Bokt.nl

Citaat:

A: Ik heb voor Mick gekozen, sorry.
S: Voor die loser, ik kijk hem en jou NOOIT meer aan; je hebt me gewoon gebruikt omdat jij je vriendinnen jaloers wilde maken.
A: Sander, toe nou alsjeblieft. Heb er begrip voor, ik wil je niet kwijt!

Maar het is al te laat, Sander is offline gegaan.

Tranen lopen over haar gezicht, haar mascara is helemaal uitgelopen. Ze gaat op haar bed liggen, Sander wil haar nooit meer zien. Maar wat had ze anders moeten zeggen? Ze kon het echt niet verraden, ze wil echt niet dat hem iets overkomt. Maar als ze zegt dat hem anders wat overkomt, zegt ze weer teveel. Zo zit ze een hele tijd te huilen. Als haar moeder haar komt roepen voor het eten, merkt ze gelijk dat er wat is. 'Papa is vanavond aan het werk, dus we eten met zijn 2en. Ik wil weten wat er is, dit is niet goed'. Als Amber even later aan tafel zit, krijgt ze amper een hap boerenkool door haar keel. Een paar keer vraagt haar moeder wat er nu is, maar Amber laat bijna niks los. 'Gaat het over Sander?' vraagt haar moeder tenslotte. Dit kan Amber niet meer aan, 'mag ik van tafel?' vraagt ze door een waas van tranen. 'Dat is goed' antwoord moeder. Nu heeft ze door wat er speelt, er is iets met Sander.

Amber kan die avond niet in slaap komen. Haar moeder wilde alweer praten, maar ze heeft gezegd dat ze overspannen was van school. Maar haar moeder wist wel beter, dat wist Amber heel zeker.

Hoofdstuk 6
De volgende dag komt ze met knikkende knieen op school. Ze ziet er echt heel erg tegen op om 's middags met Mick mee te gaan. Ze heeft 's morgens tegen haar moeder gezegd dat ze naar Natasja gaat. Als ze op school komt, ziet ze dat Sander bij Mick staat. Ze gaan snel achter een pilaar staan en luistert mee. 'Is het waar dat Amber ineens met jou heeft?' vraagt Sander boos. 'Ja, ze heeft voor mij gekozen, niks aan te doen. Ze vond je blijkbaar niet leuk genoeg.' antwoordt Mick. 'Dat moet ze helemaal zelf weten, ze heeft mij gewoon gebruikt om te pronken bij haar vriendinnetjes. Je had gelijk man, ik vond haar eerst hardstikke leuk maar dat is nu wel anders.' zegt Sander, trillend van boosheid. 'Daarom willen we graag weer vrienden met je worden' zegt Mick tegen Sander. 'Bedankt, ik zat echt helemaal verkeerd' antwoordt Sander. 'Ze is nu mijn vriendin, dus wil je haar niet te erg beledigen?' vraagt Mick lachend aan Sander. 'Nee hoor, al vind ik haar zelf een *****' een hele rij scheldwoorden spreekt hij uit. 'Hoho, kalm man!'. 'Ik ga maar eens naar binnen' zegt Sander. Ze geven elkaar de high five en dan gaat Sander naar binnen.

Amber schrikt, nu wil Sander haar nooit meer. Ze barst in snikken uit en gaat tegen de pilaar zitten. Dan voelt ze ineens dat iemand haar aantikt op haar schouders. 'Nu moet je wel verkering met mij nemen, Sander is uitgeschakeld' zegt hij vals. 'Die wil absoluut nooit meer tegen je praten'. 'Maar nog ben ik er niet mee eens' brengt Amber huilend uit. 'We zijn nu wel weer 'vrienden, ik bedoel Sander en ik, maar ik kan hem nog zo wat aandoen!' 'Oke ik doe wat je zegt' zegt Amber droevig.

De dag gaat vliegensvlug voorbij. Ze hebben alleen nog scheikunde. Dat vind de hele klas leuk, omdat ze dan proefjes gaan doen. Sander en Amber deden samen maar als ze iets tegen hem wil zeggen, loopt hij radicaal de andere kant op. Snel sluit ze bij Natasja aan, die ook nog niemand heeft. Sander sluit bij Mick aan. Het doet Amber pijn om háár Sander daar te zien. Waarom heeft hij geen begrip?

