Geplaatst Het floepte er zo achter elkaar uit en was fijn het op papier te zetten.
Al met al een mooi gedicht vind ikzelf, mijn moeder (en ook ik) hadden tranen in de ogen toen ik het voorlas aan der
Plots en heel onverwacht,
Sta je met een klein meisje van 4 op straat, wie had dat gedacht.
Hectisch, druk en van slag,
Pakken we onze spulletjes en zeggen we ons hondje gedag..
Noodgedwongen weer bij moeders thuis,
Voor de komende tijd geen kans meer op een eigen huis.
Gelukkig bestaan zulke mensen nog,
Geen gelieg maar open armen.. geen bedrog.
Aanpassen is het goede woord,
Maar gelukkig gaat het ons goed af en niemand die zich aan ons stoort.
Dagen van drukte en ellende vliegen voorbij,
Is dit dan het leven voor mij?
Puur op adrelanine wordt gezwoegd en spullen uitgepakt,
Tot de adrenaline op is en je echt door de grond zakt.
Deze naklap kwam al snel,
Maar dat is toch niet raar, of wel?
Er wordt aan je getrokken, met je gevoel gespeeld,
De wonden die er zijn kunnen niet worden geheeld.
Voor de littekens hun weg gaan,
Zijn de nieuwe wonden al ontstaan.
Tijd voor een nieuw begin,
Niet het begin van een nieuw einde, dat heeft geen zin.
We maken er wat van, al is het alleen voor de kleine meid,
Die hoort te genieten van alles in haar leventje, ook een stukje vrijheid.
Het is maar goed dat zij er is in mijn leven,
Ik heb iemand om voor te leven en ze heeft me zoveel goeds gegeven.
Haar glimlach, haar traan,
Haar hele bestaan.
Zij is het allesbelangrijkst voor mij,
Zonder haar is er geen wij.
Wij gaan ervoor,
Vervolgen onze weg op deze manier en gaan door.
Mensen oordelen snel,
Maar weten ze alles wel?
Achter de gesloten deuren gebeurt er zo veel meer,
Meer dan de mensen eigenlijk weten, keer op keer.
Iemand is makkelijk te manipuleren en in het kwade daglicht te stellen,
Helaas kun je je dan niet verdedigen en de waarheid vertellen.
Geluisterd wordt er niet,
Maar er wordt ook niet gekeken naar wat het met je doet, al dat verdriet.
Het is tijd om me te sluiten voor dit alles en iedereen,
Gelukkig sta ik niet alleen.
Genoeg mensen die mij wel kennen zoals ik ben,
Perfect ben ik niet, maar volgens mij niemand die ik ken?
Fouten zijn er om gemaakt te worden en van te leren,
Alles wat gezegd en gedaan wordt kan mij niet meer deren.
Waar je niet dood aan gaat kom je sterker uit,
Vandaar dat ik sta achter mijn besluit.
Ik kan zo uren doorgaan, maar heeft dat zin,
Ik heb mijn punt gemaakt, hopelijk zien mensen dat in.
Dit geschreven stuk komt recht uit mijn hart.....
