binnen die mij vragen begint te stellen. En terwijl ik m’n tranen in bedwang probeer te houden vertelt de man, een arts, mij dat ik last heb van geheugen verlies heb, maar dat alles goed komt op den duur. Hij vertelt dat ik een ongeluk heb gehad en 2 weken in coma heb gelegen. Het is een wonder dat ik het heb overleefd zeggen de artsen. Ik bleek helemaal klem te hebben gezeten en dankzij een oplettende bestuurder hebben ze mij en mijn vriendin gevonden. Zij bleek op slag dood, en ik leef wonderbaarlijk genoeg nog.

Inmiddels zijn we 4 weken verder. Ik mag eindelijk naar huis. Ik weet nog steeds niet veel. Al mijn vrienden zijn langs geweest. Ik heb duizend kaarten hangen hier op de kamer, alleen heb ik geen idee wie de personen achter de kaarten zijn. Alles tijdens en voor het ongeluk is nog steeds verschrikkelijk wazig. En nu zit ik hier samen met een vriendin van mij, ze heet Lisa en heeft me inmiddels zoveel mogelijk verteld. Lisa ik en Marijke waren blijkbaar beste vriendinnen en Marijke zat samen met mij in de auto toen het gebeurde. Ze vertelde dat iedereen mij mist op school en dat ze hoopt dat ik snel weer op school ben.
‘Schiet op, dan kun je eindelijk Bowie weer zien!’ hoor ik Lisa roepen terwijl ze al mijn kaarten in een tas propt. Bij het horen van die naam krijg ik een warm gevoel, ik kan het niet helemaal plaatsen maar het voelt wel heel vertrouwd.
Eenmaal in de auto praat Lisa aan één stuk door, mijn moeder vertelde me al dat ze dit altijd doet als ze zenuwachtig is. Ik kijk voor me uit en na een kilometer of tien is het stil in de auto ik kijk naar buiten en zie hoe de vangrail beschadigt is en zie verschillende bloemen liggen. Terwijl ik nog net op een hectometer paaltje A7 zie staan zie ik in gedachten een meisje naast me zitten in een auto en een beest de weg overschieten. Ik hoor haar schreeuwen en zie hoe we in volle vaart de vangrail raken. Net zo snel als de gedachte kwam is hij weer weg. ‘Hier is het gebeurt he?’ vraag ik terwijl ik het antwoord wel weet. Ik zie hoe Lisa voorzichtig knikt en mijn moeder tranen in haar ogen krijgt.
Na 10 minuten rijden komen we na stille rit bij mijn “huis” aan, ik loop naar buiten en neem de omgeving goed in me op. Terwijl alles me totaal onbekend is loop ik naar binnen ik zie een man en een jongen van een jaar of 7 zitten aan een tafel. Ze kijken me blij aan, toch voel ik me niet op m’n gemak. Zachtjes loop ik er naar toe en kijk ze wantrouwend aan. Zachtjes zeg ik hoi en stel ik me voor. En terwijl ik dit doe hoor ik iets op me af rennen en voor ik het weet lig ik op de grond. Een natte tong likt mij gezicht. Terwijl ik het “ding” van me afduw en het eens grondig wil bekijken zie ik pas wie het is. ‘Bowie?’ mompel ik zachtjes, ik zie de reactie van de hond en ik begin te huilen. Opeens kom alles terug ik herinner mijn ouders, mijn broertje en ik herinner het plezier dat ik altijd had met Marijke en Lisa.

Dit lever ik dus in voor school.
Wat vinden jullie ervan?

**Geplaatst**: 23-03-10 14:56

Geplaatst: 23-03-10 14:56

Citaat:
Ik realiseer me dat ik helemaal niet weet wie ik ben. Mijn naam is dus Iris, maar verder weet ik niks, niet waar ik woon, dat die vrouw mijn moeder is, helemaal niks!

Dit zinnetje vind ik heel jammer. Het was al duidelijk dat ze niet wist wie ze was e.d., maar zo'n zinnetje maakt het te... letterlijk.

Verder vind ik het wel een mooi verhaal.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-03-10 14:57

Re: [VER] Ongeluk

Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-10 14:57

Oke heel erg bedankt ik schrijf dus echt helemaal nooit. dus even poging gedaan maar nu ik hem zo lees snap ik inderdaad wat je bedoelt.

**Geplaatst**: 23-03-10 18:28

Re: [VER] Ongeluk

Geplaatst: 23-03-10 18:28

ik vind het een leuk verhaal , alleen het had nog langer door kunnen gaan. het is in het begin best uitgebreid en dan is het opeens *boem*klap* klaar verhaal. je had het denk ik beter gelijdelijk terug kunnen laten komen ( het geheugen bedoel ik he

)

verder wel heel erg mooi!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-03-10 17:52

Re: [VER] Ongeluk

Geplaatst door de TopicStarter : 24-03-10 17:52

Klopt maar ik mocht maar een verhaal van een A4'tje schrijven dus helaas...

Nomineer dit bericht ×