Bokt.nl

Citaat:

Hoofdstuk 1
Ik lag nog op bed na te rillen. Ik dacht na over alles wat er gebeurd is het afgelopen jaar. Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Niemand in mijn directe omgeving, niemand in mijn familie heeft geen idee wat voor engerd de man die zich mijn vader noemt eigenlijk is.
Het begon eigenlijk allemaal iets voor mijn 15e verjaardag. Ik was zoals gewoonlijk nieuwsgierig naar mijn cadeau.
-------
“Vertel nou op! Ik wil graag weten of ik een nieuwe laptop krijg. Ik ben zo benieuwd!” smeek ik mijn moeder.
“Ik vertel je helemaal niets. Je moet gewoon afwachten” zegt mijn moeder voor de zoveelste keer terug.
Dat was het dan. Ik had mijn antwoord. Dan maar proberen bij mijn vader.
“Ach pap” zeg ik lief. “Jij verteld me wel of ik een nieuwe laptop krijg he?”
“Nee lieverd, gewoon afwachten tot je verjaardag. Nog een paar dagen” is zijn antwoord.
Met deze ‘nieuwe’ informatie ga ik terug naar boven. Ik heb ook helemaal niets aan ze. Na een uur achter de computer gezeten te hebben (die volgens mij meer thuis hoort op een vuilnisbelt dan in mijn kamer), hoor ik mijn naam onder aan de trap.
Als ik beneden kom is de tafel al gedekt.
“We gaan lekker lasagne eten” zegt mam.
“Lekker” zeg ik met mijn meest sarcastische toon.
Ze weet dat ik dit niet lekker vind. Maar op een manier, waar ik nog niet achter ben, is dit traditie geworden. De week voor iemand jarig is worden er dingen gegeten die de toekomstige jarige niet lekker vind. Het is de bedoeling dat de verjaardag dan nog extra leuker is omdat je daarna weer normaal ‘eten’ krijgt.
Ik kijk altijd het meeste op tegen deze week. Ik ben altijd moeilijk geweest met eten. Als klein kind had ik zelfs blaren van vitamine gebrek. Dit is tegenwoordig wel anders. Ik eet me ziek aan het groene spul. Af en toe voel ik me net een konijn. Maar vlees. Hier hoef je me niet wakker voor te maken. Het liefste zou ik vegetarisch worden, maar dan moet ik zelf mijn eten koken. Ik en koken is helaas niet de beste oplossing. Dus tot de tijd dat ik mezelf er eindelijk toe kan zetten me meer te interesseren in het koken, blijf ik vlees eten.
Mijn vader vertelt tijdens het eten dat hij gepromoveerd is tot hoofd afdeling. Ik weet niet precies wat hij doet, maar volgens mij werkt hij ergens in een fabriek. Hij heeft de meest onmogelijke werktijden, en is vaak in het weekend weg. Hierdoor is de band met mijn moeder wel heel erg sterk. Ik zie mijn moeder meer als beste vriendin dan als mijn moeder.
Na het eten help ik mijn moeder nog met de tafel afruimen en ga weer naar boven. Ik had mijn maskertje al klaar gelegd. Ik ga lekker een masker op doen en vervolgens veel te lang onder de douche staan.
Na het maskertje, kleed ik me om en ga naar de badkamer. Na ongeveer een kwartier onder de douche te staan hoor ik mijn vader de trap al opkomen. Hij is er nooit zo fan van als ik onder de douche sta, want volgens hem verspeel ik veels te veel water. En dat kost weer een hoop geld. Ik doe zo zachtjes mogelijk, wat eigenlijk best onnozel is, en luister of hij iets tegen me zegt. Maar dan hoor ik de deur opengaan. Ik zet de douche uit en luister. Niets. Ik zal het me wel verbeeld hebben. Ik zet de douche weer aan en ga verder met mijn douche ritueel. Na een half uur kom ik de douche weer uit. Ik vind het nog steeds vreemd dat ik dacht dat de deur open ging, maar ik zie niets in de badkamer dat van plek veranderd is.
“Ik zal wel gek worden” zeg ik hardop.

