Geplaatst Waar blijft de tijd
het is alweer 3 jaar geleden
dat jij onverwacht
van deze aardbol bent gegleden
ons verbijsterend achter liet
zo onwerkelijk en verdrietig
wat voelde ik me klein
zo verschrikkelijk nietig
het is alsof ik je gisteren nog zag
je lieve ogen
je vertederende lach
wat een gemis mijn lieve schat
ik zou willen dat ik kon toveren
en dat je hier heel dicht naast me zat
maar die gedachten is schone schijn
je afwezigheid
doet nog steeds pijn
maar de mooie herinneringen aan jou
blijven bestaan
je zit verankerd in mijn hart
omdat ik zielsveel van je hou
