Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-08-09 00:52

[GED] "olifant in mijn hoofd"

Geplaatst door de TopicStarter : 18-08-09 00:52

Hallo allemaal,

Je kent het vast wel. Je werkt je 6x in de rondte en heb je vakanties ben je ziek. Ik ben er achter gekomen dat mijn geest bijna zo sterk is om lichamelijke dingen te onderdrukken. Nu heb ik deze zomervakantie een hernia op L4/L5 gekregen en heb goed veel pijn.
Ik realiseer me goed dat dit van tijdelijke aard is, hoewel het goed vervelend is.
Maar het feit dat ik nu zo'n drang voel om op te knappen, omdat ik straks weer wil werken(ik sta voor de klas op een basisschool), is wel typisch. Juist omdat de pijn dan echt minder lijkt te worden! (maar de kwaal niet natuurlijk). Ik dender als een olifant door, en daar heb ik een gedichtje over gemaakt.
Je hoeft niet te reageren dat mijn werk me misschien teveel is ofzo, of de werkdruk te hoog, dat is niet zo. Ik moet beter naar mijn lijf leren luisteren...
p.s. ben GEEN werkdag ziek geweest tot nu toe...

Olifant in mijn hoofd
Ik heb een klein probleempje, ik heb een olifant in mijn hoofd,
ik mocht van zijn bestaan vertellen, dat heeft hij mij beloofd.
Hij zei dat iedereen op de *naam van de school*, zo zijn eigen olifant heeft,
en dat hij van zijn vriendjes houdt, en erg veel om ze geeft!
De hele kudde was compleet, en had zijn taak volbracht,
er werd een pauze ingelast, dat gaf vast nieuwe kracht.
Maar deze kleine olifant, die was gecamouffleerd,
en heeft zich schijnbaar onderweg, aan een object bezeerd.
Ik dacht ECHT dat ik een mens was, en geen olifant zou zijn,
maar ik heb een dikke huid, en merk dan niet eens de pijn.
Toen we bij de rustplaats kwamen, kwam het 'mens' weer boven,
en werd de olifant voor 6 weken, aan de kant geschoven.
De pijn mocht er toen wezen, ik lag meteen al plat,
en na een kleine week of 3, was ik dat al goed zat!
De olifanten (/collega's) om mij heen, die kwamen bij mij aan,
en hier hebben we 6 weken lang, prachtige boeketten staan.
Zolang ik maar het 'mens' kan zijn, en luister naar mijn lijf,
weet ik dat het wijsheid is, dat ik in mijn bedje blijf!
Maar mijn tijd is nu echt om, en de olifant ontwaakt,
mede door geluidsoverlast, die zijn vriendje maakt.
Ik hoor collega's praten, en kwil weer aan de gang,
en de olifant die wil weer mee, dat maakt me juist zo bang.
Een olifant hoort in de kudde, want de reis zet zich weer voort,
maar het mens in mij is bang, dat dan de pijn niet wordt gehoord.
Als de olifant de savanne ziet, rent ze heel hard mee,
maar na een aantal weken, breekt dan de olifant in twee.
De fanatieke speelse olifant, moet nu echt even wachten,
het lijf waarin het zich bevindt, is nu nog niet op krachten.
Het spijt me, en ik baal enorm, maar kan amper op of neer,
geestelijk en lichamelijk, doet het echt heel erg zeer!
Het is gelukkig tijdelijk, dus klagen is niet gepast,
toch is het best heel zwaar geweest, en was het echt een last!
Zodra ik weer op krachten ben, ren ik weer lekker mee,
maar je lijf moet het wel kunnen, dat is wel echt een pré.
Ik hoop heel snel weer aan te sluiten, bij collega's en mijn klas,
want dit bevalt me voor geen meter...
zo als olifantje uit de pas...

Laatst bijgewerkt door Fnanne op 18-08-09 08:23, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: [TAG] juist in titel gezet.

**Geplaatst**: 18-08-09 01:31

Geplaatst: 18-08-09 01:31

Vind het erg knap gevonden, wat een metafoor

.
Ik zou er niet op gekomen zijn, petje af!

Sterkte en beterschap ook trouwens.

**Geplaatst**: 18-08-09 07:19

Geplaatst: 18-08-09 07:19

[LZP] > [UK]

**Geplaatst**: 18-08-09 07:32

Re: gedicht: "olifant in mijn hoofd"

Geplaatst: 18-08-09 07:32

Súper Fempie! Ik vind het echt wonderbaarlijk hoe jij je gevoel kunt verwoorden in een gedicht. Heel mooi!

Nomineer dit bericht ×