Bokt.nl

Citaat:

Het was een koude nacht. De sneeuw was gestopt met vallen en alle dieren zochten dekking tegen de kou. Sommige takken van bomen zakte door onder het zware gewicht van de sneeuw. de nachtelijke stilte werd alleen verstoord door een uit die riep, of een zachte kreun van pijn van Dream. Dream ging deze nacht haar veulen ter wereld brengen. Alle paarden in de kudde waren gespannen dit kon wel eens fout aflopen voor zowel Dream als haar veulen, er was al te weinig voedsel voor de kudde en met een zogende merrie zou er echt te weinig zijn. Maar ook de kou, Zou het veulen opgewassen zijn tegen de snijdende kou, die je botten liet voelen alsof ze bevroren waren. Tempesto kwam kijken hoe zijn merrie het er vanaf bracht. En ook om haar te kunnen helpen als het nodig was. Tempesto de baas van de kudde liep trots met zijn hoofd hoog geheven om de kudde heen naar Dream toe. Dream had intussen een beschut plekje gezocht tussen een paar sparren, daar ging ze liggen. Er kwam weer een pijn scheut, ze kromp ineen van de pijn. Dit veulen zou haar eerste veulen worden en het was niet geplant dat het nu geboren zou worde. Wat zou betekenen dat het veulen te vroeg was waardoor het klein en zwak was. Hoe zou het veulentje er uit zien? De vader van het veulen Tempesto is een zwarte grote hengst, Dream daarin tegen is een wat kleinere grijze merrie.

De nacht duurde erg lang voor de hele kudde. Dream bracht haar veulen ter wereld, Tempesto moedigde Dream aan en hielp haar en de rest van de kudde stond dicht tegen elkaar aan om warm te blijven. Ondertussen wel wat blijven lopen zodat ze niet ingesneeuwd raakte. Want ook al was de sneeuw gestopt, als ze te lang op 1 plek bleven staan vormde zich een muur om hun heen.
Tegen de ochtend ging er een wanhopige hinnik door het bos. Dream was bezig met haar laatste weeën en was doodmoe. Als Tempesto niet de hele tijd lieve dingen zei zodat ze moed bleef houden zou ze al lang hebben opgegeven. Maar ze zette door.
De voorbeentjes waren al te zien en het neusje ook Tempesto likte voorzichtig het vlies kapot zodat het veulentje kon ademen en vrij was. Toen perste Dream nog 1 keer en het kleine veulentje gleed uit Dream, Dream draaide zich om en hinnikte zachtjes naar haar baby daarna begon ze meteen haar pas geborene schoon te likken. Het veulentje tilde zijn hoofdje op en hinnikte helder en uitdagend. Een belofte voor de toekomst. Dream keek Tempesto aan en Tempesto zei; onze zoon zal alle hulp nodig hebben om te overleven in deze winter en zal heilig worden, hij toont zich nu al sterk. We noemen hem Macario “de heilige”. Dream keek eens goed naar haar veulen hij had een donkergrijze vacht die nu zwart leek doordat hij nog niet droog was. Hij had een kol op zijn hoofd dat op een vlam leek en zijn achterbenen hadden 2 witte sokjes. Toen Dream al het vlies van Macario had gelikt stond ze op. Ze draaide zich om naar Macario en duwde zachtjes tegen zijn nek, ondertussen zachtjes hinnikend. Macario snapte de hint en probeerde op te staan. Dat viel nog niet mee met die lange stelten hij viel daardoor ook 3 keer weer in de zachte sneeuw terug voordat hij eindelijk overeind stond. Maar met eindelijk alle 4 zijn hoeven stevig op de grond keek hij trots om zich heen. Daarna keek hij naar zijn moeder en hinnikte zachtjes naar haar. Dream liep naar Macario heen en begon hem weer te likken net zo lang tot hij schoon was. Toen ze daar mee klaar was werd Macario aardig ongeduldig hij wist instinctief dat er ergens eten was wat zijn moeder hem zou geven. Maar waar. ?

