Jij.
Dromen zonder doel,
Zwevend door talloze verwarde gedachten
Ontdek ik ergens wazig in de verte,
een gedachtespinsel wat me bespeelt
En geïntrigeerd aanschouw ik het ontluikende tafereel
Onwennig sta ik te kijken,
En aanschouw de schoonheid als ze voor mij verschijnt
Ergens daar in de mist zo prachtig, eerlijk en oprecht,
ontwaar ik de verwarmende glimlach op haar bekende gezicht
Elke stap die ze dichterbij zet voelt als een hunkering naar meer
De mist verspreid zich zacht,
Begeleid haar overal heen zonder enige kracht
Het beeld steeds verder onthuld
Het gevoel dat ik herken, de wangen rood en warm, en terwijl zij geduldig wacht
Ervaar ik weer helemaal hoe het was, die allereerste keer dat ik je zag
geschreven door mij,
23-11-2008.