Twee vrolijke ogen
Stralen naar mij
Zijn nooit verdrietig
Altijd maar blij
Maar achter de stralen
Zit iets verborgen
Een vreselijk leven
Vol onheil en zorgen
Een masker kan op en af
Maar deze blijft altijd
Zij moet er maar aan wennen
Zij kan ‘m nooit meer kwijt
Geen gevoelens kan zij hebben
Nooit kan zij huilen
Wat zou zij graag eens
Met iemand anders willen ruilen
Of terug gaan in de tijd
Waar het allemaal begon
En dan echt een gelukkig zijn
En staan te stralen in de zon
__________
Ja, een onderwerp dat vaak wordt genomen, maar ik wilde 'm toch even kwijt.
Ik voelde me de hele dag niet geweldig en dan krijg ik meestal inspiratie.
Ik heb ongeveer drie minuten gedaan over het maken van dit gedicht.