Geplaatst Je oortjes altijd naar voren
heb altijd geweten, dat je naast me stond.
Maar nooit gedacht, dat je mij daar boven kon horen.
Zachtjes werd ik gewiecht.
In een wolk vol houden van..
zachtjes werd ik verliefd, En heb geweten, dat jij veel speciale dingen kon.
Heb geweten, diep in mij, Dat je stiekem van me hield,
Wanneer ik je slobber gaf, en dan naast je neer knielt.
Je bent nu weg,
Op weg naar de zon,
De zon en de maan,
Je luistert waneer ik iets zeg,
En hinnikend kijk je me aan.
Je bent nu een stofje,
een deeltje in mij,
Slechts een stofje.. Van een mooie Herinnering.
Dit gedicht heb ik opgedragen voor mijn lieve kleine zwarte Shetlander uit mijn kindertijd. Orinda
Laat er maar van weten wat je er van vind..Alvast bedankt.
Groetjes [Giolli]
. Het moet daar 'knielde' zijn. Of 'geef' in combinatie met 'kniel'. 