Hallo,
we moesten eens sonnetten schrijven in de les, waarbij ik dus
ook iets uit de pols geschud heb. Ik vroeg me af wat de
meningen hierover zijn.
Ik weet dat het rijmschema niet 100% klopt en het is nogal
zwaarmoedig, maar inspiratie lijkt te komen als ik zelf in een
zwaarmoedige bui verkeer...

Weerspiegel
Ik kijk het water aan, zo leeg en zo stil.
Het kan niet lachen, het kan niet treuren
en het kijkt me terug aan met een blik zo kil.
Geen woord of aanraking kan ’t opbeuren.

Zo stil dat water, waar gaat het heen?
Ik kijk het na, het blijft me aanstaren.
Het weerspiegelt wolken en hoe de zon scheen,
maar aan het eind van de dag zal ’t niet opklaren.

Ik zwijg stil, ik kijk je terug aan.
Ik heb ’t koud om nooit op te warmen.
Toch heb ik inhoud, al zie je dat niet.

Ik weerspiegel donkerte, het licht van de maan,
ik wil zo graag iemand om me te omarmen,
maar al wil ik het zo graag, het is me niet geschied.


Brand los!