Hi bokkers,
Ik ben al 17 jaar (dus sinds haar geboorte) bevriend met me beste vriendin.
We zijn samen opgegroeid, we hebben tegenover elkaar gewoond.
We kennen elkaar zoals geen ander ons kent.
Af en toe was het contact iets minder, en dan weer heel veel.
Maar wat er ook gebeurde we stonden altijd voor elkaar klaar.
Maar nu woon ik sinds anderhalf jaar in Oostenrijk en is de afstand een stuk groter dan alleen die straat die tussen ons in lag.
Ik mis haar vaak ontzettend erg, we hebben gelukkig nog wel regelmatig contact, want zo'n vriendschap verwaterd niet snel.
En ondanks dat ik nu zo ver weg woon staat ze altijd voor me klaar en is het net alsof die 1200 km er niet is tussen ons.
Ik wil haar hier voor bedanken en aangezien mijn moeder in Oktober naar NL gaat (ik kan helaas niet mee ivm nieuwe opleiding) wil ik haar een cadeautje meegeven die ze dan aan mijn beste vriendin kan geven.
Het is een fotocollage met daarover heen een gedicht.
Nu wil ik graag weten wat jullie van dat gedicht vinden.
Het mag dus positief commentaar zijn maar ook zeker wete negatief.
Ik wil gewoon dat het perfect is voor haar, want zo'n vriendin als haar is meer waard dan al het goud op de hele wereld.
Ik hoop dat jullie een berichtje achter laten.
Dit is het gedicht:
Lieve Sarah-jane,
Wij zijn als de zon en de maan
Wij zijn als de zee en het strand
Zo onafscheidelijk
Al 17 jaar lang.
Je bent voor mij de rots in de branding
Je hebt altijd een schouder voor me vrij
Waar ik altijd op mag huilen en steunen
Hoe vaak het ook zij.
Je bent de zon die de donkere wolken laat verdwijnen
Die me het licht op donkere dagen schenkt
Je bent een fantastische vriendin
En ik mis je zo ontzettend erg.
Maar meisje, weet wel
Dit zijn een paar van de vele redenen
Waardoor ik je nooit vergeet
En je voor altijd in mijn hart bij me dragen zal.
Echte vriendschap vind je maar bij weinig mensen,
Maar ik vond het bij jou
En daarom, lieve schat
Hou ik zo ontzettend veel van jou !
Dikke kus, Myrthe