De volgende dag bespreek ik het voorval met mijn beste vriendin Kim.
“Ach jij, je moet niet zo veel fantaseren” zegt ze spottend. “Het zal wel een van je zoveelste verbeelding zijn”
Daar kan ik haar geen ongelijk in geven. Ik droom vaak weg. Ik vind het heerlijk om tijdens de les te verbeelden dat ik heel ergens anders ben. Hierdoor wordt het saaie schoolleventje toch een stuk levendiger. De meeste leraren hebben niet eens in de gaten dat ik heel ergens anders met mijn gedachte ben. Ik moet zeggen dat ik best goed ben in het net alsof opletten.
“Nee” zeg ik. “Ik weet zeker dat er iemand was. Het probleem is alleen dat we maar met 3 man zijn. En mam en pap waren beneden”
“Dus, je verbeeld het je gewoon” zegt kim vrolijk.
“Ja ik ben er bang voor” zeg ik lachend terug. “Wat vind je trouwens van die nieuwe jongen?”
“Ja leuke jongen, ziet er wel goed uit. Ben alleen zijn naam vergeten” zegt kim.
“Ik dacht dat hij Michiel heten?”
“Volgens mij is het meer Michael”
“Ja! Dat was het!” zeg ik lachend.
“Zie je hem wel zitten dan?” vraagt kim enigszins spottend?
“Nou, hij is wel leuk. Alleen een beetje verlegen. Misschien moet ik eens langs hem gaan zitten tijdens Engels.” Zeg ik terug.
Dan gaat de bel die ons vertelt dat de pauze er weer op zit en dat we ons moeten verplaatsen naar Engels.
“Nou good luck dan!” zegt kim.

Tijdens de les Engels ga ik langs Michael zitten. Hij kijkt me verbaasd aan maar zegt geen woord. De hele les kijkt hij me nog niet eens aan.
“Nou dat was je versierpoging dan” lacht Kim.
“Ja lach maar, ik heb gewoon een blauwtje opgelopen.” Zeg ik enigszins sip.
“Ja en hoe!?! Hij zei gewoon helemaal niets tegen je” lacht kim nog harder.
“Suzanne!!” hoor ik ineens achter me.
Als ik me omdraai zie ik ineens Michael achter me staan.
“Zie je wel, mijn poging is wel gelukt” fluister ik trots.
“Suzanne”
Ik draai me om en zie een hijgende Michael achter me staan.
“Wat ga je vanmiddag doen?” hoor ik hem vragen.
“Nou Suzanne was…” zegt kim
“Nou Suzanne heeft nog geen plannen” weet ik Kim nog net te verbeteren.
“Heb je dan zin om even de stad in te gaan en lekker wat te gaan drinken?” vraagt Michael.
“Ja natuurlijk! Ik gooi thuis even me boekentas neer en ben over kwartiertje bij de supermarkt. Ik zie je daar” zeg ik terug.

Onderweg naar huis protesteert kim nog eventjes omdat ik eigenlijk met haar had afgesproken, maar ze verandert snel van mening als ze zelf tot de conclusie komt dat ik een date heb met een wel hele leuke jongen.