Als ze terug in de klas de opdrachten moeten maken, probeert Amber nog vele malen om contact met Sander te maken. Telkens wijst Sander haar af. Dan komt Mick ineens naar haar toe. Hij trekt haar mee naar een hoekje van het lokaal. 'Jij gaat niet tegen die flikker praten!' sist hij nijdig. 'En nu geef je me een zoen' vervolgt hij. 'Huh?' Amber begrijpt er niet veel van. 'Midden in de klas zeker?' vraagt ze benauwd, 'echt niet!. En toch doe je het!, of anders!' vervolgt hij dreigend. Amber heeft geen keus. Zo zitten ze in het hoekje van het klaslokaal te zoenen. Mick gaat maar door, houdt hij dan nooit op? Ze ziet Sander. Elke keer als ze naar hem kijkt, kijkt hij weg van haar. 'Nu ga je met mij mee' beveelt Mick grijnsend. Hij slaat zijn arm om haar heen. Als ze buiten zijn, gaan ze eerst nog even op de bankjes op het schoolplein zitten. De hele bende, Mick, Sander en Amber zitten daar, iedereen kijkt bewonderd naar Amber. Ze zijn stikjaloers, maar waarom dan? denkt Amber treurig. Sander zit aan de andere kant van de bank en keurt haar geen blik waardig. 'Waarom negeer je me?' vraagt ze bijna histerisch. 'Omdat je een slet bent' zegt Sander rustig terug. Mick geeft haar een schop onder het bankje en kijkt boos naar haar. Ze leunt tegen hem aan en kijkt weg van Sander. Mick streelt haar door haar haar. Zo zitten ze een tijdje, daarna meldt Mick: 'Ik ga naar huis, ga je mee Am?'. 'Tuurlijk, probeert Amber positief te zeggen. Sander kijkt het tweetal na. Wat een slet is die Amber toch! Hij haat haar.

Citaat:

Hoofdstuk 7
Amber zit bij Mick achterop. Ze is gespannen, ze is bang voor wat komen gaat. Mick woont in de Boslaan, dat is best dicht bij haar huis. Mick zet zijn fiets neer voor een huis en gaat naar binnen, Amber neemt hij mee aan haar hand. 'Hoi Mick' klinkt het uit de keuken, een vrouw van ongeveer 40 komt naar ze toegelopen. 'Jij bent zeker Amber, Mick heeft me al veel over je verteld'. 'Ja inderdaad' zegt Amber en geeft ze vrouw een hand. Mick biedt haar een glas cola aan. Als de moeder van Mick naar de keuken is sist Amber tegen Mick : 'Wat ben je nu ineens aardig?!' 'Je kende me nog niet,' zegt Mick 'Je kende alleen mijn gemene kant, de goede wilde je niet zien'. 'Maar toch vind ik het hardstikke gemeen van je dat je mij zo gebruikt!' zegt Amber boos. 'Als jij niet aardig bent, doe ik ook niet meer aardig' vervolgt Mick.

Dan pakt hij haar hand en neemt haar mee naar boven. 'Zal ik dan weer aardig doen?' probeert Amber. Mick ontdooit: 'dan doe ik ook wel aardig' zegt hij blozend. Dan gaan ze samen op bed liggen. Dan begint hij ineens te praten: 'Sorry, ik wilde je echt niet dwingen. Je bent zo lief en aardig. Ik beloof dat ik je niet meer zal dwingen' voegt hij toe. 'Meen je dat echt?' Amber weet niet meer wat ze moet geloven. 'Je kunt me vertrouwen' zegt Mick charmant. 'Maar Mick, dit is niet goed' ik hoor bij Sander, niet bij jou. 'Maar ik vind je zo leuk' zegt Mick. 'Nee, je bent een leuke jongen maar dan als gewoon vrienden. Het spijt me..' Mick wordt ineens heel boos: 'Dan zal ik je nog meer dwingen!' schreeuwt hij uit. Hij pakt Amber vast en begint haar overal te zoenen. 'Nee Mick, stop daarmee alsjeblieft' zegt ze als Mick haar shirtje uit wil trekken. Maar Mick wil het niet horen en gaat gewoon door ..

Sander loopt op straat. Hij baalt ervan, dat Amber voor Mick heeft gekozen. Hij dacht echt dat ze wat hadden samen, maar nee ze heeft hem de hele tijd gebruikt om te pronken. Ja wat wil je ook? Iedereen wil met mij, denkt hij. Ik weet wel dat ik het populairste van de school ben. Dan loopt hij naar het huis van Mick, hij had afgesproken om wat bij hem te gaan drinken vanavond; Amber zou er ook bij zijn. Hij is benieuwd of ze nog contact met hem wil. Hij zal iniedergeval niks zeggen. Dan hoort hij gegil, het lijkt wel Amber! Hij luistert nog wat beter. 'Alsjeblieft hou op Mick, dit vind ik echt niet meer leuk. Je hebt me het uit laten maken met Sander en nu doe je dit! Ik wou dat ik nooit naar je geluisterd had, nu wil Sander nooit meer met mij praten. Fijn is dat' hoort hij Amber huilend schreeuwen. Het is donker in het huis van Mick, pikdonker. Alleen het raampje van Mick zijn slaapkamer staat een klein stukje los, daar komt het geluid vandaan. Zijn moeder is zeker weg.

