Geplaatst Gister avond heb ik dit gedichtje gemaakt,
het kwam zo maar in mijn hoofd en dacht kijken wat bokt er van vind
Kijken = Reactie
Paard wezen is soms echt niet te verdragen.
Sommige mensen die je gebruiken en slagen.
Met bloed sporen aan mij lijf sta ik daar beetje stijf.
Ik werk hard voor hun doe alles wat ze vragen,
Maar of dat wat helpt? nee ik kan me zo niet langer verdragen.
Met onstoken ogen kijk ik ze aan, kunnen jullie mij niet helpen?
ik kan het niet meer aan, zie je mij niet meer staan, naar alles wat ik heb gedaan?
ik kreeg een kletter met de zweep over mijn ziellige lichaam heen,
ik kreeg een schop in me buik en een klap tegen mijn hoofd.
Ik vond het zo genoeg en deed een einde aan dit, zo is het genoeg.
Ga er wat aan veranderen 