Als ik de tuin in fiets zie ik de auto van mijn vader op de oprit staan.
Hij had toch middagdienst? Vraag ik mezelf af.
Als ik de woonkamer binnenloop zie ik mijn vader op de bank zitten. Hij schrikt als hij me ziet.
“Suzanne…” stottert hij een beetje. “Wat doe jij zo vroeg thuis?”
Ik kijk op de klok en zie dat het half 4 is.
“Vroeg? Het is half 4. Ik ben klaar met school” zeg ik verbaasd “Jij had toch middagdienst?”
“Ja, maar ik had zin om een beetje quality time met mijn dochter te hebben” zegt hij iets te vrolijk. “Mag dat niet?”
Ik kijk mijn vader vragend aan. Dit is de meest vreemde actie die hij ooit heeft gehad, en geloof mij hij heeft vaak gekke acties.
“Ik kan niet gezellig doen, ik ga naar Kim toe. We zouden naar de stad gaan” roep ik half terwijl ik naar boven loop.
Ik ren naar boven om me snel om te kleden en wat make-up op te doen. Het moet ook niet te overduidelijk zijn, dus ik haal het er ook weer vanaf. En doe het opnieuw.
Als ik beneden kom zie ik mijn vader verdrietig in het hoekje van de bank zitten.
“Wat is er nou?” vraag ik terwijl ik langs hem kom zitten.
“Ik ben vandaag ontslagen” zegt hij ineens
“Maar je had toch net promotie gekregen tot afdelingshoofd” vraag ik?
“Ja, maar blijkbaar vonden ze me toch niet goed genoeg. En nu heb ik helemaal niets meer” zegt hij snikkend.
Ik heb mijn vader nog nooit zo gezien. Hij gedraagt zich als een klein kind! Ineens kruipt mijn vader dichter naar me toe en vraagt om een knuffel. Als ik hem knuffel krijg ik een raar gevoel van binnen. Als hij me strakker vasthoudt, ‘aait’ hij me met zijn hand over mijn been, hand en buik. Ik vind dit niet prettig, maar zeg er niets van. Voor ik het weet aait hij me op plekken waar een vader niet hoort te komen bij een 15 jarige. Nog steeds zeg ik er niets van, ik weet niet wat ik moet zeggen.
“Vind je het erg dat ik dit doe?” vraagt mijn vader me na tien minuten.
“..”
“Geen antwoord, is goed antwoord toch?” vraagt mijn vader een beetje lachend.
Hij gaat nog even door, maar na enkele minuten gaat mijn telefoon. Ik spring uit de handen van mijn vader en kijk naar mij telefoon. Een onbekende belt mij.
“Ja?”
“Waar blijf je? We zouden om half 4 bij de supermarkt afspreken en het is al tien over half 4” hoor ik Michael aan de andere kant van de lijn zeggen.
“Oh sorry, ik ben de tijd helemaal vergeten. Ik kom er nu aan” zeg ik.
Ik trek snel me jas aan en ga zonder iets te zeggen naar buiten.
Terwijl ik naar de supermarkt fiets, denk ik aan net. Aan mijn vader. Dit kon mijn vader niet zijn. Het was vast een vergissing geweest. Hij is zo van zijn à propos af dat hij gekke dingen gaat doen.
Ik ben zo in mijn gedachte dat ik de supermarkt zo voorbij fiets.
“Suzanne!”
Ik schrik van mijn eigen naam en zie Michael snel achter me aan fietsen.
“Waar ben je helemaal met je gedachte, je fietste me zo voorbij” hijgt Michael.
“Sorry! Ik weet ook niet wat ik heb. Laten we maar naar de stad gaan” zeg ik een beetje verlegen.

Citaat:

Hoofdstuk 2
Veel van die middag heb ik niet meegekregen. Ik zat nog steeds met mijn hoofd bij mijn vader. Hoe kon hij dat nou doen? Of was dit iets wat elke vader bij zijn dochter deed. Ik kan me dat bijna niet voorstellen, anders had je hier wel iets over gehoord toch?
Michael merkte aan mij dat ik er niet met me gedachte bij was.
“Als je het niet gezellig vindt met mij had je ook wel nee mogen zeggen hoor toen ik je vroeg” zegt hij
“Nee sorry. Ik had ruzie met mijn ouders voordat ik naar je toe ging. Zit daar nog met mijn gedachte” zeg ik vlug terug.
“Ik ben juist hartstikke blij dat je me vroeg. Ik dacht al dat ik een blauwtje had gelopen toen je niets tegen me zei tijdens de les” zeg ik met een lach.
“Ik ben niet iemand die zomaar in de klas tegen iedereen begint te praten” zegt hij serieus. “Maar ik vond je wel een toffe meid”
“Oh!” zeg ik blozend. “Ik ben wel blij dat we hier zijn hoor. Ik vind het heel gezellig, ook al ben ik er niet helemaal met mijn gedachte bij”.