Dan belt hij aan. Hij hoort ineens een harde klap en dan Amber huilen. Hij weet bijna zeker dat Mick haar geslagen heeft. Hij kookt bijna van woede. Hij belt nog eens aan. Dan verschijnt Mick boven uit het raam hangend. 'Ey Mick, ben je al bijna klaar?' 'We komen er zo aan' zegt Mick en doet het raam weer dicht. Nog geen 5 minuten later komt Mick naar beneden, ga jij maar alvast in de kamer zitten en pak maar wat drinken. Mick gaat weer naar boven, hij zegt wat tegen Amber. Als Sander heel goed luistert, kan hij het horen. 'Jij zegt niks tegen Sander, anders doe ik je de volgende keer nog meer pijn!' 'Ja Mick' hoort hij Amber met een gedempte stem zeggen.

Sander schrikt, wat doet Mick met Amber. Zijn Amber? Zijn vriendin? Hij baalt er echt stevig van dat Amber voor Mick heeft gekozen. Dan wordt de deur opengegooid, Mick staat in de deuropening. 'Pak maar wat drinken, ik moet even Amber ophalen van boven' knikt hij. Dan hoort hij nog een slag. 'Dat waag je nooit meer!' schreeuwt Mick tegen Amber. 'Sorry Mick' hoort hij Amber stamelen. Daarna komen ze benenden, Amber heeft een grote blauwe plek op haar gezicht. 'Wat is er gebeurd?' vraagt Sander nonchalant. 'Ik b-b-ben umm...' stamelt Amber, ze kan niet uit haar woorden komen en wordt knalrood als ze Sander ziet. 'Gevallen' vult Mick haar aan. 'Ja, op de grond' valt Amber hem bij. 'Zal wel' mompelt Sander. Hij wil haar niet meer, nu weet ik het zeker denkt Amber. Hij negeert mij volkomen. 'Wil je wat drinken?' vraagt Mick aan haar. 'Doe maar cola' stamelt Amber. Onee, nu is ze alleen in de kamer met Sander! Het liefst zou ze hem alles vertellen maar dan zou Mick haar echt vermoorden. 'S-s-ann-ddeerr' hakkelt ze. 'Wat is er?' zegt hij met opgetrokken wenkbrauwen. 'uhh' Amber kan niet meer uit haar woorden komen, een waas van tranen blokkeert haar zicht. 'Laat maar' fluistert ze. Dan komt Mick binnen, 'waarom huil je nou?' vraagt hij verbaasd. 'Ik weet het ook niet, het sletje is verdrietig' zegt Sander grijnzend. 'Sorry voegt hij er aan toe, het is je vriendin'. Ineens moet Amber overgeven, ze rent snel naar de gang. De eerst deur die ze vindt trekt ze open; de wc. Sander, kom alsjeblieft terug; fluisterd ze. Ik wil jou en niet Mick! kom alsjeblieft terug. Wat ze niet weet is dat Sander staat te luisteren. Hij moest toevallig ook naar de wc. De woorden raken hem diep, maar dan neemt hij een besluit; zij doet zelf zo sletterig. Ik kom niet terug, besluit hij in zichzelf. Hij wil haar dolgraag terug, maar daar is het nu te laat voor.

Als Sander weggaat is het 10.15 uur. Amber is heel treurig, haar beschermengel gaat weg. Nu gaat het niet goed' denkt ze. Maar ze zegt niks. Door een waas van tranen zwaait ze hem samen met Mick na. 'Wat heb jij nu weer, huilen omdat je exje weggaat?' zucht Mick geergend. 'Ja dat klopt' zegt Amber en veegt haar tranen weg. 'Kom maar' nodigt Mick Amber uit, 'Gaan we gezellig een film kijken'. Het is een hele mooie film en Mick is zowaar aardig maar ze kan haar aandacht er niet bijhouden. Deze film keek ze ook met Sander, maar dat was anders. Ze was toen niet bang, nu wel.

