Geplaatst Het verhaal is een op waarheid gebaseerd verhaal. Een vriendin van mij heeft een tijdje heel erg met zichzelf in de knoop gezeten, sloot zich af voor anderen, at niet meer, sneed zichzelf. Ga zo maar door. Ik ga mijn verhaal hierop baseren. Ik weet niet hoe het kwam dat ze zich zo ging gedragen, maar ik probeer daar zelf dingen bij te verzinnen/gissen. Ik schrijf het op de manier zoals ik het heb meegemaakt, en soms ook met stukken vanuit haar beeld.
De namen in dit verhaal zijn veranderd om herkenning te voorkomen
Citaat:Hoofdstuk 1
Lachend propten ze zich vol, ze hadden net een roombotercake en een spuit slagroom gekocht, een caloriebom dus.
‘Ooh, ik kan niet meer!’ brulde Maaike.
‘Je kan er nog veel meer mee.’ En Iris had de slagroom al te pakken en richtte hem op Maaike.
‘Nee, nee alsjeblieft niet doen!’ Maar Iris spoot al, Maaike’s haar zat vol met slagroom.
‘Gatver, kom hier jij!’ En het gevecht was begonnen, stukken cake vlogen in het rond en slagroom spoot alle kanten op. Omstanders keken de meisjes raar aan, maar dat merkten ze niet een. Toen uiteindelijk de cake op was en de slagroomspuit leeg was, zei Maaike ineens dat ze ging kotsen, en ze liep weg. Verbaasd keek Iris haar na en liep haar achterna, achter de heg bij de vuilnisbak, zag ze Maaike voorover gebukt staan.
‘Gaat het?’ vroeg Iris bezorgd, ze hoorde een kokhalzend geluid en toen kwam Maaike weer overeind.
‘Het lukt niet, ik doe het thuis wel met een tandenborstel’, zei ze. ‘Maar dan moet ik nu wel gaan, anders is het gezakt en dan heeft het geen zin meer. Ik zie je morgen op school, goed leren voor Duits hè!’ En weg was ze, Iris verbijsterd achterlatend.
Met rode ogen en een pijnlijke keel trok Maaike door. Wat was het toch altijd naar om te doen. Maar het scheelde, ze voelde zich wel weer een stuk beter. Zo had ze controle over zichzelf, dat kan je niet van iedereen zeggen. Van zichzelf ook niet, ze was echt onwijs dik vroegen, en het deerde haar niet. Ze is nu ook nog een vet varken, maar ze probeert er nu wat aan te doen, en dat lukt ook. Op school draagt ze alleen maar slobbertruien, dan kan niemand zien hoe dik ze is.
Ze besluit nog even achter de computer te gaan, kijken of er nog iemand op MSN is, Iris is online, Maaike wil niet tegen haar praten, dan gaat ze vast weer zeggen dat ze het nog een keer wil doen. Mooi niet! Ze schaamt zich al zo dat ze zich liet meeslepen door die vieze vette cake. Maar Iris begint tegen haar te praten,
Irisssss… zegt: Hi Maaik, waarom was je nou ineens weg?
Maaaaaaiik!! zegt: Dat zei ik toch. Ik moest kotsen
Irisssss... zegt: Ja waar sloeg dat op? Dat heb je hopelijk toch niet echt gedaan he??
Maaaaaaiik!! zegt: Tuurlijk wel, anders zeg ik het toch niet.
Irisssss... zegt: Maar, hoezo. Doe je dat wel vaker?
Maaaaaaiik!! zegt: Als ik weer is vies vet ongezond heb gegeten wel ja.
Irisssss... zegt: Dat moet je niet doen hoor! Dat is onwijs ongezond, zeker omdat je in de groei bent
Maaaaaaiik!! zegt: In de groei, ja in breedte zeker. Kap nou gewoon met zeuren, het is helemaal niet erg.
Irisssss... zegt: Ik zeur niet het is gewoon zo.
Maaaaaaiik!! zegt: Sorry ik heb hier geen zin in. Ik ga je blokkeren. Tot morgen op school xx
Pfff, waarom zeurde Iris nou zo? Ze weet toch zeker zelf wel wat goed voor haar is? Ze loopt naar haar kamer en zette een CD van Tokio Hotel op. Ze ging op bed liggen en keek naar het plafond, waar een poster hing van Bill Kaulitz. Ze sloot haar ogen en stelde zichzelf voor als een model, slank, lang en met prachtig glanzend haar.
‘Maaike eten!’ Maaike schrok wakker uit haar dagdroom toen ze haar moeder hoorde schreeuwen. Ze liep langzaam de trap af naar beneden, waar haar ouders en haar broertje vrolijk met elkaar aan het praten waren. Hoe komt het dat ze zo vrolijk zijn? Er is toch niks leuks aan een dik monster dat binnen komt wandelen? Zuchtend ploft ze neer op een stoel en kijkt wat ze eten. Gebakken aardappels, een hamburger en sla. Ze keek naar de aardappels en de hamburger op haar bord en bedacht zich net op tijd dat die natuurlijk gebakken waren in olie. Puur vet dus.
‘Ik heb niet zo’n trek’, stamelde ze. ‘Ik eet wel wat sla’. Bezorgd keken haar ouders haar aan en haar vader voelde aan haar voorhoofd.
‘Je hebt geen koorts’, concludeerde hij. ‘Maar als je je niet lekker voelt is het verstandig om alleen wat lichts te eten.’ Maaike bekeek de sla, er zat een yoghurtdressing op. Yoghurt, zeggen ze, in feite is het voornamelijk mayonaise. Ze at wat van de onderste blaadjes, waar de minste dressing op zat. Zo, nu heb je wel weer genoeg gegeten, varken, dacht ze bij zichzelf.
Reacties?:)