Toen ik thuis kwam was mijn moeder gelukkig thuis. Aan het gedrag van mijn moeder te merken heeft mijn vader nog niet tegen mijn moeder verteld dat hij ontslagen is. Mijn vader deed ook alsof er niets aan de hand was. Is het dan toch een groot vader-dochter geheim? Na het eten ging ik vlug naar boven om me te douchen. Ditmaal check ik een keer extra of de deur op slot zit. Terwijl ik onder de douche sta denk ik terug aan gister. Ik weet zeker dat iemand in de badkamer was geweest. Was het dan mijn vader? Ik begin steeds meer te twijfelen en droomde weg in mijn gedachte. Ik schrik wakker als mijn moeder op de deur bonkt en vertelt dat ik al drie kwartier onder de douche sta. Na me verder aangekleed te hebben loop ik snel naar beneden om te vertellen dat ik nog even boven tv ga kijken en dan ga slapen.

Rond tien uur doe ik de tv uit. Door tv kijken gaan mij gedachte weg. Dit heb ik altijd al gehad. Hierdoor kan ik ook een stuk lekkerder slapen. Het nadeel van dit feit is dat ik ook niet kan slapen zonder dat ik eerst tv heb gekeken. Ik denk dan gewoon te veel na over alle dingen. Als ik net 5 minuten mijn ogen dicht heb, hoor ik geklop op de deur. Ik heb even geen zin in iemand, dus doe alsof ik slaap en zeg niets.
“Suzanne, slaap je al?” hoor ik mijn vader vragen.
Na gehoord te hebben dat het mijn vader is probeer ik nog meer te doen alsof ik slaap.
“Het spijt me van vanmiddag. Ik weet niet wat ik had. Maar ik hoop wel dat je begrijpt dat dit nooit meer gebeurt. Het was een grote fout” zegt mijn vader. Ik hoor de spijt in zijn stem.
Ik draai me om en ga zitten op bed. Ik schrik een beetje als ik zie dat hij wel erg dichtbij me is.
“Het spijt mij ook” zeg ik. Ik weet eigenlijk niet waarom ik dit zeg. Maar het lijkt gepast en het voelt alsof ik dit moet zeggen. Zonder iets te zeggen geeft mijn vader me een kus op mijn voorhoofd en gaat mijn kamer uit.
Ik voel me op een gekke manier niet opgelucht. Ik weet niet was het is. Ik begin weer over alles na te denken en slaap hierdoor heel onrustig.

Ik ren door een smal straatje heen. Ik kan zijn gehijg achter me horen. Snel schiet ik de hoek om en verstop me achter een container.
“Waar ben je? Vies kreng”
Ik probeer zo min mogelijk te hijgen, maar gaat moeilijker als ik dacht. Ik zie de man de hoek om komen en hij staat even stil. Hij bukt voorover om even op adem te komen maar zet het daarna snel weer op het lopen. Als hij mij voorbij is gerend, sta ik snel op en ren weer terug van waar ik vandaan kwam.
De man ziet me terug rennen en draait zich snel om.
“Kom hier! Ik heb nog een appeltje met jou te schillen!”

Zo snel als ik kan ga ik de drukke winkel straat in. Tot mijn verbazing is het klaar lichte dag. In het steegje leek het alsof het midden in de nacht was. Ik meng me tussen de drukke menigte en probeer zo normaal mogelijk te doen en rustig aan te doen. Ik moet vooral niet opvallen tussen deze mensen. Achter me hoor ik geschreeuw. Als ik om kijk zie ik dat de man iedereen opzij aan het duwen is om door de menigte door te komen.
Ik ga iets harder lopen maar wel zo opvallend mogelijk. Dan heeft de man mij in de gaten. Hij rent harder en pakt me aan me vest.
“Nou heb ik je. Ik zal je eens een lesje leren zomaar van je baasje weg te lopen”