Als ze film eindelijk afgelopen is beveelt Mick: 'Nu moet je even je moeder bellen dat je hier blijft slapen'. 'Dat wil ik niet,' zegt Amber 'en de afspraak dan?'. 'Haha babe, die is er allang niet meer; pech gehad. Als hij jou nu nog terugwil dan is hij gek' Deze woorden raken Amber, Mick spreekt de waarheid maar het komt hard aan. 'Als je nu niet belt, doe ik je nog meer pijn' zegt Mick. Hij drukt Amber de telefoon in de handen. Ze belt snel haar moeder op, die vindt het wel goed. Ze heeft nu ook nachtdienst. 'Dan ben je niet alleen thuis' zegt ze als laatst. Was het maar zo, was ze maar alleen thuis; of met Sander. 'Geweldig' zegt Mick. 'Ik heb een idee, we gaan nog één keer naar boven en deze keer doe je echt je best of ik zal de leiding nemen'. Amber wordt misselijk bij die gedachte. 'Hier heb je eerst nog even wat water, je ziet er witjes uit' biedt Mick aan. Dat vindt Amber zo raar aan Mick, hij heeft 2 gezichten; het ene moment is hij heel aardig en het andere moment wil hij haar wel doden. 'Dat eerste dan maar' zegt ze met een waterige stem. Ze gaan naar boven. Mick drukt Amber op bed en dan begint het, wat ze niet doorhebben is dat het luikje nog steeds openstaat.

Sander is zijn jack vergeten, hij kwam er pas thuis achter. Als hij Mick opbelt neemt er niemand op, geen wonder die hebben natuurlijk alleen oog voor elkaar. Hij besluit er nog even langs te gaan. Hij rijdt zijn scooter uit de garage en gaat naar Micks huis. Hij hoort geschreeuw, alweer! Hij luistert nog eens beter. 'En nu doe je dat topje uit, anders krijg je een klap' hoort hij Mick schreeuwen. 'Alsjeblieft Mick, nee' probeert Amber nog. Dan hoort Sander dat er een schaar wordt gepakt en het topje stuk wordt geknipt. 'Zo ben je nog mooier' zegt Mick. Sander belt aan. 'Wie is daar?' hoort hij Mick schreeuwen. 'Ik ben mn jack vergeten' schreeuwt Sander terug naar boven. Mick doet de deur los. 'Volgens mij hebben jullie het wel naar je zin' liegt Sander om de stilte te doorbreken. 'Heel erg' zegt Mick, 'Ze is helemaal geweldig'. Wat hij niet door heeft is dat Amber meeluisterd, Sander ziet haar wel. Met een paar bange ogen kijkt zij hem aan.

Mick ziet het ook. 'Als de sodemieter naar boven' schreeuwt hij. Amber weet niet hoe snel ze boven moet komen. 'Ben je niet te hard voor dat sletje?' vraagt Sander. 'Nee hoor, disipline is de sleutel tot alles' grijnst hij. 'Ik ga maar weer eens, doei Amber' schreeuwt hij naar boven. 'Dag' schreeuwt ze terug. 'Hoe haal je het in je hoofd om naar beneden te komen?' vraagt Mick boos. 'Mag dat hier ook niet meer?' 'Nee dat mag niet, Sander hoeft niks te weten'. En dat hoorde Sander, die zijn scooter net van het slot wou halen. Hij had het gevoel dat dit niet helemaal goed zat.

Amber is ineens moe, heel moe. Ze valt zo in slaap. Het slaapmiddel heeft gewerkt, denkt Mick. Hij bindt haar vast aan de pilaren van het bed en trekt haar kleren uit, behalve haar onderbroek. Dan begint hij foto's te maken. Heb ik mooi wat te pronken, denkt hij. Na een kwartiertje komt Amber bij bewustzijn. 'wazaa Mick, maak me los' schreeuwt ze histerisch. 'Wat ben je aan het doen?' vervolgt ze daarna. 'Als je niet luistert, dan plaats ik deze fotos op Hyves'. 'Doe dan niet!' smeekt ze. 'Dat zullen we zien, als je nu niet je best doet heb ik nog wel wat vrienden die je ook wel willen zien'. 'Ik doe mijn best' stamelt Amber. Ze probeert om het Mick zo goed mogelijk naar zijn zin te maken. 'Zo is het goed' zegt Mick. 'Ga maar even douchen' vervolgt hij. 'shampoo kun je van de planken pakken'. Als Amber gedoucht is, heeft ze het gevoel dat het niet veel geholpen heeft. Ze voelt zich nog steeds hardstikke vies, ze zegt het maar niet tegen Mick. Ze heeft een angst voor hem, angst voor wat hij gaat doen met haar. 'Voor vanavond is het klaar, wil je bij mij in bed slapen of op een vouwbed?' vraagt hij. 'Vouwbed' antwoordt Amber, ze wil absoluut niet bij hem in bed slapen; de gedachte alleen al!

