Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-04-09 09:40

[VER] De deur ...

Geplaatst door de TopicStarter : 29-04-09 09:40

Kort verhaaltje, en ben benieuwd naar jullie commentaar en/of opbouwende kritiek.

======================================================

De deur....

Ik vraag mij af waar ik ben. Ik herken niets, ik hoor niets en ik zie bijna niets. Het is zo donker dat ik de muren niet van elkaar kan onderscheiden. Een paar seconden lang vraag ik mij af hoe ik in deze ruimte terecht ben gekomen. Mijn geheugen laat mij in de steek. Wat vervelend dat dit uitgerekend nu moet gebeuren. Het is allemaal wat vaag, als of er een mist in mijn hoofd hangt die maar niet op wil trekken. Omdat het mij niet wil lukken mijn eigen vraag te beantwoorden sta ik op van waar ik voor mijn gevoel in een keer opgedoken ben en loop dan op de tast door de ruimte. Mijn ogen beginnen te wennen aan het duister en langzaam aan zie ik dat ik mij bevind in een tientallen meters lange gang met aan het einde iets wat lijkt op een deur.....

Zodra mijn oog de deur heeft ontdekt heeft het mijn volledige aandacht. Als een magneet word ik naar de deur getrokken. Niet wetende wat zich aan de andere kant van de deur bevind. Met mijn hand aan de muur loop ik voorzichtig in de richting van de deur. De stenen van de muur voelen wat klammig aan en zijn her en der bedekt met mos. Tenminste.... Zo voelt het. Het lijkt wel of ik in een ondergrondse gang ben. Ik sta stil en kijk om mij heen. Ik heb de indruk dat er iemand achter mij loopt. Ik draai mij om. Het enige wat ik op dat moment zie is een nog langere en vooral donkere tunnel, hij lijkt bijna oneindig. Was die tunnel er net ook al?? Heb ik daar net ook gelopen? Wederom krijg ik geen antwoord van mij zelf. De tunnel is naar het lijkt, verlaten. Ik schrik op en vraag mij af wat ik hoor??? Het is mijn eigen ademhaling en het bloed wat door mijn lichaam suist. Doe niet zo kinderachtig roep ik tegen mijzelf. Mijn stem echoot na in de lange gang om dan langzaam weg te sterven in het duister. Koude rillingen lopen over mijn rug, bah bah ik moet hier echt weg voor het duister mij ook opslokt. Ik haal nog eens diep adem en voetje voor voetje schuifel ik verder. Ik voel dat de bodem van de vloer bedekt is met zand of iets wat er op lijkt. Het pad naar de deur loopt wat naar beneden af. Ik kijk nog eens goed naar de deur en zie dan dat er een flauw lichtschijnsel onder de deur door schijnt. Vast de uitgang. Opgelucht loop ik iets sneller door.

Ik bekijk de deur terwijl ik er op af loop. Het is een houten oude deur die in een boog is gemonteerd. Het heeft geen normale klink maar een rond smeedijzeren handvat. De deur oogt wat groenig, voor zover ik de kleuren kan onderscheiden in het duister. Het lijkt of de verf er langzaam van af bladdert, onder de groenige laag is het blanke hout zichtbaar. De deur is zeker al heel wat jaren oud. Wat gek dat al deze details zo tot mij door dringen.

Nog 5 passen dan ben ik bij de deur. Ik sta abrupt stil. Maar wat nou als deze deur niet de deur naar de uitgang is? Wat nou als er zich iets achter bevind waar ik niet tegen opgewassen ben?? Wat nou als....... Het zweet breekt mij aan alle kanten uit en tegelijkertijd heb ik het zo vreselijk koud. Alleen rustig en rationeel denken kunnen mij nog helpen. Jammer, maar daar is het nu te laat voor. In een vlaag van paniek wil ik rennen. Alleen waarheen? Terug door de tunnel of door de deur? Ik kies voor de laatste optie. Als van buiten mij zelf zie ik hoe mijn hand trillend het smeedijzeren handvat vast pakt. Het ijzer voelt koud en zwaar in mijn hand. Met mijn hart in mijn keel duw ik tegen de deur bang voor wat ik tegen zou kunnen komen. Precies op dat moment hoor ik een oorverdovend lawaai. Ik schrik hier zo van dat ik alleen nog maar wil rennen weg van hier, weg van die deur........ Ik beweeg al mijn ledematen maar kom maar niet vooruit. Het enige wat vooruit komt is mijn hart die op hol geslagen is en voor mijn gevoel mijn lichaam uit komt zetten. Heel fijn, heb ik weer denk ik nog. Heerst er paniek krijg ik mijzelf maar niet van die plek en val ter plekke neer omdat mijn "hart" zojuist de benen heeft genomen. Het oorverdovende geluid houd maar aan.