Ik kijk naar de klok. 3:25. Ik zucht en probeer weer te gaan slapen. Het is nog zeker 4 uur voordat ik op hoef te staan. Dan hoor ik de deur open gaan. Ik lig met mijn hoofd naar de deur en doe mijn ogen een beetje open om te zien wie het is. Het is mijn vader. Hij kijkt een keer naar allebei de kanten in de gang en doet vervolgens mijn deur dicht. Hij loopt zachtjes mijn kamer verder binnen en gaat op mijn bed zitten. Voorzichtig streelt hij mijn haren. Ik merk nu al dat ik dit niet leuk ga vinden. Ik draai me om en kreun een beetje om te laten merken dat ik slaap. Blijkbaar vat mijn vader dit anders op. Hij loopt naar mijn bureaula en pakt mijn sleutel om vervolgens de deur op slot te doen. Ik hoor hem zachtjes kreunen. Ik snap er niets van. Ik hoor hem nog zeggen dat het hem spijt, en dat het een grote fout was. Hij komt langs me in bed liggen en kruipt dicht tegen me aan. Nogmaals kreun ik om te vertellen dat ik slaap. Mijn vader begint me dan te strelen over heel mijn lichaam. Dit hoort een vader niet te doen, maar ik durf weer niets te zeggen. Bang dat hij dan boos wordt. Het houdt dit keer niet op met alleen strelen. Hij gaat met zijn hand onder mijn pyjama en gaat vrolijk verder met strelen. Voordat ik het in de gaten heb ligt hij boven op me. Ik moet mijn ogen wel open doen. Als hij dit ziet, gaan zijn ogen stralen.
“Rustig maar lieverd, het is zo voorbij. Ik beloof je dat ik je geen pijn doe. Dit vind je alleen maar prettig, ik beloof het je” zegt hij kreunend.

Na een half uur ‘plezier met papa’ ben ik weer alleen op mijn kamer. Ik heb meteen mijn kamer weer op slot gedaan. Ik lig op bed en ik weet niet wat ik moet denken. Ik voel me vies en gebruikt, maar ik ben ook in de war omdat het mijn eigen vader is. Misschien is dit echt wel gewoon. Ik hoor het hem nog zeggen: “Dit is ons geheim. Dit gebeurt bij elke dochter. Hierdoor worden meisjes vrouwen”. Moet ik dit geloven? Ik was in de war en wou het liefste al het viezigheid van me af wassen. Ik durfde alleen niet mijn kamer af te komen bang dat mam wakker zou worden en me vragen waarom ik nog wakker was. Dan spring ik uit mijn bed en haal alle lakens van mij bed, draai ze om en doe ze weer terug. Het is niet optimaal maar het is beter als niets.
De rest van de nacht slaap ik niet. Ik denk nog steeds aan mijn vader.

De volgende ochtend ben ik, tot mijn verassing, totaal niet moe. Ik ga op tijd uit bed en ga extra lang onder de douche staan. Hierdoor knap ik al een beetje op en doe mijn ochtend ritueel voordat ik naar school ga.
Op school merkt kim meteen al dat er wat aan de hand is.
“Wat is er met jou gebeurd? Je ziet er zo niet vroeg in de ochtend uit” zegt kim heel verbaasd.
“Oh, ik douche me een keer in de ochtend, en ik ben meteen een freak?” snauw ik terug.
“Sorry hoor. Ik wou je niet meteen boos maken hoor”
“Sorry. Het was niet mijn bedoeling. Heb gewoon bijna niet geslapen” zeg ik zo lief als ik kan.
“Het maakt niet uit. Hoe was je date met Michael trouwens?” vraagt Kim.
“Ja, was gezellig. Het is een aardige jongen”
“Een aardige jongen? Meer niet” hoor ik ineens achter me.
Daar staat Michael met de grootste pretogen die ik heb gezien. Ik begin er spontaan van te blozen.
“Ja, wat moet ik er meer over zeggen?” zeg ik. “Zoveel is er toch niet gebeurd gister waarvan ik kan zeggen dat ik hotel de botel verliefd ben?
Michael loopt naar me toe en geeft me een knuffel. Ik voel me niet op mijn gemak. Ik denk aan vannacht. Ik raak zo in mijn eige gedachte verzeild dat ik niet in de gaten heb dat Michael me los heeft gelaten.
“Uhm… Suzanne?” zegt hij enigszins ongemakkelijk
“Oh, sorry!” zeg ik snel.
“Maakt niet uit” zegt Michael en geeft me een kus op mijn voorhoofd, en loopt weg.

