Bokt.nl

arian_wolf schreef:

Soms loop je jezelf voorbij
help je andere, zet je jezelf in de laatste rij
Pas als er niemand in die rij staat
Ben je op jezelf aangewezen
en ga je een andere wereld bezoeken, door een boek lezen

Je bent over mijn muur heen geklommen
En hebt mijn vertrouwen overwonnen
dat bewijst maar wat voor een moedige, sterke vrouw jij bent
daarom is het zonde dat je soms voor jezelf weg rent

Soms wil je vluchten en alles achterlatend
Je hoofd zit vol, want wat kan je anders doen dan vluchten,
blindelings jezelf voorbij rennen,
voorkomen dat je verdrinkt
in jezelf,

Vluchten is geen optie, weg rennen van de schaduw van het leven
vluchten, een optie die uit angst is voortgedreven
even helemaal niks moeten, niks meer doen
vrij in je hoofd, waarin je geloofd
even rust te kunnen hebben

Niets is minder waar
niet veel later komt het terug
Dat gene waarvoor je hebt gevlucht
en sta je weer in de ijzige buitenlucht

Je probeert weg te rennen uit deze sleur
Voorzichtig open je uiteindelijk een deur
Twijfelend over je keuzes die je hebt gemaakt
Wat staat er allemaal nog te gebeuren
Op dit plein met al die deuren.

ik wens je veel tijd, niet hoeven te haasten, te vliegen, te rennen,
maar tijd om je naaste te leren kennen.
Tijd voor ontspanning, tijd en oog voor de natuur
Misschien wel foto’s van een schitterend haardvuur

Een ding is zeker, want je hebt
een deur geopend
een stap gezet
niet gevlucht
en doorgezet.

heb dit gedicht een beetje in elkaar geflanst, wil hem voor iemand maken... maar stuurde hem net naar iemand die hem een beetje appart vond..

Heeft iemand tips en wat vind je ervan..? als er spelfouten inzitten hoor ik dat ook graag