Spijt
Jij wist zoveel van mij,
Zoveel wat zelfs mijn beste vriendinnen niet weten.
En ik kende je maar amper,
Maar het ging 1 keer mis.
Door een grote fout van mij,
Is het dan nu gelijk over?
Ik kon je altijd bellen, smsen,
Je stond altijd voor me klaar.
Hoewel ik het bijna nooit deed,
Vond je het nooit erg als ik het wel deed.
Je helpte me,
Je steunde me.
Ik voelde me een stuk beter.
Ik was gelukkig,
Met zo’n goede vriend als jou.
Ik heb een grote fout gemaakt,
Je zegt dat je niet boos bent.
Maar kan ik nog steeds bij je terecht,
Het is zo anders als voor mijn fout.
Ik had het nooit moeten doen,
Ik had het nooit mogen vragen.
Als ik niet zo boos had gereageerd,
Was het dan gewoon goed gegaan?
Ik durf je niet meer te smsen,
Ik kan het er niet meer met je overhebben.
Na mijn fout,
Is het mis gegaan.
En ik heb er spijt van,
Ik lig er nachten wakker van.
Alleen maar kan ik denken aan mijn fout,
Aan hoe het mis gegaan is.
Hoe kan ik het ooit nog goedmaken,
Je was de enige met wie ik over mijn gevoelens praten.
Ik praat er zelfs met mijn beste vriendin niet over,
Maar jij kreeg het voor mekaar.
Ik mis die tijd,
Maar het is mijn schuld.
Ik heb er spijt van,
Het hoeft niet meer te worden als hoe het eerst was,
Maar je moet wel weten.
Dat ik het écht heel jammer vind,
Dat ik er écht spijt van heb.


Ohja, dat is wel een stomme fout ja, maar ik ben nooit zo goed in die tijden haha! Ik zal het gelijk even veranderen, dankjewel!