De volgende dag ligt ze toch bij Mick in bed, in zijn armen. Er komt ineens veel naar boven, hoe ze met Sander lag; dat vergeet ze nooit meer. Volgens mij heeft Mick haar gewoon uit haar bed getrokken, ze wil niet weten wat hij met haar gedaan heeft. Er ligt een briefje op de grond; 'Lieve Am, als je wakker bent mag je douchen als je wilt en er staat ontbijt beneden, pak dat maar. xxx Mick. Ze gaat maar eerst douchen, ze voelt zich na het douchen nog steeds vies. Als ze aan de keukentafel zit te eten, staat Mick ineens achter haar. 'Was je al aan het eten?' vraagt hij liefjes en slaat een arm om haar heen. Dan geeft hij haar een zoen. 'Mick, we moeten praten; dit gaat veel te ver. Je zit aan mij, zonder dat ik het wil, je slaat mij en nog een hele hoop andere dingen. Ik wil geen verkering met je, sorry' Mick ontploft, hij schopt en slaat haar overal waar hij haar raken kan. Ze ligt net in een hoekje van de keuken als ze een bekend gezicht ziet voor het raam; Sander. Mick mag niet weten dat hij er is, dus ze kruipt verder de keuken in. 'Vieze slet, jij wilt alleen maar met die Sander, ik heb je de nacht van je leven bezorgd en nu wil je nog niet met mij! Ik zal je pijn doen, tot je wilt!'. 'Onee dat ga je niet doen' de stem van Sander. 'Sander' huilt Amber. 'Laat Amber gaan, onmiddelijk!' schreeuwt Sander ineens. Amber kruipt steeds verder in het hoekje. 'Waarom zou ik?' ze wil verkering met mij. 'Ik heb jullie wel gehoord hoor, jij hebt haar gedwongen en vervolgens heb jij haar geprobeerd te verkrachten' vervolgd Sander. 'Helemaal niet waar!' verdedigd Mick en begint haar weer te schoppen en te slaan. Amber duikt in elkaar. Sander pakt zijn mes, 'Waag het één keer!' schreeuwt hij. Mick stopt, eindelijk. Amber kan het wel uitschreeuwen van blijdschap. Sander gaat naar Amber toe, het mes op Mick gericht, tilt haar op en samen lopen ze naar buiten. 'Laat Amber zelf kiezen' stelt Mick voor. 'Wedden dat ze mij kiest?' vervolgd hij. 'Ik kies .. voor Sander' zegt Amber fluisterend. 'Jij hebt mij altijd pijn gedaan, Sander nooit'. Daarna lopen zij en Sander hand in hand weg.

'Kom we gaan naar mijn geheime plek, je moet me een hoop uitleggen' legt hij haar uit. Amber is niet meer goed wakker, ze is in een soort van roes. Eindelijk vrij! het dringt tot haar door en ze wordt weer wakker. 'O, Sander je bent geweldig' zegt ze. Ze leunt tegen hem aan.

Na een klein kwartiertje komen ze bij Sanders geheime plek aan. Ze vindt het jammer dat ze niet meer tegen Sander aan kan leunen. Ze volgt hem naar binnen.

'Mick had jou dus gevraagd om het uit te maken met mij en met hem te gaan?' vraagt Sander. 'Hij heeft me gedwongen. Hij zei dat hij jou anders iets zou aandoen. O Sander ik was zo bang!' 'Dat begrijp ik' zegt Sander en drukt dan zijn lippen op de hare. 'Ik heb je zo gemist,' zegt hij daarna. 'ik kon gewoon niet zonder je'. Sander ziet Amber stralen, dat doet hem heel goed.

Ineens denkt Amber aan Mick. Hij zag er best zielig uit. Ze hebben nog even liggen praten gisteren avond. Sander merkt het. 'Wat is er meissie?' vraagt hij. 'Het klinkt raar, maar Mick leek echt heel zielig thuis. We hebben gepraat en zijn ouders zijn nooit thuis. Ook over andere dingen'. 'Heb je nog gevoelens voor hem?' vraagt Sander met ingehouden woede. 'Aan de ene kant wel, maar aan de andere kant ben ik echt blij dat wij wat hebben' glimlacht Amber. 'Dus ik ben je tweede keus!' zegt Sander boos, 'Ik wilde je helpen en ik vond je leuk, maar je bent nog steeds een vieze slet'. 'Ga weg, ik wil je nooit meer zien!' Amber schrikt. 'Sander alsjeblieft, ik meende het niet. Nu vermoordt Mick mij zeker'. 'Dat is dan jou probleem' zegt hij koeltjes, 'en denk maar niet dat ik je tegen Mick ga beschermen; je vond hem toch geweldig? Ga maar fijn met hem'. 'Je kunt verrekken!' vroeg hij toe. Sander duwt Amber naar buiten, zelf loopt hij naar huis. Hij laat Amber achter.

