Geplaatst 
Ik ben ontzichtbaar..
mijn woorden worden niet verhoord.
mijn tranen worden niet gezien.
ik zou willen weten wat gevoel is.
maar soms weet ik dat niet meer
Papa, elke dag mis ik jou meer.
maar de waarheid is hard.
want jij mist mij niet.
ik begrijp jou echt niet.
je beloofd mij de hele wereld.
maar je maakt het nooit waar.
mijn vertrouwen in jou
staat op een zijden snaar.
Je speelt de hoofdrol in mijn gedachten.
ik denk aan vroeger hoe mooi het toen was.
ik word boos en blij tegelijk
Maar soms is de waarheid een harde feit.
Papa, laat me voelen wie jij werkelijk bent.
Want soms vergeet ik dat, en dat doet erg pijn in mijn hart.
Ik vergeet jou niet, Jij vergeet mij wel..
Voor jou is zo alles goed.
Maar je hebt werkelijk geen idee.
Wat dit mij aan doet.
Ik heb ook nog andere gedichtjes in het topic staan! Ben benieuwd wat jullie er van vinden..