Gedesoriënteerd open ik mijn ogen. Even weet ik wederom niet waar ik ben. Dan begrijp ik dat de herrie die ik hoor de wekker is.. Ik sla hem iet wat geïrriteerd uit.... Een droom?? Een nachtmerrie?? een ding weet ik wel, ik moet echt opzoek naar ander lees voer. Een verhaallijn welke mijn hersens minder snel mee uit wandelen neemt als ik er zelf even geen controle over heb.

De mist in mijn hoofd klaart langzaam op en laat mij achter met een tweetal vragen: "Waar was ik nou uiteindelijk en wat zat er achter die deur?????"

**Geplaatst**: 29-04-09 11:30

Re: [VER] De deur ...

Geplaatst: 29-04-09 11:30

Ik vind het een goed geschreven verhaal.
Je weet goed de spanning erin op te bouwen en die blijft er eigenlijk ook in door je open einde.

Heel knap.

**Geplaatst**: 29-04-09 11:51

Re: [VER] De deur ...

Geplaatst: 29-04-09 11:51

Klinkt als een nachtmerrie die ik zou kunnen hebben

Heel mooi beschreven! De lezer (of ik toch

) wordt echt naar het scherm toe getrokken en gaat mee in de angst van de hoofdpersoon!

**Geplaatst**: 29-04-09 12:20

Geplaatst: 29-04-09 12:20

Citaat:
Omdat het mij niet wil lukken mijn eigen vraag te beantwoorden sta ik op van waar ik voor mijn gevoel in een keer opgedoken ben en loop dan op de tast door de ruimte.

Ik vind dit een redelijk lange zin... en misschien dat je 'in een keer' ook zou kunnen omschrijven als 'plots'? Vind ik persoonlijk mooier staan.

Her en der gebruik je veel vraagtekens en punten. Ook daar stoor ik me persoonlijk af en toe lichtelijk aan.

Citaat:
Doe niet zo kinderachtig roep ik tegen mijzelf

"Doe niet zo kinderachtig!" roep ik tegen mijzelf, geeft meer aan dat er gesproken wordt.

Heb je het verhaal in dagboekvorm geschreven, of echt als een verhaal zijnde?
In sommige zinnen krijg ik het gevoel dat het een dagboek is wat ik lees ( bah bah etc bv )

Citaat:
Het is een houten oude deur die in een boog is gemonteerd. Het heeft geen normale klink maar een rond smeedijzeren handvat.

Weet niet precies of het een regel is, maar eerst benoem je type en daarna het oudzijn en vervolgens doe je het wel andersom ( eerst rondzijn en daarna waar het van gemaakt is )

Citaat:
Nog 5 passen dan ben ik bij de deur

"passen en dan"

Citaat:
Alleen rustig en rationeel denken kunnen mij nog helpen.

Weer twijfelpunt. O:)

kunnen/kan

Citaat:
Heerst er paniek, krijg ik mijzelf maar niet van die plek en val ter plekke neer omdat mijn "hart" zojuist de benen heeft genomen. Het oorverdovende geluid houd maar aan.

ik vind een komma daar mooier tussen staan.

Citaat:
Het oorverdovende geluid houdt maar aan.

lees voer --> dit is een woord.

Ik vond het ontzettend spannend! En redelijk herkenbaar :')

Nog een tip, let goed op leestekens, hoofdletters en spelling van woorden.

ga vooral zo door!

en ik voel me een dikke zeur als ik dit zo lees.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-04-09 12:36

Geplaatst door de TopicStarter : 29-04-09 12:36

Bedankt voor de reacties

Sani: voel je geen zeur, ik ben erg blij met al je tips

. Daar kan ik zeker wat mee. Het is niet bedoeld als dagboek verhaal, maar als "echt" verhaaltje. Overigens heb ik het geschreven voor mijn blog op Hyves waar meer van dit soort korte verhalen staan. Sommige dan wel weer in dagboekvorm, maar een hoop ook niet. De verhaaltjes zijn eerder bedoeld als leesvoer (hihi) voor "hyvesvrienden".

Nomineer dit bericht ×