Amber is verdrietig. Ze snapt het niet, laat ze zich weer door Mick inpakken? Mischien heeft hij diep in zijn hart wel iets goeds. Hij klonk tenminste oprecht gisterenavond.

Hoofdstuk 8
De volgende dag gaat Amber bang naar school. Ze is doodsbang voor Mick. Op MSN wilde Sander nog steeds niet met haar praten, uiteindelijk blokkeerde hij haar zelfs. Als ze op school aankomt ziet ze Mick en zijn clubje, het lijken wel steeds meer te worden iedere dag. Amber wil snel naar binnen lopen, maar Mick heeft haar al gezien. 'Babe, kom eens' roept hij. Maar Amber wil zich niet laten commanderen en loopt naar binnen. Dan ziet ze hem met wat foto's zwaaien. Hij wil ze aan zijn clubje laten zien. oliebol! het zijn die foto's van haar! Snel loopt ze toch naar Mick toe. 'Hoi' zegt ze. 'Mag ik de foto's terug?' stamelt ze. 'Na school, babe. Je kunt ze ophalen bij het park, daar zijn wij dan ook. In het tunneltje'. 'Oke' mompelt Amber. Van haar zelfverzekerde karakter is niks meer over. 'Kom maar bij ons zitten' nodigt Mick uit. Als ze zit, slaat hij een arm om haar heen. Ze laat het toe, ze is doodsbang dat Mick haar anders iets zal doen. Ze weet dat ze volledig onder Micks macht staat, daar valt niks aan te doen. 'Ik ga naar binnen' meldt ze even later. 'Blijf nog even zitten' beveelt Mick. 'Ik bepaal zelf wat ik doe!' zegt Amber zo dat iedereen het kan horen. Dan wurmt ze zich uit de omhelzing van Mick en rent naar binnen. 'Sander' fluistert ze. Ze gaat naast hem staan, maar Sander loopt weg. Dat ziet ze door een waas van tranen. 'Sander' roept ze nog een keer. Sander kijkt haar vuil aan. 'Teddybeer op!' snauwt hij en loopt weg. 'Ga maar mooi naar je vriend' zegt hij als laatste.

In de pauze doet Mick heeft vervelend. Ze kan niks zeggen. Als ze wat wil zeggen, geeft Mick haar een zoen zodat ze niks kan zeggen. Op een moment is ze het zo zat, dat ze Mick een klap in het gezicht geeft. Bijna direkt daarna geeft hij haar een stomp in haar buik. 'Moet je maar luisteren' zegt hij lachend.

Na school gaat ze met Mick en het clubje mee. Ze heeft er een heel slecht gevoel over. Ze moet bij Mick achterop, want haar fiets hebben ze laatst gestolen. Mick blijkt haar fiets te hebben meegenomen. 'Hier babe. Je mag hem terughebben, maar geen geintjes!' grijnst hij. 'Dank je wel!' zegt Amber. 'Nu verdien ik toch zeker wel een zoen?' vraagt Mick bevelend. 'Tuurlijk' zegt Amber treurig en geeft hem toch maar een zoen. Daarna gaan ze met de hele groep naar het park. Ze ziet ze dat Achmed en Sander er niet zijn. 'Waar zijn die?' vraagt ze. 'Praat maar niet over die Teddybeers' zegt hij. 'Het zijn gewoon vieze meelopers. En met mij heb je veel meer lol dan met die Sander, of niet?' antwoordt Mick. De woorden van Mick raken Amber diep, hoe kan hij zo gemeen zijn! Als ze in het park zijn aangekomen, geeft Mick haar de foto's. 'Je moet wel wat terugdoen' grijnst hij weer. 'De andere jongens willen je ook zo graag zien' grijnst hij. 'Nee, Mick' huilt Amber. 'Je hebt geen keus' Mick is boos. Mick tilt haar op en zet haar in een hoekje van de tunnel. 'Kleed je nou maar uit!' snauwt hij, 'Of moeten we de helpen?'. 'Mick alsjeblieft!' smeekt Amber. Maar Mick is al begonnen. 'Je hebt geluk dat ik geen schaar bij me hebt, anders had je geen kleren meer gehad.' 'Mick!' smeekt Amber huilend. Ze is totaal overstuur. 'De foto's krijg je terug als je lief bent' zegt hij en hij zoent haar een tijdje. Amber kan niks anders doen, dan het toe te laten. 'Jongens, ga maar in de rij staan. Omstebeurten' zegt hij tegen de jongens. 'Ik blijf er wel bij. Doe wel je best' zegt hij tegen Amber. Maar Amber is er niet gerust op. Als eerste komt Stefan, hij is hardstikke wild en doet haar veel pijn. Als ze zich probeert te verzetten, doet Stefan steeds ruiger. 'Leuk meisje hoor, Mick' zegt hij. 'Ja, het is een sletje eh?' zegt Mick grijnzend.

