Je kleurgebruik vind ik al heel aardig, maar het is in de eerste plaats geen geheel en het is ook erg vlak, vind ik, ondanks dat er toch al wat kleur in verwerkt is.
Ze zijn als losse eenheden bij elkaar gezet, vind ik. De belichting is niet helemaal gelijk, dat past niet echt. De neuzen zijn niet zo mooi driedimensionaal opgezet, vooral de zwarte komen niet mooi naar voren en glanzen niet zo mooi (maar misschien hadden deze honden dat ook niet). Ook mis ik diepte in de monden, dat zijn gewoon donkere vlakken zonder dieptwerking. Dat terwijl de tongen verder wel aardig mooi naar voren komen.
Heb je een detailfoto van de ogen? Ik kan daar eigenlijk niks over zeggen namelijk, ze lijken ook erg te reflecteren wat vermoedelijk door de foto komt.
Ik vind ze qua verhoudingen en opzet heel netjes, maar ze missen op alle fronten vooral diepte, ook in de oren bijvoorbeeld, die qua kleur heel goed zijn gedaan maar toch echt wat diepte missen. Bij de meest rechtse heb je het beste gedaan, wat betreft oren. De mond vind ik bij de bovenste vooral niet zo mooi, de tong lijkt ook erg dik en lijkt minder structuur te hebben als die van de andere twee.
Wat ik vooral wat jammer vind is dat ze uit het niets uit een zwart vlak verschijnen, in wezen niks met elkaar te maken lijken te hebben (er is gebrek aan samenhang tussen de onderwerpen, behalve dat het allemaal Akita Inu's zijn) en ik vind de negatieve ruimte niet optimaal benut.
Verder is het wel een aardig schilderij, ondanks dat ik zoveel punten noem. Ze zijn toch erg levendig, ondanks de minpunten. De witte vind ik evenwel het minste van de drie en ook lijken de koppen wat onnatuurlijk breed uit te lopen, alsof de schedel niet helemaal symmetrisch is. Dat komt uiteraard voor een klein deel doordat ze niet recht naar voren kijken, maar je lijnenspel versterkt dat gevoel, de schedel bij de linker loopt in een strakke boog langs het rechteroog (voor ons), de overgang van hoofd naar hals wringt hier en daar (uiteraard enorm moeilijk omdat ze zulke dikke vachten hebben, dus desondanks echt mijn complimenten!) wat verder ook versterkt wordt door de strakke zwarte achtergrond en de afkapping van de onderwerpen. En bij de bovenste twijfel ik in het geheel aan zijn kop, hij komt moeilijk los, zeg maar.
Heb je met onderlagen gewerkt, afgezien van glacering? Hoe heb je het schilderij opgebouwd? Hoe heb je de compositie bepaald? Hoeveel had de opdrachtgever hierin te zeggen?
Waarom heb je ervoor gekozen om ze geheel los op te zetten? En waarom heb je voor die harde overgang tussen onderwerp en achtergrond gekozen? Waarom voor een zwarte achtergrond? En waarom deze compositie, waarbij je een lege ruimte overlaat die op het eerste oog niet helemaal ideaal lijkt?
Verder is het gewoon een net schilderij hoor, echt. En ik herken ook wel al heel voorzichtig dat hij van jou is, hij past in de lijn van je andere schilderijen qua kleur, toets en techniek. Maar het zwarte vlak en de keuze voor compositie (samenhang) vind ik gewoon wat minder, als ik eerlijk ben.
Ik weet niet of je wat kunt met mijn commentaar.

Ze zijn verder absoluut heel herkenbaar! Dat mag ook gezegd worden.

En jawel, ik stel wel erg veel vragen...

Wat vond de opdrachtgever ervan? Ik lees dat het een emotioneel moment was, dus ik neem aan dat ze er erg tevreden over waren?

Ik vermoed verder dat deze foto het schilderij geen recht doet, hoor. Volgens mij is het in het echt veel mooier...