Geplaatst - Sun - don’t rise
from the dead of night.
Let darkness be.
Don’t shine the light.
May nocturn quietness
last through the day,
to ease my mind,
and shut the memories away.
In the desert made of sleepy sand,
where the endless dunes repeat,
thoughts are lost in no man’s land,
solaced without sunray’s heath.
And in the hills of midnight’s frost,
where agony and chains are lost,
I lay my tortured mind to rest at peace,
away from love and summer’s breeze.
Ik heb overwogen om de de zinnen in laatste strofe in andere volgorde te zetten ( omdraaien van de middelste twee met een kleine aanpassing in de tekst) zodat het rijmschema gelijk is aan de eerdere verzen, maar dan klinkt hij toch niet zoals ik hem bedoel.
Opmerking en suggesties over mij Engels zijn ook meer dan welkom, als ik gedichten maak is het meestal in het Nederlands.