Na een uur is Amber zo moe dat ze bijna instort. Als laatste kwam Mcik nog, hij deed haar heel veel pijn en dwong haar constant. Dit kan zo niet doorgaan! denkt Amber. 'Vandaag deed je niet goed je best, dus morgen moet je het opnieuw doen!' beveelt Mick. 'Mick, alsjeblieft!' smeekt ze met haar laatste krachten. 'Je weet het best' antwoordt hij.

Hoofdstuk 9
De volgende dag probeert Amber weer contact te maken met Sander. Hij negeert haar nog steeds. 'Dit gaat niet goed, Mick vermoord me binnenkort; dat voel ik gewoon' zegt ze door een waas van tranen en loopt weg. Deze woorden raken Sander diep en ze doen heel erg veel pijn. Hij twijfelt hevig aan zichzelf.

De dag vliegt voorbij. Ze krijgt 100en vragen van iedereen, over Mick en Sander. Gelukkig lukt het haar om niks los te laten. 's Middags heeft Mick haar fiets niet meegenomen. 'Je deed gister niet je best, dus je gaat mooi bij mij achterop' zegt hij vals. 'Help Sander!' schreeuwt ze. Maar Sander doet net of hij niks hoort. Amber merkt dat hij wel geluisterd heeft, ze ziet dat Sander hen nakijkt. Sander besluit om eens een kijkje te nemen, hij vraagt of Achmed met hem meegaat. Hij voelt zich verplicht om Amber te helpen. Hij ziet dat Mick Amber meesleurt naar het tunneltje. Hij gaat boven op het tunneltje zitten, zo kan hij mooi meeluisteren. 'Kleed je uit!' hoort hij Mick bevelen aan Amber. 'Mick alsjeblieft, gisteren was al erg'. 'Je hebt geen keuze babe' zegt hij, trillend van woede. 'Ik ben de enige jongen op school die je nog wil. Die Sander zal nooit meer tegen je willen praten' sist Mick. 'Je behandelt me als een speelpop en het allerergste: Je hebt mij het laten uitmaken met Sander!' schreeuwt Amber. 'Blijf van me af!' hoort Sander even later. Dan een harde knal. Mick heeft Amber geslagen. 'Jongens, ze is buiten bewustzijn; help me even met uitkleden!' schreeuwt hij naar buiten. 'Dat doe je niet!' galmt Sanders stem door de gang..

'Wat doe jij hier?' vraagt Mick verbaast. 'Ik kom voor Amber, jij behandelt haar echt heel erg, dat weet je zelf ook wel!' 'O, dat sletje. Tja, ze is mijn eigendom. Daar kun je niks aan veranderen. Of je moet haar kopen'. zegt hij grijzend. 'Ik ben je eigendom helemaal niet!' schreeuwt Amber boos, waarop de een stomp krijgt van Stefan midden in haar maag. Ze krimpt ineen. 'Blijf van haar af!' schreeuwt Sander. 'Als ik geld van je krijg is ze van jou' zegt Mick. 'Hoeveel?' vraagt Sander. '10 euro'. Sander denkt na, wat is dit? Iemand verkopen voor 10 euro! Maar hij geeft Mick snel het geld. Daarna neemt hij Amber mee, ze is helemaal overstuur.

'Ik wil je nooit meer kwijt' zegt Amber buiten. 'Sorry, ik had het anders moeten doen' verontschuldigd ze zich. 'Ik laat je nooit meer gaan!' zegt Sander charmant. En dan is er die zoen. Ze horen Achmed zelfs niet praten, zó gaan ze in elkaar op. Als ze klaar zijn moeten ze allebei blozen. 'Je bent helemaal rood' glimlacht Amber tegen Sander. 'Door wie denk je dat dat komt?' vraagt hij lachend. 'Gaan jullie mee?' vraagt Achmed. 'Ik ga naar de ijssalon toe voor een ijsje, ik trakteer wel' voegt hij toe. Even later zitten ze buiten aan een tafeltje, Sander en Amber dicht tegen elkaar. Ze delen samen een ijsje. Dan komen Natasja en Dewi ineens aangefietst. 'Heee Ammm!' schreeuwen ze al vanuit de verte. 'Natas, Deeewww!' schreeuwt ze terug. 'Ze mogen wel hier komen zitten of niet?' vraagt ze poeslief aan Sander, met pretlichtjes in haar ogen. 'Nou dan mag niet' lacht Sander en geeft haar een zoen. Daar komen Dewi en Natasja al aan. 'Ook ijs?' biedt Achmed aan. 'Jaaa, doe maar aardbei' zeggen ze bijna tegelijk. Ze proesten het uit. 'Tussen jullie is het ook dik aan, of niet?' vraagt Dewi grijzend. 'Wil je het echt weten?' vraagt Sander. Dan drukt hij zijn lippen op die van Amber, 'Ja dus, probeert ze nog snel te zeggen voordat Sander zijn lippen op die van haar kan leggen. Zo gaan ze een tijdje door met zoenen. Dewi en Natasja zijn heel blij voor hun vriendin. 'Maar nu even ter zake,' begint Sander. 'Am, ik zou echt naar de politie gaan. Hij heeft je totaal gebruikt!' 'Laten we eerst morgen dat even tegen Mick zeggen en daarna gaan we gelijk, oke?' vraagt Amber lief. 'Oke' antwoordt Sander. 'Dan zeggen we het morgen gelijk'.

