Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Je vorige gedicht heb ik ook gelezen
en daar zag ik het zelfde als hier: gevoel. Het ie écht en het is
De herhalingen maken het gedicht sterk en de kleine verschilletjes erin maken het poëzie ipv een rijmseltje (zoals ik ook al eerder zei over het zwarte paard
) De tekst is lang genoeg om er ook wat inhoud in te stoppen en kort genoeg om te voorkomen dat het een verhaaltje wordt, poëzie hoort beknopt te zijn en jij hebt dat door, al dan niet bewust 
Mindfields schreef:Poeh heey thanks Pauline...ik ga zeker iets met je tips doen, ja ik doe dus indd echt zomaar wat, wat ik voel moet er dan uit en dan giet ik het in een vormpje, maar valt zeker nog veel aan te verbeteren natuurlijk.
Het gekke is, zo heb ik weken geen inspiratie al ga ik er voor zitten(werkt natuurlijk dan ook niet) en dan ineens 's avonds laat(heb het altijd 's nachts om eoa gekke reden...) en dan rolt er binnen 20 minuten een tekst uit mn handen.
Inspiratie komt vanzelf, en aan jouw gedicht is niets gemaakts, dat is juist het goede eraan 
Kijk alleen wel uit dat je het gevoel dat bij het gedicht hoort (en dat jij alleen kent, dat kan het gevoel zijn dat je had toen je het schreef, of iets over je vriend waar je aan dacht toen het gedicht ineens in je hoofd zat) niet kwijtraakt terwijl je dat doet.