Geplaatst 
ik ben niet goed in spelling etc. maar kan het niet laten
om verhalen te verzinnen, ik probeer het dus wel te
voorkomen maar het lukt niet altijd
Ik hoop dat je je er een beetje in kunt verdiepen en dat
het een beetje gevoel heeft, het is nog maar het begin
van het verhaal dus zal tussen het topic door een nieuw stuk
plaatsen, heb dus geduld
ik hoop dat het wat word en laat het alsjeblieft geen reltopic worden!
1.
Ik hoor de radio aangaan. Langzaam deed ik mijn ogen op om te kijken wie daar was.
'is het mijn baasje? Ja dat is hem, met die klompen aan en die gele polo.'
Luid hinnikend begroete ik hem en ik blies in zijn haren. Heerlijk om bij hem te zijn.
Hij deed mijn halster om en leed me naar buiten. Ik voelde een koele rilling door mijn lijf
gaan. Mijn baasje die altijd blij was, was nu verdrietig. 'Maar om wat?'
Toen zag ik het, ik zag de trailer staan met de laadklep al open.
Een man met een brede grijns keek mij vals aan, hij had een zweep in zijn handen.
'Je hoeft geen zweep te gebruiken met dit paard meneer.' Zij mijn baasje.
Hij deed de zweep gelukkig weg en nam het halster touw over en leed me in de
onbekende paardentrailer. 'Was dit dan het afscheid wat mijn baasje gisteren zij?'
waar ga ik heen? Zonder mijn baasje kan ik niet leven!
Ik werd vastgemaakt en de trailer werd dicht gedaan. Ik was alleen, alleen in de donkere
trailer. Alleen vanuit het achterste opening kon ik mijn baasje zien, hij moest huilen.
Hij zij nog iets, wat heb ik niet verstaan, wel weet ik dat ik hem ooit wel eens weer zou
zien. Ik kreeg steken in mijn zij toen de trailer begon te rijden. Daar gaan we dan,
weg van thuis, weg van vroeger. Weg van mij lieve lieve baasje.
Ik begon te huilen, niet van buiten maar heel diep van binnen.
Ik hinnikte, maar dat had geen zin, ik was hem kwijt.
2.
'Waar was ik?' Ik hoorde de motor uitgaan en de trailer stond stil.
Ik deed mijn ogen weer open en keek naar achteren, de zon scheen door de
wolken en het was lekker warm.
Een meneer met een baard en een pet kwam de trailer binnen en maakte me los.
Hij leed me de trailer uit en trok me gruw aan het halster. 'Meekomen koppig dier,
schiet op'. De man pakte zijn zweep en sloeg me tegen mijn hoofd aan. 'Waar kon ik
heen?' Ik begon te steigeren maar kreeg al snel een klap tegen mijn buik aan, waar door
ik begon te bokken en te springen. Al gauw liet hij het touw los en ik was vrij, maar niet voorlang.
Ik struikelde met mijn benen tegen een boomstronk aan waardoor ik vast kwam te raken.
Heel even voelde ik een klets tegen mijn scheen aan, maar al snel verdoofde de pijn in rust,
heel veel rust.
'Word wakker paardje, word wakker! Leef je nog? Laat me niet alleen!'
'Waar ben ik?' Ik had hoofdpijn gekregen. 'Je bent in mijn stal, ik bedoel in onze stal.'
'Je bent hier heen gegaan samen met je nieuwe baasje Edward Weiland.' Je had bloed
op je hoofd en bij je benen. 'Je kreeg nog een klap tegen je achterhand en was zo snel mogelijk
gaan liggen. Mij heb je niet gezien.' De shetlander ruin die tegenover mij stond keek bezorgd
met zijn oogjes voor zich uit, naar mij toe. Hij had littekens op zijn voorhand en hoofd, eigenlijk overal wel.
'Ik heb pijn, zij ik zacht hinnikend'.De vos ruin keek me aan.
'We moeten hier zo snel mogelijk weg, ik ben hier al een jaar of 4 en houd het niet langer meer vol'. Ik keek het vosje aan en kreeg medelijden.
Ik stond op om wat te drinken, het deed veel pijn maar met moeite lukte me het om bij de
automatische drinkbak te komen. Toen kwam Edward, vals naar ons te kijken.
Hij kwam naar ons toe, vuil trok hij de vos ruin mee naar buiten, ik hoorde een klets.
En nog één en nog één. Toen trok hij mij mee, wat mij te wachten stond was bekend.
Angstig keek ik om me heen, daar lag de ruin, in het gras bloedend.
Ik werd vastgebonden aan een boom.
Ik wou me losrukken maar dat lukte niet. Ik begon te schreeuwen.
Daar kwam Edward aan, nu niet met een zweep maar met een knuppel.
Word vervolgd.
(reactie is altijd leuk!)
Maar houd het onderbouwend!
