Hij ging mee in de bus en als we pauze hadden kon hij gewoon los hij bleef dicht bij me lopen.Ik ging toen op een flat wonen met hem samen, na een jaar of 2 ging ik verhuizen en kwam naast mijn ouders wonen met een man die niks van dieren moest weten.Dus ging Pebles naar de buren,ik liet hem nog steeds uit en zo.Op een dag merkte ik dat hij geen zon kon hebben in zijn ogen en zag ik dat hij staar had.Ook werd hij dement en zag veel beelden van vroeger.Dat zorgde er voor dat hij lelijk kon doen naar mijn kinderen,een meter naar mij opspringen kon hij allang niet meer.Toen mijn ouders op vakantie waren ging ik voer aan hem geven,hij was uitgegleden en kon niet meer op staan.Ik wilde hem helpen maar hij ging heel erg te keer en beet mij.Ik probeerde het nog een keer maar weer erg te keer gaan en bijten.Ik belde de D.A en mocht meteen komen,ik pakte een kleed en probeerde hem daar op te krijgen.Bij de D.A aangekomen probeerden we hem samen uit de auto te tillen met gevaar voor onze handen.Hij is op zei de D.A, ik zei hij gaat hoe dan ook mee naar huis.Ik vertelde er bij dat de laatste 3 vakanties van mijn ouders er een dier moest inslapen.Als hij over 3 dagen niet loopt dan moet je terug komen en dan is het mooi geweest.Hij had of een ontsteking in zijn rug of hij was blijvend verlamd,ik ben hem toen vol gaan stoppen met kruiden in de hoop dat hij weer kon lopen.Hij lag op een kleed met daaronder vuilniszakken want alles liet hij lopen.Uit laten deed ik met een poppenwagen van mijn dochter,zo dat hij toch buiten kwam.Toen ik op een avond thuis kwam en tegen het raam tikte keek ik naar de plaats waar hij lag, die plaats was leeg.Ik begon te schreeuwen en huilen,mijn man deed open ik riep waar is hij waar is hij? Rustig rustig zei mijn man die gek wilde naar huis,en hij strompelde schuin naar huis.O hij loopt dus weer,nou ja wat je lopen kan noemen zei mijn man.Ik heb hem weer gehaald,maar hij was erg onrustig daar voor gaf ik hem valeriaan zo dat hij rustig werd en niet te veel zou lopen.Hij knapte langzaam op en toen mijn ouders terug waren liep hij weer normaal,de assistente van de D.A kwam ik in het park tegen en ze wist niet wat ze zag.Maar hij takelde toch langzaam verder af,en deed steeds vaker lelijk, zelfs als je langs liep.Op een ochtend kwam mijn moeder beneden en was hij weer uit gegleden,mijn moeder wilde hem helpen maar hij wilde het niet en beet haar steeds.Ze riep mijn vader en zei het is mooi geweest hij is op.Ze kwam naar me toe en vertelde het,ik kon hem helaas geen knuffel geven maar heb hem wel verteld dat ik het fijn vond dat ik zijn baasje heb mogen zijn.Pebles ik heb je ooit gered van de dood, maar op het laatst beleefde je die tijd weer.Nu heb je rust en kan je weer rond rennen.
Geplaatst door de TopicStarter : 24-03-09 09:18 
