Citaat:Er rolt een traan over mijn wang,
terug denkend aan die tijden.
Het is als een spiegel,
als een gebroken spiegel,
een kapot gevallen glas.
Het 'ons' dat er was,
dat is er niet meer.
Kapot als een glas,
gebroken als een spiegel.
De liefde is verloren,
verlies de vriendschap niet...
Dit gedicht heb ik eigenlijk geschreven uit eigen ervaring en het lijkt me overduidelijk waar het over gaat. Liefde die 'kapot' gaat en de vriendschap die je dan niet wilt verliezen.
Misschien zijn er nog wel mensen die hierin een eigen situatie herkennen.
reacties en evt tips zijn van harte welkom