Geplaatst Mensen lopen de zaal al binnen
verschillend en van hier en daar
gekomen om naar hen te kijken
het team dat dit tot een succes maakt
Achter de zware fluwelen gordijnen
nog weg van 't toekomstig publiek
zitten ze hun tekst door te nemen
of worden ze klaar gemaakt bij de mimiek
Een man neemt afstand van de drukte
bedenkt hoe hij deze wereld voor zich won
brengt zichzelf naar die vertrouwde plek
waar dit gedroomde leven ooit begon
Hij begon als een jonge adonis
maar o wat was hij bang voor falen
een passie voor het vak had hij zeker
dwars zat hem de angst om het niet te halen
Vandaag alweer tien jaar geleden
stond hij voor deze alom bekende deur
uitgenodigd om te laten zien wat hij kan
wachtend om door hen te worden gekeurd
Er wachtte op hem een lege kamer
met enkel vier man streng op een rij
klaar om hem medogenloos te veroordelen
tot het gedroomde leven of kantoorslavernij
Aarzelend stapte hij naar binnen
maar toen de muziek eenmaal klonk
keek hij zelfverzekerd zonder angst
het gaf hem niet meer wat men van hem vond
Hij zong zoals hij al zijn hele leven deed
alsof zijn leven van hem was weggegaan
maar enkel het leven van zijn personage
in zijn eigen eeuwigheid had bestaan
Toen de muziek langzaam wegstierf
en hij wakker werd uit zijn trance
klaar om te worden weggestuurd
want het was terug gekeerd, zijn angst
Maar de strenge fronzen verdwenen
hij herinnert het zich nog zo goed
enkel glimlachen en lovende woorden
helpten hem aan zijn hedendaagse moed
Er volgden vele leerzame jaren
waarin hij door de besten werd geroemd
zijn eerste rollen kwamen al snel
niet veel later werd zijn naam overal genoemd
En nu zit hij hier als een volwassen man
te wachten tot de muziek zal beginnen
hij zijn langverwachte opkomst zal maken
zijn personage weer in zichzelf zal vinden
Maar in plaats van zijn teksten te leren
denkt hij nog even aan die jongen van toen
die al zijn hele leven een droom had
de droom die hij nu dagelijks doet
Er verschijnt een glimlach op zijn gezicht
kijkt naar de jongens die op de achtergrond staan
jongens met een droom die ver weg lijkt
maar hij weet inmiddels, niet onbereikbaar
Voordat hij zijn positie neemt
ziet hij ze krampachtig hun vingers samenknijpen
hij voelt hun spanning want hier hangt het vanaf
de mensen in de zaal bepalen of ze mogen blijven
Hij snapt waar de jongens door heen gaan
dus loopt nog even naar ze toe
hij gebruikt geen nutteloze woorden, maar zegt enkel
'Jongens, het komt wel goed.'
Graag opbouwend commentaar, daar heb ik veel aan.
