Vond weer eens een oud gedichtje van me terug, dateert van 27-01-2007 Gaat over de dood van m'n pony waar ik bij ben geweest. Niet een van m'n sterkste gedichten maar toch een bokt-plaatsje waardig (hoop ik?).
Onzeker Naar adem snakkend Kniel je weer neer Je leven verzwakkend
Rustende tranen Op een zachte vacht Je heft je hoofd De laatste kracht
Kan ik het aan Het eind komt in zicht Ik kijk nog eens Hoe je daar ligt
Is het goed Je ogen zeggen van wel En mijn hart Zegt stil vaarwel
Och joh, wist niet dat je zo mooi kon dichten! Echt prachtig, het doet mij zeker wel wat, en dat voor iemand die vrij kieskeurig en veeleisend is wat betreft gedichten