Citaat:

Hoofdstuk 3
Ik probeer mijn ogen open te doen. Kreun, auw. Ik voel aan mijn ogen en voel dat ze helemaal dik zijn en pijn doen. Ik probeer me te herinneren wat er is gebeurd. Het steegje, de man, de drukte. Het begint langzaam terug te komen. Ik probeer nog een keer mijn ogen te openen. Het lukt me om mijn linkeroog een beetje open te doen. Ik herken nies om me heen. Het is een soort bed. Maar in plaats van een lekker zacht matras, lig ik op een koude houten plank. De muren zijn zwart gemaakt. Overal zijn roden accenten om het iets op te fleuren. Maar dat is niet echt gelukt. Als ik verder om me heen kijk zie ik een raam. Ik probeer op te staan. Dan pas merk ik dat ik vast geketend ben aan het bed. Ik probeer me los te rukken, maar heel mijn lichaam doet pijn. Dan komt iemand binnen. Het is, naar mijn verbazing, een vrouwenstem.
“Hoe gaat het met je” zegt de vrouw
“..” ik probeer te praten maar er komt alleen een moeilijke kreun uit.
“Stil maar. Het is beter als je niet praat.” Zegt de vrouw. “Je bent flink toegetakeld.”
Door mijn handen en voeten te bewegen vraag ik haar zonder te vragen waarom ik ben geboeid.
“Sorry Suzanne” zegt de vrouw. “Ik kan je niet los maken. Als Hendrik eraan komt ben niet alleen ik maar ook jij de pineut.”
Ik snap er niets van. Hoort de vrouw bij de man.
“Wat is hier in vredesnaam aan de hand?” Hoor ineens boos achter me. Het is de man.
“Hendrik!” stamelt de vrouw. “Ik wou Suzanne even verzorgen. Je kan haar niet zomaar laten liggen.”
De man die mij zo heeft toegetakeld, is Hendrik. Wat ik met Hendrik te maken heb is nog een raadsel voor me.
“Dan had ze maar niet moeten weglopen! Je weet hoe slecht ik daar tegen kan! Dit is niet de eerste” schreeuwt de man boos.
“Maar schatje!” probeert de vrouw nog.
Het is al te laat. Hendrik slaat zijn vrouw zo ontzettend hard. Ze vliegt tegen de grond aan, met haar hoofd heel hard tegen de muur. Ik sluit mijn ogen. Ik wil dit niet zien. Het is verschrikkelijk. Na wat het lijkt een uur stamt Hendrik boos weg.
Ik doe mijn ogen weer open en zie de vrouw. Volgens mij is ze bewusteloos. Ze beweegt amper. Dan, wonder boven wonder, staat ze op en sleurt zichzelf op een wonderbaarlijke wijze naar de deur. “Sorry” zegt ze nog vlug. En weg is ze. Ik val in slaap.

