Geplaatst 
Ik heb een tijdje geleden een gedichtje geschreven voor mijn opa. Hij is 70 jaar geworden. Het is een beetje een raar verhaal en weten niet precies hoe het gelopen is.
Het kwam er op neer dat hij gestoken is door een wesp en daar azijn op wou doen, is dat boven gaan halen neergestort met hartaanval. Mijn oma is na een tijdje nadat ze de klap hoorde pas gaan kijken want er viel wel vaker iets boven als hij aan het rommelen was. Toen zag ze hem dus liggen en gelijk omgedraaid (lag met hoofd op de grond) en met hoofd zo dat hij kon ademen. Daarna z.s.m. naar beneden gegaan (wat ik heel wonderlijk vind van iemand die slecht ter been is en zeer slechte longen) en 112 gebeld. Wij zaten op dat moment dat het gebeurde in Frankrijk en zijn diezelfde avond naar huis gereden, we wouden daar immers niet zitten als onze opa/vader in het ziekenhuis lag. We hebben ongeveer 3 a 4 dagen in het ziekenhuis bij hem gezeten en hij is nog gekoeld geweest. Een paar dagen later is hij in het ziekenhuis overleden (wij hadden de keuze gemaakt, hij had een kleine kans er goed uit te komen en zijn hersenen waren zodanig beschadigd dat er weinig aan te doen was), heb die hele zaterdag van 11 tot 11 in het ziekenhuis doorgebracht bij mijn opa op hoop dat ie nog wakker zou worden. Het is gebeurd op 8-8-09 om tien voor 8 een datum om nooit te vergeten. Zijn hart heeft ruim anderhalf uur liggen knokken, dat bewijst maar weer even hoe een sterke vent het ook was, hij had nooit wat.
Tijd terug ook auto-ongeluk gehad op de snelweg -> gebroken been, overleeft ie dat en word ie geveld door een wesp..
Edit: er heeft ook een autopsie plaats gevonden maar daar kwam niets uit helaas.
Raar verhaal meer informatie kun je vragen via pb/pm maar hier komt dan mijn gedicht;
Ik ben altijd gek op je geweest, en Ben..
Nu je hier niet meer bent, zal ik de tijd moeten nemen om alle mooie herinneringen te vereeuwigen en bij me te dragen.
Alle dingen die wij ooit samen gedaan hebben, tot op onze laatste dag hier op aarde..
Je was op, je zou nooit meer dezelfde zijn.
Je eeuwige vechten, je eeuwige lust en zo sterk als een beer.
Want je weet, afscheid nemen bestaat niet.
Één ding moet je weten, ik zal je nooit vergeten, hoe jij er altijd voor me was.
Ik als jouw enige kleindochter, jij mijn opa. En dat zal voor altijd zo blijven.