Na een uurtje vinden ze het ook mooi geweest en gaan ze naar huis. 'Zal ik je thuisbrengen?' vraagt Sander. 'Ik wilde eigenlijk vragen of jij vannacht wilde blijven slapen, bij jou voel ik me echt veilig' zegt ze blozend. 'Als je dat wilt' lacht Sander. 'Je hebt nog wel wat spullen bij mij liggen' antwoordt Amber. Dan gaan ze naar Ambers huis. 'We vertellen het eerst aan je ouders, die hebben het recht om het te weten' beveelt Sander. 'Oke' stamelt Amber. Ze is bang voor hun reactie, straks mag ze niet meer met Sander omgaan! Als ze alles vertelt hebben zijn Ambers ouders eerst boos op Sander, later niet meer; hij heeft haar immers gered van Mick. Ze vinden ook dat ze morgen gelijk naar de politie moeten gaan. 's Nachts blijft Sander bij Amber slapen. Ze slapen samen op een 2 persoons luchtbed. Ze praten en zoenen bijna de hele nacht door. Wat heb ik toch geluk met Sander, denkt Amber.

Als ze 's morgens wakker worden is het nog maar 7 uur. Ze moeten toch naar school vandaag. Ze besluiten naar de kinderboerderij te gaan, om mee te helpen met de dieren te voeren. Bijna komen ze te laat voor school, zo ingespannen zijn ze bezig. Op school treffen ze Mick bij het hek aan. 'Kom je even mee?' vraagt Amber. De bel gaat. 'Ach, die les boeit me weinig' zegt Amber 'ik spijbel wel'. Achmed wil wel naar de les, hij is al zo vaak te laat gekomen; anders krijgt hij strafwerk. Sander blijft dicht bij Amber. Ze nemen Mick mee naar het bankje. 'Mick, we bellen straks de politie. Je hebt Amber mishandelt en gebruikt, daar kun je je niet uit Komkommeren.' 'Ik heb er wel spijt van, ik wilde je echt niet dwingen. Maar je bent gewoon zo leuk!' 'Maar ik heb nu met Sander en niet met jou' vult Amber aan. 'Maar we kunnen toch wel vrienden zijn met zijn allen?' vraagt Mick. 'Sorry eerst niet, ik moet het nog allemaal verwerken' zegt Amber. 'Dan niet' zegt Mick koeltjes en loopt door. 'Maar als je straf voorbij is, dan mag je gerust bij ons komen hoor' schreeuwt Amber hem nog na. Dit hoorde Mick, hij kijkt om en er verschijnt een glimlach op zijn gezicht.

Amber is moe, erg moe. Ze heeft alles aan de politie vertelt. Mick moet een week in de cel en dan nog een taakstraf van 200 uur. De politie nam het hoog op. 'Zal ik je vannacht gezelsschap houden?' vraagt Sander charmant. 'Niets liever, maar ik wil alleen wel slapen' lacht Amber. 'Haha, is goed hoor' antwoordt Sander.

Die nacht verloopt rustig. De volgende morgen is het zaterdag. Amber heeft 0% slaap meer en om half 10 wekt ze Sander. 'He lieve schat van mij. Opstaan!' fluistert ze in zijn oor. Hij wordt gelijk wakker. 'Ik heb een idee, ga je vanavond mee naar die disco?' vraagt ze Sander. 'Meid, ik moet eerst nog even wakker worden' zegt Sander verward. 'Ik zie je zo beneden wel een keer' zegt ze, 'je kunt douchen trouwens'. 'Als je wilt dan' zegt ze grijnzend. Na 10 minuten komt Sander beneden. 'Ik ga vandaag nog even naar huis, ik moet nog een schoolopdracht maken' zegt hij tegen Amber. Na het ontbijt gaat hij gelijk weg op zijn fiets. 'Ik pik je vanavond om half 8 op' vervolgt hij.