Ik schrik wakker. Wat een nachtmerrie. Ik til mijn armen en benen op. Ze doen en geen pijn en ze zitten niet vast aan kettingen. Het leek zo echt! Dan herinner ik me de vrouw. Er zijn echt vrouwen die zo toegetakeld worden. Het lijkt me verschrikkelijk.
Ik stap uit bed en loop naar de badkamer. Ik neem wat water en loop weer terug. Ik loop langs de slaapkamer van mijn ouders. Ze zijn druk bezig, en dan bedoel ik niet met slapen. Ik kan me niet voorstellen dat mijn moeder niet in de gaten heeft wat voor kwal mijn vader is. Als ik weer in bed sluip, schrik ik. De deur gaat open. Het is mijn vader.
“Ik hoorde je over de gang lopen” zegt hij vriendelijk. “Je bent toch niet wakker geworden van ons?”
“Nee, ik had een nachtmerrie. Maar het is niets hoor. Ga maar weer slapen” zeg ik snel.
“Weet je het zeker?” zegt hij terwijl hij dichter naar mijn bed toe loopt.
“Ja ga maar slapen, ik ben zelf ook heel moe”
Gelukkig draait hij zich om en loopt mijn kamer uit. Ik heb nu echt geen zin in ‘pleziertje met papa’. Vooral niet na zo’n nachtmerrie. Ik val wonder boven wonder vlug ik slaap.
De volgende ochtend loopt alles volgens normaal. Eenmaal op school aangekomen zie ik meteen Michael staan.
“Volgens mij vind hij je leuk” zegt Kim heel vrolijk.
“Denk je?”
“Ja joh. Kijk hoe hij doet! Maar je verdient het hoor. Om eindelijk een leuke jongen te ontmoeten” zegt kim oprecht.
“Suzanne!” hoor ik Michael roepen.
“Zie je wel! Hij vind je echt leuk. Ga er maar op af Tiger!”
“Hoi Michael” zeg ik een beetje blozend. “Hoe was je avond?”
“Ja leuk. Miste alleen jou bij me! Heb je zin om vanavond bij me film te kijken. Mijn moeder is niet thuis en ik mocht iemand uitnodigen. Ze hebben zelfs al drinken enzo gehaald” vraagt Michael.
“Uhm. Ja lijkt me leuk.”
“Cool. Dan kun je meteen na school met me mee. Als je het lekker vind kunnen we pizza bestellen.”zegt Michael vrolijk!
“Ja is goed hoor! Ik zie je dan na school!”
Michael geeft me een kus op mijn voorhoofd en is weer weg.
“Vind je het niet erg dat hij zo plannen maakt. Je blijft meteen eten!” zegt Kim
“Nee hoor..” Eigenlijk vind ik het helemaal niet erg om niet thuis te zijn. Even mijn gedachte ergens anders dan thuis, mijn vader en mijn gekke nachtmerrie.
“Trouwens. Ik heb zo raar gedroomd gister” zeg ik ineens. Ik vertel Kim over mijn droom. Kim is in dit soort dingen thuis. Zij weet wel raad.
“Tja, ik weet niet. Zoals je het nu verteld lijkt het of je iets traumatisch hebt meegemaakt, en je het niet goed kan verwerken. Je geweten wil je op deze manier vertellen dat je er nog steeds mee zit. Er is toch niets gebeurd he?” vraagt Kim ineens.
“Nee natuurlijk niet!” stamel ik een beetje “Ik heb gewoon dit soort dromen”
“Dan weet ik het ook niet. Maar denk er in ieder geval over na. En je weet, als er wat is kan je altijd bij mij terecht. En als je niet met mij wilt praten, wat ik me bijna niet kan voorstellen, is het wel belangrijk dat je er over praat” zegt Kim echt heel serieus.
“Dat weet ik toch! Als er wat is kom ik naar je toe. Dat weet je.” Zeg ik iets te snel. Ik zeg dit wel tegen Kim maar ik zou nooit vertellen wat mijn vader doet. Ik val Kim daar toch alleen maar mee lastig.
School duurt vandaag weerzinwekkend kort. Ik ren nog net niet de school uit als de bel gaat.
“Zo, iemand heeft zin om naar Michael te gaan en ik ben het niet. Rara!” lacht Kim.
“Ja ik heb er echt zin in. Ik hoop dat het een gezellige avond gaat worden. Ik hoop dat het wat word”
“Nou ik hoop het voor je meid. Je verdiend het” zegt kim heel gemeend.
“Ik ben er vandoor hoor. Ik bel je als ik terug ben. Maakt het uit als het laat wordt?” vraag ik.
“Nee natuurlijk niet. Ik wil alles weten! Al bel je om 1 uur ’s nachts” zegt Kim.
“Doei dan!” zeg ik
Ik fiets snel naar de supermarkt toe. Hier hebben we afgesproken. Net zoals de vorige keer. Maar deze keer stop ik wel op tijd bij de supermarkt.
“Zo, nu heb ik de volledige aandacht voor je” zeg ik vrolijk. Ik meen het ook. Het is echt een leuke jongen.
“Dat is mooi. Want die zul je ook nodig hebben.” Zegt Michael net zo vrolijk terug. “Het is wel een stukje fietsen hoor.”
“Dat maakt niet uit, zolang ik bij jou ben” Ik raak al wat meer op me gemak bij hem te voelen.
“Haha, jij durft” lacht Michael.
“Is het niet goed dan. Ik kan ook wel een verlegen meisje spelen, maar daar heeft niemand wat aan toch?” lach ik terug.