De zon begon op te komen en de kudde begon te zoeken onder de sneeuw naar de korte grassprietjes die er nog verscholen lagen. Andere paarden begonnen schors van de bomen te halen en op te eten. Een aantal laat geboren veulens gingen bij hun moeder drinken. Doordat Macario hun dat zag doen kreeg hij de inspiratie om op ongeveer dezelfde plek bij Dream begon te zoeken naar wat de ander veulens zo gulzig opdronken. Hij stak zijn neus tussen de uiers die hij vond. Toen pakte hij 1 van de spenen en begon gulzig te zuigen. Hij dronk de heerlijke warme melk tot hij dacht zat zijn buik zou knappen als hij nog door dronk. Toen hij uit gedronken was keek hij nog eens goed om zich heen. Nu alles licht was kon hij alles veel beter zien. Hij zag de antilope langzaam langs lopen ze keken naar hem verwonderd over het feit dat hij in de sneeuw geboren was. Het verhaal ging als een lopend vuurtje onder de dieren en allemaal waren ze nieuwschierig. Ze liepen langzaam langs om te kijken naar Macario. De wombats fluisterde over een wonderveulen, een veulen dat nu al uitdagend om zich heen keek. De wereld in zich op nam en alle schuilplaatsen zag. De weinige vogels die er nog waren kwamen aan gevlogen en kwamen Macario bekijken. Daarna gingen ze weer weg, toen de zon bovenaan de hemel stond ging de kudde langzaam verder. Op zoek naar eten en water. Macario vond het allemaal reuze spannend en dribbelde vrolijk dicht tegen Dream aan.

Tempesto leiden de kudde langs de bosrand naar de stromende rivier. Dit was zijn land. Hier zou niemand hun lastig vallen en zouden ze dat wel doen dan zou hij ze een pak rammel geven. De andere veulens die nu een half jaar oud waren kwamen niewschierig naar Dream en Macario toe en vroegen of Macario mee wilde spelen. Dream die wist hoe ruig de andere veulens speelde en Macario zag die vaak nog wat moeite had om op de glibberige sneeuw te blijven staan of lopen stak hier een stokje voor. Ze legde haar oren n haar nek en brieste een keer woedend naar de veulens en zei dat Macario daar nog veel te jong voor was. Macario vond het helemaal niet erg hij wilde stoer doen voor iedereen maar was blij met zijn moeder die hem bespaarde voor schut te staan. Toen ze bij het einde van het bos kwamen hielden ze even pauze. De veulens speelde vrolijk in de sneeuw die op het veld een stuk dikker was dan langs het bos. De sneeuw bijna tot hun buik en ze moesten dus ook hoog springen om vooruit te komen. Macario maakte zich niet druk om spelen hij wilde alleen maar drinken en even een dutje doen. Hij was moe van de reis die hij al achter de rug had. Toen hij zijn buik vol had gedronken ging hij dicht tegen een boom liggen. Tempesto die had gezien dat Macario en Dream erg vermoeid waren geraakt besloot en lange pauze te nemen en in de avond weer verder te gaan naar de rivier. Hier aan de rand was nog wat kort gras verborgen en alle paarden begonnen te grazen. Tempesto bleef goed opletten hij voelde zich niet op zijn gemak. Door de geboorte van Macario waren ze te veel opgevallen. Als er nu een hengst zou komen zou hij zeker proberen Macario te doden, ook al was hij nog helemaal geen gevaar. Nog steeds kwamen er dieren aan om te kijken naar het natuurwonder. Iedereen vond het zo speciaal. Macario had helemaal geen idee van alles wat hij teweeg bracht hij dommelde in terwijl Dream dicht in de buurt van hem bleef zoeken naar het gras onder de sneeuw. Ondertussen bleven er dieren aan komen die dan weer weg werden gejaagd door de andere merries die snapte dat Dream ook rust nodig had en beter haar energie kon steken in gras vinden om haar veulen te zogen dan te verspillen in het weg jagen van ongewenste bezoekers die Macario telkens weer wakker maakten. Toen de zon langzaam onder begon te gaan en het schemerig werd ging de kudde weer verder naar de grote rivier. Ze kwamen langs een bos dat zo donker was dat je er overdag nog niet in kon kijken. Als je erop getraind was kon je als je erin stond goed zien, maar als je dat net deed dan zag je geen hand voor ogen. Macario voelde zich sterk aangetrokken tot het donkere diepe gat. Terwijl ze verder liepen bleef Macario kijken naar het wonderlijke.

Toen er een bruin veulen speels langs hem liep en hem speels in zijn schoft beet voelde hij een kracht in zich op komen waar hij zich sterk en stoer door voelde. Nog voor het bruine veulen hem los liet haalde hij speels uit met zijn voorbeen. Hij raakte het bruine veulen tegen zijn schouder aan maar voor hij nog een klap uit kon delen kwam Dream aan gestoven en beet boos naar het bruine veulen, daarna beet ze Macario boos in zijn kont. En zei boos tegen hem dat hij dicht in de buurt moest blijven en niet zijn energie mocht verdoen. De andere veulens waren immers veel sterker en sneller dan Macario en hij kon ernstig gewond raken.