Als we bijna bij zijn huis komen zegt Michael: “Je moet er je niet teveel van voorstellen hoor. Zo geweldig is het niet”
Maar zodra ik aankom geloof ik mijn eigen ogen niet. “Het is prachtig” stamel ik. De oprit (!!) is groot. Zo groot dat er 2 vrachtwagens langs elkaar heen kunnen rijden zonder last van elkaar te hebben. De voortuin is 2 x zo groot als onze achtertuin, en ik vond onze achtertuin al groot. Het grootste gedeelte van de voortuin is gras. Het geeft een chique uitstraling. Tegen het huis staan allerlei verschillende soorten planten en bloemen.
“Zo’n mooie voortuin heb ik nog nooit gezien. Het is zo simpel maar zo mooi!” zeg ik nog steeds bewonderd.
Het huis binnen is nog chiquer als buiten. Als ik de voordeur open doe stap ik in de hal. Aan allebei de kanten lopen trappen in een halve ronde naar boven. Het plafond is daarom pas op de 2e verdieping. Aan dat plafond hangt een geweldige kroonluchter. Het ziet er echt geweldig uit. “Wat doen je ouders in vredesnaam?” zeg ik .” Oh sorry. Dat gaat me niets aan” zeg ik vlug.
“Nee maakt niet uit. Mijn moeder is advocate en mijn vader is voetbaltrainer” zegt hij.
“Voetbaltrainer? Bij welke club dan?” vraag ik.
“Hij is nu nog trainer van het Russisch elftal, maar gaat binnenkort naar Chelsea toe.” Zegt hij trots.
“Maar als hij daar is, zit je hier alleen met je moeder? Vinden jullie dat niet erg” vraag ik.
“Mijn ouders zijn toen ik nog klein was gescheiden. Ze hebben nog steeds een goede baan. En mijn vader vond dat we het goed moesten hebben. Daarom dit huis” zegt Michael.
Ik denk even na en dan schiet me ineens iets te binnen. Nee dat kan niet!
“Maar als je vader bij het Russisch elftal trainer is, en binnenkort naar Chelsea toe gaat…”zeg ik
“Ja?? Zegt Michael.
“Dan is jou vader.. Guus Hiddink?” roep ik.
“Jij bent het eerste meisje die, die link kan leggen. Niet elk meisje weet dat. Maar ja, dat is mijn vader” zegt Michael.
Wouw. Michael is gewoon de zoon van Guus Hiddink. Ik heb altijd al enige sympathie voor hem gehad. Ik vind het gewoon echt een top trainer!.
“Cool man! Dat hoor je niet van iedereen” zeg ik
“Dat hoop ik niet, dan heb ik nog meer broers of zussen dan die ik ken” lacht Michael. “Nou heb je zin in pizza of hoe zit dat?”